Andrzej Buncol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Buncol
Pełne imię i nazwisko Andrzej Bernard Buncol
Data i miejsce urodzenia 21 września 1959
Gliwice
Wzrost 174 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1970–1979 Piast Gliwice
1979–1981 Ruch Chorzów 62 (14)
1982–1986 Legia Warszawa 125 (32)
1986–1987 FC Homburg 30 (5)
1987–1992 Bayer 04 Leverkusen 123 (14)
1992–1997 Fortuna Düsseldorf 119 (16)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1980–1986  Polska 51 (6)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2008– Bayer 04 Leverkusen U17
2014– Bayer Leverkusen II (asystent)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
III miejsce Hiszpania 1982 Piłka nożna[a]

Andrzej Bernard Buncol, pseudonim Krupniok (ur. 21 września 1959 w Gliwicach) – polski piłkarz, pomocnik, reprezentant Polski, srebrny[a] medalista Mistrzostw Świata 1982, zdobywca Pucharu UEFA z Bayer 04 Leverkusen (1988).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Andrzej Buncol rozpoczynał swoją karierę klubową w Piaście Gliwice, w którym grał do roku 1979, kiedy to przeszedł do Ruchu Chorzów, zespołu mistrza Polski. Tam grał w I lidze dwa sezony. W tym czasie wyróżniał się na tyle, że stał się podstawowym zawodnikiem reprezentacji Polski. Debiutował w niej 17 lutego 1980 roku w Marrakeszu meczem z Marokiem (0:1). Zimą 1981 roku zmienił barwy klubowe i został zawodnikiem Legii Warszawa. W następnym roku pojechał z reprezentacją prowadzoną przez Antoniego Piechniczka na mundial do Hiszpanii. Na turnieju rozegrał wszystkie pełne mecze, zdobył również gola[1] w meczu z Peru w pierwszej rundzie turnieju, wygranym 5:1, grał także w meczu o trzecie miejsce z Francją (3:2). Triumfy święcił również z klubem, jednak tylko krajowe. Nie zdobył z Legią tytułu mistrza Polski, a jedynie tytuły wicemistrzowskie w 1985 i 1986 roku. W roku 1986 pojechał na Mistrzostwa Świata do Meksyku, a od razu po nich zakończył występy w reprezentacji.

Po zakończeniu mundialu wyemigrował do Niemiec Zachodnich, gdzie przyjął obywatelstwo (nie zrzekając się polskiego)[2] i kontynuował karierę klubową. Grał w zespołach: FC Homburg (1986/1987), Bayer 04 Leverkusen (1987–1992), gdzie był niekwestionowaną gwiazdą i zdobył Puchar UEFA w roku 1988, oraz Fortunie Düsseldorf, w której zakończył karierę piłkarską w 1996 roku. W swoich występach w Bundeslidze zdobył 17 bramek[3]. Atutami Buncola jako piłkarza były niesamowite umiejętności techniczne i konstruowania akcji.

Od 2014 członek Klubu Wybitnego Reprezentanta[4].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Polska drużyna zajęła III miejsce, jednak przysługiwał za nie srebrny medal (zdobywcy II miejsca dostawali medal srebrny pozłacany).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]