Andrzej Adamczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Adamczyk
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Andrzej Mieczysław Adamczyk
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1959
Krzeszowice
Minister infrastruktury
Okres od 16 listopada 2015[1]
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik Maria Wasiak[2]
podpis
Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności Brązowa Odznaka „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”

Andrzej Mieczysław Adamczyk i (ur. 4 stycznia 1959 w Krzeszowicach) – polski polityk i samorządowiec. Poseł na Sejm V, VI, VII, VIII i IX kadencji, w latach 2015–2018 minister infrastruktury i budownictwa w rządzie Beaty Szydło oraz pierwszym rządzie Mateusza Morawieckiego, od 2018 minister infrastruktury w drugim z tych gabinetów oraz w drugim rządzie Mateusza Morawieckiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1979 ukończył Zespół Szkół Budowlanych w Krzeszowicach. W 2014 w olkuskiej filii Społecznej Akademii Nauk w Łodzi uzyskał licencjat na kierunku rachunkowość i finanse w zarządzaniu – analiza finansowa przedsiębiorstw. Tytuł zawodowy magistra otrzymał w tej samej jednostce w 2016. Pod adresem jego pracy magisterskiej padały zarzuty o plagiat, zarzucano też przyspieszony tryb samych studiów magisterskich[3]. Kwestia wykształcenia ministra stała się przedmiotem interpelacji poselskiej[4] i wniosku do sądu ze strony dziennikarki[5]. We wrześniu 2018 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nakazał Społecznej Akademii Nauk ujawnienie szczegółów dotyczących pracy dyplomowej[6][7].

Od końca lat 70. pracował w Biurze Głównego Mechanika Chrzanowskich Zakładów Materiałów Ogniotrwałych, a od 1982 na stanowisku specjalisty działu do spraw inwestycji i remontów w Rejonowej Spółdzielni Zaopatrzenia i Zbytu w Krzeszowicach. Od 1984 był zatrudniony w zakładzie remontowo-budowlanym jako mistrz budowy, kierownik budowy oraz kierownik zakładu. Specjalizował się w zakresie kierowania budowami, a od lat 90. także w wycenach kosztów inwestycji budowlanych. Uzyskał uprawnienia w zakresie kontroli i nadzorowania budów i robót, a także projektowania i badania stanu technicznego budynków. Został członkiem Małopolskiej Izby Inżynierów Budownictwa[8].

Pod koniec lat 80. współtworzył regionalne Komitety Obywatelskie związane z NSZZ „Solidarność” w zachodniej części województwa krakowskiego. Dwukrotnie (w 1998 i w 2002) był wybierany do rady powiatu krakowskiego, przewodniczył w niej Komisji Infrastruktury i Gospodarki Komunalnej. Działał w Porozumieniu Centrum, z którego listy bezskutecznie kandydował do Sejmu w wyborach w 1993. Następnie przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości i został szefem jego struktur w okręgu krakowskim[8].

W 2005 z listy PiS został wybrany do Sejmu V kadencji w okręgu krakowskim liczbą 1582 głosów. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 3421 głosów. W 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 14 297 głosów[9].

W 2015 został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 18 514 głosów[10]. 16 listopada tego samego roku powołany na ministra infrastruktury i budownictwa w rządzie Beaty Szydło[11]. 11 grudnia 2017 objął to stanowisko w nowo utworzonym rządzie Mateusza Morawieckiego[12]. 9 stycznia 2018 został odwołany z zajmowanej funkcji, a następnie tego samego dnia mianowany ministrem infrastruktury[13].

W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 29 686 głosów[14]. 15 listopada 2019 objął ponownie urząd ministra infrastruktury, wchodząc w skład drugiego rządu dotychczasowego premiera[15].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2016 odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności[16], a w 2017 Brązową Odznaką „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”[17].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Do 9 stycznia 2018 zajmował stanowisko ministra infrastruktury i budownictwa.
  2. Maria Wasiak zajmowała stanowisko ministra infrastruktury i rozwoju.
  3. Marcin Darda: Czy praca magisterska ministra to plagiat?. dzienniklodzki.pl, 5 lipca 2017. [dostęp 2018-10-07].
  4. Zapytanie nr 2149 do prezesa Rady Ministrów w sprawie wykształcenia Andrzeja Adamczyka – Ministra Infrastruktury i Budownictwa. sejm.gov.pl, 14 lutego 2017. [dostęp 2018-10-07].
  5. Czy minister Adamczyk pokaże swoją pracę magisterską?. krakow.wyborcza.pl, 6 lipca 2017. [dostęp 2018-10-07].
  6. Anna Kozińska: Sądowy spór dot. wykształcenia Andrzeja Adamczyka. „Nie chcę, aby ministrem był lewy magister”. wp.pl, 29 września 2018. [dostęp 2018-10-07].
  7. Minister chciał to ukryć, ale sąd nie pozwala. fakt.pl, 29 września 2018. [dostęp 2018-10-07].
  8. a b O mnie. andrzejadamczyk.pl. [dostęp 2018-10-07].
  9. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-05-17].
  10. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  11. Prezydent powołał rząd. prezydent.pl, 16 listopada 2015. [dostęp 2015-11-16].
  12. Powołanie rządu Morawieckiego. tvn24.pl, 11 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-11].
  13. Prezydent powołał nowych ministrów. prezydent.pl, 9 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-09].
  14. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  15. Prezydent powołał nowy rząd. prezydent.pl, 15 listopada 2019. [dostęp 2019-11-15].
  16. M.P. z 2017 r. poz. 143.
  17. Postanowienie nr 13/OP/2017 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Dziennik Urzędowy MSWiA, 2 czerwca 2017. [dostęp 2019-01-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]