Andrzej Bniński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Bniński
Andrzej Opaliński z Bnina
Herb Andrzej Bniński
Data urodzenia 1396
Data i miejsce śmierci 5 stycznia 1479[1]
Poznań
biskup diecezjalny poznański
Okres sprawowania 1438 – 1479
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 21 lipca 1438[1]
Sakra biskupia 15 stycznia 1439

Andrzej Bniński herbu Łodzia (lub Andrzej Opaliński z Bnina[2]; ur. w 1396, zm. 5 stycznia 1479 w Poznaniu) – biskup poznański, sekretarz królewski.

W 1422 uzyskał stopień bakałarza na Akademii Krakowskiej. Był sekretarzem króla Władysława Jagiełły i kanonikiem poznańskim, w 1438 został biskupem poznańskim[1]. Znany był z wytrwałego zwalczania husytyzmu w swojej diecezji, stąd nadano mu przydomek "husytobójca". We współpracy z papieskim inkwizytorem Mikołajem z Łęczycy przeprowadził kilkadziesiąt procesów przeciwko zwolennikom tej herezji. Skazał na śmierć pięciu husyckich kapłanów i burmistrza Zbąszynia Mikołaja Grunberga[3]. W 1440 dokonał zbrojnego najazdu na Zbąszyń i zmusił[4] i skutecznie zmusił miejscowego możnowładcę Abrahama ze Zbąszynia do wyrzeczenia się husytyzmu.

Był dobrym administratorem w swoim biskupstwie, odbył kilkanaście synodów diecezjalnych, walczył z nieobyczajnym życiem kleru. Opiekował się wdowami i sierotami, hojnie uposażał ubogie kościoły. Fundował wiele świątyń, zbudował w swoich dobrach biskupich szereg zamków m.in. w Krobi. Lokował wiele nowych wsi, szczególnie na Mazowszu. Poświęcił w Warszawie, 4 grudnia 1454, kościół św. Anny i klasztor bernardynów (drugi w Polsce po krakowskim)[5]. W 1447 dwa razy brał udział w poselstwie panów polskich, które zaoferowało koronę Polski Bolesławowi IV warszawskiemu, a później Kazimierzowi Jagiellończykowi. Od czasu jego pontyfikatu datuje się ustanowienie na stałe urzędu biskupa pomocniczego (sufragana) w diecezji poznańskiej.

Przypisy

  1. a b c Konrad Eubel, Hierarchia Catholica, vol. II, 1914, s. 219.
  2. Bishop Andrzej Opaliński (z Bnina) (ang.). www.catholic-hierarchy.org. [dostęp 2016-05-04].
  3. Szymon Wrzesiński, Inkwizycja ziemiach polskich, Wyd. Replika 2009, s. 143-153.
  4. Encyklopedia Polska. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 18. ISBN 978-83-7558-436-3.
  5. Julian Bartoszewicz: Kościoły Warszawskie rzymsko-katolickie opisane pod względem historycznym, Warszawa 1855 str. 80

Literatura dodatkowa[edytuj]