Andrzej (Borkowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej
Andrzej Borkowski
biskup supraski
Andrzej
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 6 października 1974
Białystok
biskup supraski
Okres sprawowania od 2017
przełożony monasteru Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu
Okres sprawowania od 2010
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
Inkardynacja Diecezja białostocko-gdańska
Śluby zakonne 10 września 1998
Diakonat 30 lipca 1995
Prezbiterat 12 września 1998
Nominacja biskupia 24 sierpnia 2017
Chirotonia biskupia 27 września 2017
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 września 2017
Miejscowość Białystok
Miejsce Sobór św. Mikołaja
Konsekrator Sawa (Hrycuniak)
Współkonsekratorzy Włodzimierz (Melnyk), Abel (Popławski), Jakub (Kostiuczuk), Jerzy (Pańkowski), Damaskin (Karpathakis), Jerzy (Fatouros), Melchizedek (Chaczidze), Paisjusz (Martyniuk), Serafin (Biełonożko), Grzegorz (Charkiewicz), Grzegorz (Chatziuraniu), Atanazy (Nos), Paweł (Tokajuk)

Andrzej (ofic. tyt. Jego Ekscelencja Najprzewielebniejszy Andrzej, Prawosławny Biskup Supraski), imię świeckie Andrzej Borkowski[1] (ur. 6 października 1974 w Białymstoku) – polski biskup prawosławny, przełożony monasteru Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu[2] oraz proboszcz działającej przy monasterze parafii[3].

Życiorys[edytuj]

8 czerwca 1993 r. wstąpił do monasteru Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu. 29 lipca 1995 r. z rąk arcybiskupa białostockiego i gdańskiego Sawy przyjął postrzyżyny w riasofor, a następnego dnia otrzymał (również od arcybiskupa Sawy) święcenia diakońskie[4]. W latach 1993–1996 był studentem Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie, a następnie w latach 1996–1999 odbył studia magisterskie z teologii prawosławnej na Wydziale Teologicznym Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie (ChAT), uzyskując tytuł magistra na podstawie pracy pt. Rola modlitwy w monastycznej tradycji Wschodu. 10 września 1998 r. złożył na ręce metropolity warszawskiego i całej Polski Sawy śluby małej schimy z imieniem Andrzej, ku czci św. Andrzeja z Krety. Dwa dni później został przez metropolitę Sawę wyświęcony na hieromnicha[4]. W latach 2001–2002 odbył roczny kurs języka greckiego na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Atenach (UoA) i podjął studia magisterskie na Wydziale Teologicznym UoA, uzyskując w 2005 r. tytuł magistra. W latach 2005–2009 odbył studia doktoranckie na tymże wydziale, uzyskując w 2009 r. stopień doktora teologii na podstawie rozprawy Stosunek starożytnych patriarchatów Wschodu do unii w Rzeczypospolitej w ostatnim dwudziestoleciu XVI w. (1583–1601) (tytuł oryginalny: Αγώνας των ορθοδόξων πατριαρχείων κατά της ουνίας στην Πολωνία κατά την τελευταία εικοσαετία του ΙΣΤ΄ αιώνα (1583–1601)).

W latach 1999–2001 pełnił funkcję dyrektora archiwum Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, kapelana kaplicy św. Michała Archanioła w Domu Metropolitalnym oraz duszpasterza młodzieży w warszawskiej parafii katedralnej. 3 kwietnia 2000 r. podniesiony do godności ihumena. W latach 2008–2010 pełnił funkcję referenta i dyrektora kancelarii diecezji lubelsko-chełmskiej, a także wizytatora katechezy prawosławnej i duszpasterza studentów prawosławnych w tej diecezji[4].

23 listopada 2010 r. został p.o. przełożonego, a 24 września 2011 r. – przełożonym monasteru w Supraślu, zaś 20 marca 2012 r. otrzymał godność archimandryty[2][4]. Od 2012 r. jest adiunktem na Katedrze Teologii Prawosławnej Uniwersytetu w Białymstoku[5]. Był jednym z delegatów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego na Święty i Wielki Sobór Kościoła Prawosławnego (2016)[6].

29 czerwca 2017 r. Rada Wydziału Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie nadała mu stopień doktora habilitowanego[4].

24 sierpnia 2017 r. został wybrany przez Święty Sobór Biskupów PAKP na biskupa supraskiego, wikariusza diecezji białostocko-gdańskiej[7]. Jego chirotonia biskupia odbyła się 27 września 2017 r. w soborze katedralnym św. Mikołaja w Białymstoku[8], pod przewodnictwem metropolity warszawskiego i całej Polski Sawy[4].

Autor 3 monografii książkowych i około 40 artykułów naukowych opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych[4].

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Patriarchaty Wschodu w dziejach Rzeczypospolitej (1583–1601), Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2014 ​ISBN 9788374314039
  • Między Konstantynopolem a Moskwą. Źródła greckie do autokefalii Kościoła Prawosławnego w Rzeczypospolitej (1919–1927), Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2015 ​ISBN 9788374314664

Przypisy

  1. Bp Andrzej Borkowski – życiorys – Katedra Teologii Prawosławnej, prawoslawie.uwb.edu.pl [dostęp 2017-11-16] (pol.).
  2. a b Panel naukowy Bałkany – Polska (pol.). vidovdan.pl. [dostęp 2016-06-19].
  3. Spis parafii dekanatu białostockiego diecezji białostocko-gdańskiej (pol.). orthodox.bialystok.pl. [dostęp 2017-10-28].
  4. a b c d e f g Oficjalna strona Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – Białystok: chirotonia biskupia archimandryty Andrzeja [dostęp: 27.09.2017.]
  5. ks. archimandryta dr Andrzej Borkowski – Katedra Teologii Prawosławnej, prawoslawie.uwb.edu.pl [dostęp 2017-09-27] (pol.).
  6. Metropolita Sawa przybył na Kretę (pol.). wiadomosci.cerkiew.pl. [dostęp 2016-06-21].
  7. Czterech nowych biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – Ekumenizm.pl, „Ekumenizm.pl”, 24 sierpnia 2017 [dostęp 2017-08-25] (pol.).
  8. Chirotonia biskupa supraskiego Andrzeja (Borkowskiego) – Katedra Teologii Prawosławnej, prawoslawie.uwb.edu.pl [dostęp 2017-09-27] (pol.).