Andrzej Ciemniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Ciemniewski herbu Prawdzic – poseł na sejm grodzieński (1793) z ziemi różańskiej[1].

Syn Jana Ciemniewskiego, sędziego ziemi różańskiej i Marianny Okęckiej. W 1794 ożenił się z Anielą Piotrowską.

Kancelista Departamentu Skarbowego Rady Nieustającej. Drugi kancelista Wydziału Policji Kancelarii Straży Praw[2].

Był jednym z najwybitniejszych mówców patriotycznych na sejmie grodzieńskim w 1793 roku. Gwałtownie protestował przeciwko podpisaniu traktatu podziałowego z Imperium Rosyjskim. Przeforsował uchwałę sejmową, pozbawiającą pensji przebywających za granicą przywódców konfederacji targowickiej i dygnitarzy, którzy nie wypełniali swych funkcji urzędowych.

W czasie insurekcji kościuszkowskiej był członkiem Rady Zastępczej Tymczasowej w Wydziale Skarbowym i Komisji Porządkowej Księstwa Mazowieckiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dmitrij Ivanovič Ilovajskij, Sejm Grodzieński roku 1793: Ostatni Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Poznań 1872, s. 346.
  2. Józef Wojakowski, Straż Praw, Warszawa 1982, s. 118-119.