Andrzej Augustyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Augustyński
Andrzej Augustyński Przewodniczący Zarządu Stowarzyszenia SIEMACHA.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1963
 Tarnów
Rodzaj działalności pożytek publiczny, przedsiębiorczość społeczna
Przewodniczący Zarządu
Przynależność Stowarzyszenie Siemacha
Okres urzędowania od 1993
Prezes Zarządu
Przynależność Fundacja DEMOS
Okres urzędowania od 2002
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka „Honoris Gratia”

Andrzej Augustyński (ur. 4 maja 1963 w Tarnowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, przedsiębiorca społeczny, należy do Zgromadzenia Księży Misjonarzy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny o tradycjach patriotycznych i społecznych: syn Kazimierza Augustyńskiego i Stanisławy z domu Przybycień; stryjeczny wnuk Jana Augustyńskiego, Zygmunta Augustyńskiego, Stanisława Augustyńskiego. Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. K. Brodzińskiego w Tarnowie. W okresie studiów filozoficzno-teologicznych w Krakowie pozostawał pod silnym wpływem ks. prof. Józefa Tischnera. Jako seminarzysta angażował się w pomoc dzieciom w domu dziecka przy ul. Piekarskiej w Krakowie, współtworzył Przegląd Piosenki Religijnej „Vincentiana”, w 1986 r. pierwszy raz odwiedził Maltę, która z czasem stała się jego drugą ojczyzną. Po święceniach prezbiteratu w 1988 r. był katechetą w Trzcielu, a następnie w Bydgoszczy. Od roku 1992 utrzymywał bliskie relacje z Polonią w Nowym Jorku, gdzie przygotowywał się do pracy socjalnej. Znacząco przyczynił się do odnowy dzieła ks. Kazimierza Siemaszki. Dzięki jego zaangażowaniu 2 października 1993 r. kard. Franciszek Macharski uroczyście otworzył placówkę wychowawczą dla dzieci przy ul. Długiej 42 w Krakowie, z której rozwinęło się Stowarzyszenie SIEMACHA. Przyjaźnił się z kard. Franciszkiem, który został honorowym członkiem stowarzyszenia. W latach 2007-2009 był stypendystą Ashoki.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Jest inicjatorem powstania i przewodniczącym Zarządu Stowarzyszenia SIEMACHA, założycielem i prezesem Zarządu Fundacji DEMOS, członkiem Rady Fundacji Świętego Mikołaja. Ponadto należy do kapituły nagrody im. Jana Rodowicza "Anody"[1] i kapituły nagrody Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia.

W latach 1997-2000 był radcą Polskiej Prowincji Zgromadzenia Misji. W okresie 2001–2011 z nominacji kard. Franciszka Macharskiego był członkiem Rady Duszpasterskiej Archidiecezji Krakowskiej.

Pod wpływem Jana Rokity w 1999 r. związał się z krakowskim samorządem, najpierw jako koordynator Miejskiego Programu Przeciwdziałania Przestępczości Młodzieży, a następnie pełnomocnik i doradca społeczny Prezydenta Miasta Krakowa ds. Młodzieży[2].

Odegrał ważną rolę w kształtowaniu sektora pozarządowego w Polsce. Krytycznie odnosi się do jego rozdrobnienia i podporządkowania interesom wąskich grup społecznych. Podkreśla natomiast znaczenie organizacji społecznych opartych na silnych fundamentach instytucjonalnych, uznających jakość, trwałość, jawność, systemowość i przywództwo za kluczowe zasady działania. Kwestii przywództwa poświecił dużo uwagi, zarówno w sensie teoretycznym, np. promując poglądy Chrisa Lowneya, Floriana Znanieckiego, Antoniego Kępińskiego, jak i praktycznym - inicjując programy aktywizacji młodych liderów: Małopolskie Forum Liderów Młodzieżowych, Krakowska Akademia Samorządności.

Jest twórcą kampanii społecznych poświęconych młodzieży, np.: „Podwórko zamiast ulicy”, „Jakość jest sposobem okazywania szacunku”, „Potrzebna cała wioska, aby wychować jedno dziecko”. Jego autorska kampania „Dając pieniądze odbierasz dzieciństwo” realizowana przez Urząd Miasta Krakowa od 2007 r. przyczyniła się do rozwiązania problemu dzieci żebrzących na krakowskim Rynku Głównym. Podczas uroczystej gali w Pałacu Schönbrunn w Wiedniu 11 listopada 2004 r. otrzymał I nagrodę Eurocities za wideoklip „Cracow Trusts Young People”, promujący dążenie do aktywizacji mieszkańców i wzmacnianie spójności społecznej.

