Andrzej Bogucki (ur. 1951)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Bogucki
Pełne imię i nazwisko

Andrzej Leonard Bogucki

Data i miejsce urodzenia

1951
Bydgoszcz

Zawód, zajęcie

historyk, działacz społeczny

Alma Mater

Uniwersytet Mikołaja Kopernika

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Wolności i Solidarności

Andrzej Leonard Bogucki (ur. 1951 w Bydgoszczy) – polski historyk, doktor nauk humanistycznych, działacz publiczny, prezes Związku Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” w Polsce w latach 1999–2007, od 2007 r. prezes honorowy, autor książek naukowych i popularnonaukowych[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem Technikum Mechaniczno-Elektrycznego w Bydgoszczy[3]. W 1982 roku uzyskał tytuł magistra historii na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1997 roku doktoryzował się na tej samej uczelni[4]. W 1983 roku ukończył Studium Pedagogiczne, a w 1990 roku Podyplomowe Studium Kierowania i Zarządzania Oświatą. Posiada tytuł nauczyciela dyplomowanego (2000). W 1999 roku doskonalił swą wiedzę na zagranicznych placówkach edukacyjnych w Danii, Wielkiej Brytanii, Czechach i Stanach Zjednoczonych. W latach 1998–2002 pełnił funkcję członka Komisji Edukacji Rady Miasta Bydgoszczy. Współpracował z Ministerstwem Edukacji Narodowej i Ministerstwem Obrony Narodowej[5].

W 2013 r. został ekspertem historycznym w Radzie Muzeum przy Muzeum Wojsk Lądowych w Bydgoszczy[6].

Służba wojskowa

W latach 1972-1974 odbył Zasadniczą Służbę Wojskową w 35 Pułku Desantowym, 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej. Od 2001 w stopniu kapitana rezerwy. Od 2015 r. członek Stowarzyszenia Żołnierzy i Sympatyków Niebieskich Beretów[7].

Praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Nauczyciel akademicki. Pracował w charakterze nauczyciela szkół średnich. Był wicedyrektorem Zespołu Szkół Elektrycznych im. Jana III Sobieskiego w Bydgoszczy oraz dyrektorem Szkoły Podstawowej 29 im. Wacława Wawrzyniaka w Bydgoszczy i Gimnazjum 3 im. gen. Józefa Hallera w Bydgoszczy[8][9].

W 1994 r. był jednym z założycieli ogólnopolskiego Polskiego Stowarzyszenia Dyrektorów Szkół w Krakowie. Po jego zarejestrowaniu pełnił funkcję wiceprezydenta. W latach 1997-2002 współpracował z Siecią Stowarzyszeń Kadr Zarządzających Oświatą z siedzibą w Brukseli[10].

Działalność w TG „Sokół”[edytuj | edytuj kod]

W 1989 r. włączył się w odbudowę struktur Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Od 1990 r. założyciel i prezes TG „Sokół” II Bydgoszcz-Fordon im. gen. Józefa Hallera. W latach 1990–1999 pełnił funkcję sekretarza generalnego[11], a w 1999–2007 prezesa Związku Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” w Polsce[12].

Działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1981-1989 członek solidarnościowej opozycji demokratycznej. W latach 1980 – 1981 działał w NSZZ „Solidarność” w Bydgoszczy, przewodniczył komisji zakładowej w Zakładach Remontowo Montażowych „Spomasz” w Poznaniu Oddział w Bydgoszczy. W 2010 r. został członkiem Stowarzyszenia Idee Solidarności 1980-1989 w Bydgoszczy[13][14].

Jest członkiem organizacji naukowych: Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego, Światowej Rady Badań nad Polonią, Polskiego Towarzystwa Historycznego, Polskiego Towarzystwa Heraldycznego, Bydgoskiego Towarzystwa Heraldyczno-Genealogicznego, Towarzystwa Miłośników Miasta Bydgoszczy, Bractwa Inflanckiego. Prowadził okazjonalne wykłady na uczelniach m.in. na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, Uniwersytecie Karola w Pradze, Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Polish Falcons of America i in. Jest wykładowcą w Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy[15].

