Andrzej Braiter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Maria Braiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 sierpnia 1962
Warszawa
Ambasador RP w Angoli
Okres od 1997
do 2002
Poprzednik Roman Czyżycki
Następca Eugeniusz Rzewuski
Ambasador RP w Kostaryce
Okres od 14 października 2005
do 31 grudnia 2008
Poprzednik Ryszard Schnepf
Następca zamknięcie placówki
Ambasador Polski w Brazylii
Okres od 30 sierpnia 2013
do 2017
Poprzednik Jacek Junosza Kisielewski
Odznaczenia
Kawaler Orderu Krzyża Południa (Brazylia)

Andrzej Maria Braiter (ur. 13 sierpnia 1962 w Warszawie[1]) – polski urzędnik państwowy i dyplomata, ambasador tytularny, honorowy obywatel Brasílii[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W Brazylii ukończył szkołę średnią, a także Universidade de Brasília (UnB), gdzie studiował literaturę i nauki ekonomiczne. Będąc jeszcze w Brazylii, pracował w szkole podstawowej.

W latach 1985–1987 prowadził na Uniwersytecie Warszawskim lektorat języka portugalskiego oraz zajęcia z historii Brazylii i metodyki nauczania. Został pracownikiem MSZ w 1988. Przeszedł wszystkie szczeble kariery zawodowej. W latach 1987–1988 ukończył roczne podyplomowe studium służby zagranicznej, a w latach 1989–1990 przebywał na stażu zagranicznym w ambasadzie RP w Portugalii na stanowisku asystenta ambasadora. Po powrocie do centrali był zatrudniony na stanowisku radcy w protokole dyplomatycznym. W 1991 ukończył na Uniwersytecie w Leeds studium podyplomowe dot. stosunków międzynarodowych. Po powrocie do kraju, w latach 1991–1993 pracował w departamencie Afryki, Azji, Australii i Oceanii jako II sekretarz.

Pełnił obowiązki kierownika placówki w ambasadzie RP w Luandzie w latach 1993–2002, początkowo jako charge d’affaires, od 1997 jako ambasador. Po powrocie z misji był zatrudniony w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa, w którym od 2003 pełnił funkcję zastępcy dyrektora. Prowadził sprawy nieproliferacji handlu bronią, przewodniczył delegacjom w ONZ w tym obszarze, brał udział w pracach Grupy Wassenaar, Grupy Australijskiej, był członkiem rady programowej MSPO KIELCE.  W latach 2005–2008 był ambasadorem RP w Kostaryce, z akredytacją w pięciu państwach Ameryki Środkowej[3]. W latach 2009–2011 pracował w centrali MSZ, najpierw jako Naczelnik Wydziału Współpracy Wielostronnej, a od kwietnia 2011 jako Dyrektor Centrum Rozwoju Zawodowego. Zajmował się m.in. projektami pomocowymi dla Ameryki Łacińskiej. Od 2012 do sierpnia 2013 pełnił funkcję wicedyrektora Biura Spraw Osobowych[4].

17 czerwca 2013 mianowany został ambasadorem w Brazylii przez prezydenta Bronisława Komorowskiego[5]. 30 sierpnia 2013 objął kierownictwo placówki, stając się Ambasadorem Nadzwyczajnym i Pełnomocnym RP w Brazylii[6][7].

W swojej karierze był również międzynarodowym obserwatorem OBWE i ONZ, a także pełnił funkcję specjalnego wysłannika Prezydenta RP w Hondurasie (2006) i Nikaragui (2007)[7]. W 2016 pełnił funkcję szefa polskiej delegacji na spotkanie Grupy Dostawców Jądrowych (Nuclear Suppliers Group, NSG) w Buenos Aires.

W 2017 za otrzymał najwyższe odznaczenie państwowe Federacyjnej Republiki Brazylii – Order Narodowy Krzyża Południa

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych, www.sejm.gov.pl, 13 września 2012 [dostęp 2017-11-21] (pol.).
  2. Embaixador da Polônia recebe título de Cidadão Honorário de Brasília [dostęp 2017-12-14] (port. braz.).
  3. Europejska Akademia Dyplomacji :: European Academy of Diplomacy :: diplomats.pl :: DYPLOMACJA - Andrzej Braiter, 28 marca 2015 [dostęp 2017-02-20] [zarchiwizowane z adresu 2015-03-28].
  4. Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 42/, www.sejm.gov.pl, 13 września 2012 [dostęp 2017-12-14] (pol.).
  5. M.P. z 2013 r. poz. 709
  6. Ambasador, brasilia.msz.gov.pl [dostęp 2017-12-13] (pol.).
  7. a b Życiorys ambasadora (pol.). Ministerstwo Spraw Zagranicznych. [dostęp 2017-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-02)].