Dzięki wsparciu Polonii Amerykańskiej, a także darczyńców w kraju, m. inn. Adama Placka - właściciela firmy Oknoplast i Zbigniewa Engela (juniora), syna prof. Zbigniewa Engela przeprowadził kompleksową przebudowę historycznego domu ks. Kazimierza Siemaszki przy ul. Długiej 42 w Krakowie, stojącego na miejscu kościoła św. Krzyża i klasztoru Benedyktynów ufundowanego przez św. Jadwigę Królową. Aktualnie znajduje się tutaj nowoczesna placówka dla dzieci.

Przy znaczącym udziale Zbigniewa Jagiełło i Stanisława Łukasika, właściciela firmy Inter-Bud Developer, w majątku rodzinnym w Odporyszowie, będącym aktualnie własnością Fundacji DEMOS, wspólnie z ojcem Kazimierzem stworzył jeden z najnowocześniejszych i najbardziej innowacyjnych w Polsce ośrodków dla dzieci, w ramach którego działają: dom dziecka[3], placówka wsparcia dziennego[4], ośrodek wakacyjny[5] i Centrum Sportów Konnych.

We współpracy z Rafałem Sonikiem doprowadził do wybudowania i uruchomienia w 2010 r. pierwszej w historii placówki dla dzieci przy centrum handlowym Gemini Park Tarnów. W kolejnych latach powstały podobne placówki w Krakowie, Rzeszowie, Kielcach, Wrocławiu. W ten sposób przyczynił się do rozwoju funkcji społecznych w nowoczesnych centrach handlowych.

Jest znawcą i promotorem kultury Republiki Malty. Od roku 1983 utrzymuje bliskie relacje z Maltańczykami. W tym okresie przyczynił się do wzmocnienia więzi między obu krajami. Zorganizował wiele spotkań młodzieży i dorosłych Polaków i Maltańczyków. Wraz z Robertem Makłowiczem wziął udział w produkcji trzech odcinków telewizyjnych z cyklu „Makłowicz w podróży” zrealizowanych na Malcie w 2014 r.

W swoim dorobku ma wiele publikacji i wystąpień. Brał udział w debatach na tematy społeczne w: Krakowie, Warszawie, Poznaniu, Wrocławiu, Krynicy, Bolonii, Sztutgarcie, Tuluzie, Edynburgu, Utrechcie, Antwerpii, Wiedniu, Budapeszcie, Norymberdze, Paryżu, Lipsku, Berlinie, Bratysławie.

Posiada rozległe zainteresowania artystyczne, kulinarne, sportowe. Wraz z Jerzym Dudkiem zakładał Akademię Sportu „Progres”. W 2014 r. towarzyszył Rafałowi Sonikowi w Rajdzie Dakar. We współpracy z Universal Music Polska i Magic Records angażuje się w promocję młodych artystów. Dzięki wsparciu ekspertów kulinarnych rozwija szkołę gotowania.

W 2009 roku postanowieniem prezydenta Lecha Kaczyńskiego „za wybitne zasługi w działalności na rzecz osób potrzebujących pomocy, za osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej” został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[6].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Coca kocha Colę, Kraków 2010[7]
  • Mój ulubiony święty, 2009 (autor rozdziału)
  • Dziennikarstwo i polityka], Kraków 2009 (inicjator i wydawca)[8]
  • Jan Wnęk, Kraków 2008 (inicjator i wydawca)[9]
  • Między domem a ulicą – wokół problemów wychowania w dobie globalizacji i kultury masowej (współredaktor), Kraków 2005
  • Czyja jest socjoterapia?, Kraków 2004
  • Wędrowiec, Warszawa 2003