W 1968 r. zaangażował się w działalność w Polskim Towarzystwie Turystyczno Krajoznawczym Oddział w Bydgoszczy. W latach 1981 - 1989 był wiceprezesem Oddziału Miejskiego, a w latach 1989 - 1991 prezesem. Członek Zarządu Wojewódzkiego PTTK w latach 1982-1988. Od 2018 członek PTTK Oddział przy Klubie Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy[16].

W 1992 r. zaangażował się w działalność Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego, przewodniczył Komisji Rewizyjnej Oddziału Kujawsko-Pomorskiego. 6 listopada 2021 r. został członkiem Sądu Honorowego PTZ w Warszawie[17]. Od 1996 r. działacz Związku Szlachty Polskiej i równocześnie przedstawiciel regionalny tegoż związku do 1999 r. Prezes oddziału w Bydgoszczy w latach 2009-2013. Następnie od 1999 do 2008 pełnił funkcję przewodniczącego Głównej Komisji Rewizyjnej[18].

W 2000 r. założył, a w latach 2000 – 2007 był prezesem Towarzystwa Pamięci Generała Józefa Hallera i Hallerczyków Oddział Kujawsko – Pomorski. W 2008 objął funkcję prezesa Oddziału Bydgoskiego tegoż stowarzyszenia[19].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Opublikował 12 książek, 10 broszur i przeszło 500 artykułów naukowych i popularnonaukowych[15].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” na Pomorzu Gdańskim i Kujawach Zachodnich w dobie powstania wielkopolskiego i walki o niepodległość Polski w latach 1918–1920, Bydgoszcz 1990.
  • Szkoła Podstawowa 29 im. Wacława Wawrzyniaka w Bydgoszczy 1945 – 1995, Bydgoszcz 1995 ISBN 83-904617-0-6.
  • Sokoli na Pomorzu Nadwiślańskim w latach 1939–1988, Bydgoszcz 1996 ISBN 83904617-5-7.
  • Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” na Pomorzu 1893–1939, Bydgoszcz 1997[20]
  • Bydgoszcz Centrum Sokolstwa Polskiego 1886-2007, Bydgoszcz 2013 ISBN 978-83-7456-116-7.
  • Dziedzictwo kultury szlachecko – ziemiańskiej w Bydgoszczy i okolicach, Bydgoszcz 2013 ISBN 978-83-7456-056-6.
  • Veteranus bydgoski 1939 – 1947. Losy Polaków przymusowo wcielonych do Wehrmachtu i Armii Czerwonej, Bydgoszcz 2014 ISBN 978-83-7456-045-0.
  • Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” na drodze do wolności, Bydgoszcz 2020 ISBN 978-83-7456-289-8[21].

