Andrzej Adamczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Adamczyk
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Andrzej Mieczysław Adamczyk
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1959
Krzeszowice
Minister infrastruktury
Okres od 16 listopada 2015[a]
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik Maria Wasiak[b]
podpis
Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności Brązowa Odznaka „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”

Andrzej Mieczysław Adamczyk i (ur. 4 stycznia 1959 w Krzeszowicach) – polski polityk i samorządowiec. Poseł na Sejm V, VI, VII, VIII i IX kadencji, w latach 2015–2018 minister infrastruktury i budownictwa w rządzie Beaty Szydło oraz pierwszym rządzie Mateusza Morawieckiego, od 2018 minister infrastruktury w drugim z tych gabinetów oraz w drugim rządzie Mateusza Morawieckiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1979 ukończył Zespół Szkół Budowlanych w Krzeszowicach. W 2014 w olkuskiej filii Społecznej Akademii Nauk w Łodzi uzyskał licencjat na kierunku rachunkowość i finanse w zarządzaniu – analiza finansowa przedsiębiorstw. Tytuł zawodowy magistra otrzymał w tej samej jednostce w 2016. Pod adresem jego pracy magisterskiej padały zarzuty o plagiat, zarzucano też przyspieszony tryb samych studiów magisterskich[1]. Kwestia wykształcenia ministra stała się przedmiotem interpelacji poselskiej[2] i wniosku do sądu ze strony dziennikarki[3]. We wrześniu 2018 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nakazał Społecznej Akademii Nauk ujawnienie szczegółów dotyczących pracy dyplomowej[4][5]. Według stanu na maj 2021 wyrok nie został wykonany[6].

Andrzej Adamczyk od końca lat 70. pracował w Biurze Głównego Mechanika Chrzanowskich Zakładów Materiałów Ogniotrwałych, a od 1982 na stanowisku specjalisty działu do spraw inwestycji i remontów w Rejonowej Spółdzielni Zaopatrzenia i Zbytu w Krzeszowicach. Od 1984 był zatrudniony w zakładzie remontowo-budowlanym jako mistrz budowy, kierownik budowy oraz kierownik zakładu. Specjalizował się w zakresie kierowania budowami, a od lat 90. także w wycenach kosztów inwestycji budowlanych. Uzyskał uprawnienia w zakresie kontroli i nadzorowania budów i robót, a również w zakresie projektowania i badania stanu technicznego budynków. Został członkiem Małopolskiej Izby Inżynierów Budownictwa[7].

Pod koniec lat 80. współtworzył regionalne Komitety Obywatelskie związane z NSZZ „Solidarność” w zachodniej części województwa krakowskiego. Dwukrotnie (w 1998 i 2002) był wybierany do rady powiatu krakowskiego, przewodniczył w niej Komisji Infrastruktury i Gospodarki Komunalnej. Działał w Porozumieniu Centrum, z którego listy bezskutecznie kandydował do Sejmu w wyborach w 1993. Później przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości i został przewodniczącym struktur tej partii w okręgu krakowskim[7].

W 2005 z listy PiS został wybrany do Sejmu V kadencji w okręgu krakowskim, otrzymując 1582 głosy. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski z wynikiem 3421 głosów. W 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 14 297 głosów[8].

W 2015 został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 18 514 głosów[9]. 16 listopada tego samego roku powołany na ministra infrastruktury i budownictwa w rządzie Beaty Szydło[10]. 11 grudnia 2017 objął to stanowisko w nowo utworzonym rządzie Mateusza Morawieckiego[11]. 9 stycznia 2018 został odwołany z zajmowanej funkcji, po czym tego samego dnia mianowany ministrem infrastruktury[12].

W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 29 686 głosów[13]. 15 listopada 2019 objął ponownie urząd ministra infrastruktury, wchodząc w skład drugiego rządu dotychczasowego premiera[14].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2016 odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności[15], a w 2017 Brązową Odznaką „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”[16].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Do 9 stycznia 2018 zajmował stanowisko ministra infrastruktury i budownictwa.
  2. Maria Wasiak zajmowała stanowisko ministra infrastruktury i rozwoju.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marcin Darda: Czy praca magisterska ministra to plagiat?. dzienniklodzki.pl, 5 lipca 2017. [dostęp 2018-10-07].
  2. Zapytanie nr 2149 do prezesa Rady Ministrów w sprawie wykształcenia Andrzeja Adamczyka – Ministra Infrastruktury i Budownictwa. sejm.gov.pl, 14 lutego 2017. [dostęp 2018-10-07].
  3. Czy minister Adamczyk pokaże swoją pracę magisterską?. krakow.wyborcza.pl, 6 lipca 2017. [dostęp 2018-10-07].
  4. Anna Kozińska: Sądowy spór dot. wykształcenia Andrzeja Adamczyka. „Nie chcę, aby ministrem był lewy magister”. wp.pl, 29 września 2018. [dostęp 2018-10-07].
  5. Minister chciał to ukryć, ale sąd nie pozwala. fakt.pl, 29 września 2018. [dostęp 2018-10-07].
  6. Robert Mazurek: Adamczyk o zapowiedziach szefa NIK. „Nie ma podstaw, aby się obawiać”. rmf24.pl, 20 maja 2021. [dostęp 2021-05-21].
  7. a b O mnie. andrzejadamczyk.pl. [dostęp 2018-10-07].
  8. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-05-17].
  9. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  10. Prezydent powołał rząd. prezydent.pl, 16 listopada 2015. [dostęp 2015-11-16].
  11. Powołanie rządu Morawieckiego. tvn24.pl, 11 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-11].
  12. Prezydent powołał nowych ministrów. prezydent.pl, 9 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-09].
  13. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  14. Prezydent powołał nowy rząd. prezydent.pl, 15 listopada 2019. [dostęp 2019-11-15].
  15. M.P. z 2017 r. poz. 143.
  16. Postanowienie nr 13/OP/2017 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Dziennik Urzędowy MSWiA, 2 czerwca 2017. [dostęp 2019-01-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]