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Nagroda „Społecznik Roku” 2015 tygodnika „Newsweek Polska” za stworzenie trwałego systemu wsparcia rozwoju młodzieży dzięki prowadzeniu sieci innowacyjnych placówek na terenie całego kraju oraz systemowe działanie, w którym starannie łączy wychowanie, sport i terapię, zapewnia młodym ludziom wielowymiarowy rozwój i zwiększa ich szanse na pełne uczestnictwo w życiu społecznym i gospodarczym,
  • Nagroda w plebiscycie Krakowianin Roku 2014 w kategorii „Społeczeństwo” organizowanym przez „Dziennik Polski” (2015),
  • Nagroda Grand Prix Amicus Hominum 2014, przyznawana przez władze województwa małopolskiego za całokształt działalności społecznej, ogromną determinację i troskę o młodzież,
  • Medal Pro Publico Bono 2014 przyznany przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej Władysława Kosiniaka-Kamysza za „wysiłek i zaangażowanie w niesienie pomocy potrzebującym oraz pełną empatii i życzliwości postawę wobec drugiego człowieka” (2014),
  • Medal ”Zasłużony dla Województwa Małopolskiego Palatinatus Poloniae Minoris Meriti” za szczególne zasługi dla rozwoju Województwa Małopolskiego na płaszczyznach działalności społecznej (2014),
  • Medal Ministra Spraw Wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Policji w Krakowie (2014),
  • Nagroda im. Jana Wnęka za działania podejmowane na rzecz rozwoju Odporyszowa i promujące miejscowość (2013),
  • Medal św. Jerzego 2012 przyznany przez redakcję „Tygodnika Powszechnego” za skuteczną „walkę ze smokiem” – „smokiem” stereotypów i szkodliwych przekonań, które niszczą tkankę społeczną,
  • Nagroda Totus 2011 w kategorii „Promocja człowieka, praca charytatywna i edukacyjno-wychowawcza” za rozwijanie działalności Stowarzyszenia Siemacha, które kontynuuje tradycje „Domu schronienia i dobrowolnej pracy dla biednych i opuszczonych chłopców” założonego w XIX w. w Krakowie przez ks. Kazimierza Siemaszko (2011)[10],
  • Nagroda im. Józefa Dietla 2011 za szczególny wkład w rozwój postaw obywatelskich w Krakowie i Małopolsce, a także realizację ideałów symbolizowanych przez Józefa Dietla – zasłużonego Prezydenta Miasta Krakowa i Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego (2011)[11],
  • Nagroda Tarnowskiej Fundacji Kultury „Uskrzydlony 2010” za szczególny wkład w rozwój regionu tarnowskiego (2010)[12],
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2009)[6],
  • Nagroda NSZZ Solidarność „Solidarni w sporcie” (2008)[13],
  • Odznaka „Honoris Gratia” przyznana przez Prezydenta Miasta Krakowa w uznaniu zasług dla Krakowa i jego mieszkańców (2008)[14],
  • Tytuł „Mistrz sportu – mistrz życia” (2006)[15],
  • Nagroda Optimus Hominum (2005) – w kategorii „Pozainstytucjonalna działalność humanitarna”[16],
  • Nagroda Eurocities ([Wiedeń 2004} za film Kraków ufa Młodym,
  • Nagroda Prezydenta Miasta Krakowa (2004)[17],
  • Nagroda im. księdza Józefa Tischnera (2003) – wyróżnienie w kategorii „inicjatyw duszpasterskich i społecznych współtworzących »polski kształt dialogu«”[18],
  • Pierwsza Nagroda Gazety Wyborczej w plebiscycie „Śladem Człowieka” (1998),
  • Wyróżnienie im. I. i K. Dowoyna-Sylwestrowiczów Polcul Foundation (1997).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nagroda „Anody” dla „Powstańców” czasu pokoju, www.anoda.org [dostęp 2017-02-16].
  2. Co to jest Program „Młody Kraków”. mlodziez.info. [dostęp 2016-10-25].
  3. Odporyszów Lipowa 10. siemachaspot24.pl. [dostęp 2016-10-25].
  4. Odporyszów Lipowa 10. siemachaspot24.pl. [dostęp 2016-10-25].
  5. Odporyszów. siemachaspot24.pl. [dostęp 2016-10-25].
  6. a b M.P. z 2009 r. Nr 29, poz. 358
  7. Coca kocha Colę. issuu.com. [dostęp 2016-10-25].
  8. Dziennikarstwo i polityka. issuu.com. [dostęp 2016-10-25].
  9. Jan Wnęk. issuu.com. [dostęp 2016-10-25].
  10. Laureaci nagrody TOTUS 2011. W: Katolicka Agencja Informacyjna [on-line]. KAI. [dostęp 2011-10-08].
  11. Nagroda im. Dietla dla ks. Augustyńskiego. W: Gazeta Wyborcza [on-line]. Gazeta Wyborcza. [dostęp 2011-03-18].
  12. Dwunastu Uskrzydlonych. W: Dziennik Polski [on-line]. Dziennik Polski. [dostęp 2011-01-22].
  13. Solidarni w sporcie – 2008. W: PJ [on-line]. Gazeta Wyborcza. [dostęp 2009-02-13].
  14. Osoby uhonorowane przez Prezydenta Miasta Krakowa Odznaką „Honoris gratia” w uznaniu zasług dla Krakowa i jego mieszkańców w roku 2008. Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Krakowa. [dostęp 2008-03-28].
  15. Konkurs „Mistrzowie sportu, mistrzowie życia”. W: Wojciech Lewandowski [on-line]. Wiadomości NGO. [dostęp 2005-09-30].
  16. Nagroda Roku za Działalność Charytatywną „Optimus Hominum”. W: Optimus Hominum [on-line]. Polski Komitet Pomocy Społecznej. [dostęp 2010-07-10].
  17. Biogram. Biuletyn Informacji Publicznej miasta Krakowa. [dostęp 2010-07-08].
  18. Nagroda im. księdza Józefa Tischnera. W: Literatura, Nagrody literackie [on-line]. polska.pl. [dostęp 2010-07-10].