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2017)[22]
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2005)[23]
  • Złoty Krzyż Zasługi (1992)[24]
  • Krzyż Wolności i Solidarności (2018)[25]
  • Medal Kazimierza Wielkiego nadany przez Radę Miasta Bydgoszczy (2015)[26]
  • Krzyż Legii Honorowej Sokolstwa Polskiego (2004)[27]
  • Zaszczytna Odznaka Sokola (2001)[28]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dr Andrzej Leonard Bogucki, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2021-07-27].
  2. Redakcja, Andrzej Bogucki: - Miałem szczęście rozmawiać z prezydentem Havlem, człowiekiem-legendą, Gazeta Pomorska, 21 grudnia 2011 [dostęp 2022-08-16] (pol.).
  3. M.K. Jeleniewski i E. Małachowski, 100 lat Bydgoskiej Szkoły Technicznej, Bydgoszcz 2010, s. 114–115.
  4. Z. H. Nowak, Homines Et Historia, Toruń 2000, s. 69, 74.
  5. Bogucki Andrzej Leonard, [w:] Britishpedia, Encyklopedia Osobistości Rzeczypospolitej Polskiej, BPH – British Publishing House Ltd, t. V., 2019, s. 114–115. ISBN 978-1912100-37-8.
  6. Rada Muzeum - Muzeum Wojsk Lądowych [dostęp 2022-05-09] (pol.).
  7. Bogusław Pacek, Andrzej Polak, Wojciech Mazurek, 7. Łużycka Dywizja Desantowa 1963–1986. Miejsce, rola i zadania Wojsk Obrony Wybrzeża w systemie obronnym Polski. Historia dywizji, działania desantowe, wspomnienia żołnierzy​, Warszawa 2014, s. 208-226.
  8. Szkoła Podstawowa 29 w Bydgoszczy w latach 1945–1995 – Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa. kpbc.umk.pl. [dostęp 2021-01-16]. (pol.).
  9. Gimnazjum nr 3 im. gen. Józefa Hallera w Bydgoszczy 1999-2004, praca zbiorowa pod red. A. Boguckiego, Bydgoszcz 2005.
  10. K. Sroka, Polskie Stowarzyszenie Dyrektorów Szkół, Kraków 1994, s. 16.
  11. Związek Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” w Polsce w latach 1993–1997 – Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa. kpbc.umk.pl. [dostęp 2021-01-16]. (pol.).
  12. Centrum Informacji Sokolstwa Polskiego: Prezesi i Przywódcy Sokolstwa Polskiego, Centrum Informacji Sokolstwa Polskiego, 25 lutego 2012 [dostęp 2021-02-23].
  13. K. Derdowski, Słownik opozycji demokratycznej regionu bydgoskiego 1980 – 1989, Warszawa 2008, s. 40 – 42, 156.
  14. T. Rabant, Bogucki Andrzej Leonard, [w:] Encyklopedia Solidarności. Opozycja w PRL 1976 – 1989, pod red. M. Łątkowskiej, Warszawa 2010, s. 54. ISBN 978-83-7233-022.
  15. a b Związek Szlachty Polskiej, Zaproszenie na Benefis Andrzeja Boguckiego, 22 listopada 2011.
  16. J, Umiński, Działalność Bydgoskiego Zarządu Wojewódzkiego PTTK w latach 1975-1989, [w:] Studia i materiały z dziejów krajoznawstwa polskiego. Kontynuacja pracy krajoznawczej jako wartość kulturotwórcza, pod red. T. Kłosiewicz-Prokop, Warszawa 2011, s. 77-123.
  17. S. Załuski, Historia Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego 1990 – 2010. Kulisy i refleksje, Gdańsk 2010, s. 147.
  18. Informator Adresowy Związku Szlachty Polskiej. Wykaz władz i członków, Gdańsk 2007, s 3, 5, 11, 30.
  19. Błękitna Armia gen. Józefa Hallera – Zbiór studiów, pod red. M. Giętkowskiego i Ł. Nadolskiego, Bydgoszcz 2018, s. 111-189.
  20. Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” na Pomorzu 1893–1939 – Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa. kpbc.ukw.edu.pl. [dostęp 2021-01-16]. (pol.).
  21. Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” na drodze do wolności – Bydgoskie Towarzystwo Heraldyczno-Genealogiczne. [dostęp 2021-01-16]. (pol.).
  22. Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej / Aktualności / Ordery i odznaczenia / Odznaczenia dla osób związanych z Towarzystwem Gimnastycznym „Sokół”, www.prezydent.pl [dostęp 2021-01-15].
  23. M.P. z 2005 r. nr 60, poz. 799 i 800.
  24. Jubileusz 125-lecia Sokolstwa Polskiego. Uroczystość na Zamku Królewskim w Warszawie, "Sokół" 1992, nr 1(8), s. 1.
  25. Odznaczeni KWiS, odznaczeni-kwis.ipn.gov.pl [dostęp 2021-01-16].
  26. Protokół Nr X/15 z sesji Rady Miasta Bydgoszczy 22.04.2015 r. https://bip.um.bydgoszcz.pl/rada_miasta/sprawozdania_z_posiedzen_rady_miasta/protokoly_z_obrad_sesji_rady_miasta_w_roku_2015.aspx
  27. Odznaczenia dla bydgoskich Sokołów, bydgoszcz.wyborcza.pl, 24 czerwca 2004 [dostęp 2021-01-30].
  28. Zaszczytna Odznaka Sokoła, Związek Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” w Polsce [dostęp 2021-04-15] (pol.).