Andriej Tichonow (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andriej Tichonow
Андрей Тихонов
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Andriej Waleriewicz Tichonow
Data i miejsce urodzenia 16 października 1970
Korolow
Wzrost 179 cm
Pozycja pomocnik, napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
Wympieł Kaliningrad
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1992 Tytan Reutow 15 (8)
1992–2000 Spartak Moskwa 191 (68)
2000 Maccabi Tel Awiw 8 (1)
2001–2004 Krylja Sowietow Samara 98 (19)
2005–2007 FK Chimki 111 (41)
2008 Krylja Sowietow Samara 28 (7)
2009 Łokomotiw Astana 25 (12)
2010 FK Chimki 29 (2)
2011 Spartak Moskwa 1 (0)
W sumie: 506 (158)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1996–2000  Rosja 29 (1)

Andriej Waleriewicz Tichonow (ros. Андрей Валерьевич Тихонов, ur. 16 października 1970 w Korolowie) – rosyjski piłkarz grający na pozycji ofensywnego pomocnika, a czasami napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Tichonow rozpoczął w rodzinnym Kaliningradzie, w tamtejszym klubie Wympieł Kaliningrad. Następnie w 1992 roku został piłkarzem grającego w Drugiej Dywizji Tytana Reutow, a w połowie sezonu trafił do Spartaka Moskwa. W 1992 i 1993 roku wywalczył ze Spartakiem swoje dwa pierwsze tytuły mistrza kraju, jednak w zespole z Moskwy pełnił rolę rezerwowego. W sezonie 1994 był już podstawowym zawodnikiem Spartaka i wygrał z nim zarówno rozgrywki ligowe, jak i Pucharu Rosji. W 1996 roku ponownie został mistrzem kraju, a gazeta „Football Weekly” uznała go piłkarzem roku w Rosji. W latach 1997–2000 czterokrotnie z rzędu Tichonow wywalczył tytuł mistrzowski, a w 1998 roku zdobył też swój drugi Puchar Rosji. W 1999 roku Sport-Express uznał go najlepszym piłkarzem Rosji. W Spartaku grał do zakończenia rundy wiosennej sezonu 2000, a łącznie dla Spartaka rozegrał 191 meczów ligowych, w których zdobył 68 bramek.

Latem 2000 roku Tichonow odszedł ze Spartaka do izraelskiego Maccabi Tel Awiw. W pierwszej lidze izraelskiej grał jednak tylko przez pół sezonu występując w 7 spotkaniach i zdobywając jednego gola.

Na początku 2001 roku Tichonow wrócił do Rosji i stał się zawodnikiem Krylji Sowietow Samara. Przez cztery lata był podstawowym zawodnikiem tego zespołu. W sezonie 2004 zajął z nią 3. miejsce w Premier Lidze. W 2005 roku przeszedł do FK Chimki występującego w Pierwszej Dywizji. W 2007 roku, dzięki jego 22 zdobytym golom, drużyna awansowała do Premier Ligi. W 2008 roku Tichonow wrócił do Krylji Sowietow, w której grał przez rok.

Na początku 2009 roku Tichonow podpisał kontrakt z kazachskim Łokomotiwem Astana, w którym występował wraz z byłym partnerem z linii pomocy Spartaka, Jegorem Titowem. W 2010 roku wrócił do Rosji i grał w FK Chimki. W 2011 roku ponownie został zawodnikiem Spartaka. Jeszcze w tym samym roku zakończył karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1992 Tytan Reutow Rosja  Wtoroj diwizion 15 8
1992 Spartak Moskwa Rosja  Priemjer-Liga 2 0
1993 Spartak Moskwa Rosja  Priemjer-Liga 7 2
1994 Spartak Moskwa Rosja  Priemjer-Liga 20 9
1995 Spartak Moskwa Rosja  Priemjer-Liga 20 7
1996 Spartak Moskwa Rosja  Priemjer-Liga 34 16
1987 Spartak Moskwa Rosja  Priemjer-Liga 24 10
1998 Spartak Moskwa Rosja  Priemjer-Liga 30 4
1999 Spartak Moskwa Rosja  Priemjer-Liga 29 19
2000 Spartak Moskwa Rosja  Priemjer-Liga 25 1
2000/01 Maccabi Tel Awiw Izrael  Ligat ha’Al 7 1
2001 Krylja Sowietow Samara Rosja  Priemjer-Liga 29 4
2002 Krylja Sowietow Samara Rosja  Priemjer-Liga 17 2
2003 Krylja Sowietow Samara Rosja  Priemjer-Liga 29 9
2004 Krylja Sowietow Samara Rosja  Priemjer-Liga 23 4
2005 FK Chimki Rosja  Pierwyj diwizion 41 15
2006 FK Chimki Rosja  Pierwyj diwizion 42 22
2007 FK Chimki Rosja  Priemjer-Liga 28 4
2008 Krylja Sowietow Samara Rosja  Priemjer-Liga 28 7
2009 Łokomotiw Astana Kazachstan  Premier Liga 25 12
2010 FK Chimki Rosja  Pierwyj diwizion 29 2
2010/11 Spartak Moskwa Rosja  Priemjer-Liga 1 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Rosji Tichonow zadebiutował 7 lutego 1996 roku w wygranym 2:0 towarzyskim spotkaniu z Maltą. 10 listopada 1996 roku zdobył swojego pierwszego gola dla „Sbornej”, która wygrała w eliminacjach do Mistrzostw Świata we Francji z Luksemburgiem. 4 czerwca 2000 roku rozegrał swoje ostatnie spotkanie w kadrze narodowej, wygrane 1:0 z Mołdawią. Ogółem wystąpił w niej 29 razy zdobywając jednego gola.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]