Andrzej Duda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Duda
Andrzej Duda (9851867824) (cropped).jpg
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1972
Kraków
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Okres od 6 sierpnia 2015
Pierwsza dama Agata Kornhauser-Duda
Poprzednik Bronisław Komorowski
Podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP
Okres od 16 stycznia 2008
do 6 lipca 2010
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości
Okres od 1 sierpnia 2006
do 15 listopada 2007
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Andrzej Duda Signature 02.svg
Odznaczenia
Order Orła Białego Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Portugalia) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Order Lwa Białego I Klasy (Czechy) Order Stara Płanina (Bułgaria) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Łańcuch Orderu Gwiazdy Rumunii
Andrzej Duda i Lech Kaczyński – uroczystość powołania podsekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP (16 stycznia 2008)
Para prezydencka z Anną i Bronisławem Komorowskimi w Sejmie po zakończeniu obrad Zgromadzenia Narodowego (6 sierpnia 2015)

Andrzej Sebastian Duda i (ur. 16 maja 1972 w Krakowie[1]) – polski polityk i prawnik. Od 6 sierpnia 2015 prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

Doktor nauk prawnych, od 2006 do 2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, w latach 2008–2010 podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, były członek Trybunału Stanu, poseł na Sejm VII kadencji, poseł do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji.

Życiorys[edytuj]

Dzieciństwo i młodość[edytuj]

Andrzej Duda urodził się 16 maja 1972 w Krakowie. Jest synem Jana Dudy, elektrotechnika, profesora nauk technicznych i samorządowca oraz Janiny Milewskiej-Dudy, profesor nauk chemicznych. Jego rodzice swoją działalność zawodową związali z Akademią Górniczo-Hutniczą im. Stanisława Staszica w Krakowie[2]. Ma dwie młodsze siostry – Annę i Dominikę[3]. Jego stryjem jest polityk Antoni Duda[4].

W latach 1984–1990 należał do harcerstwa. Działalność tę zakończył jako drużynowy 5 Krakowskiej Drużyny Harcerskiej „Piorun” w strukturach ZHP-1918, wchodzącej w skład Szczepu 5 KDH „Wichry”[5].

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj]

Od 1987 uczęszczał do klasy humanistycznej II Liceum Ogólnokształcącego w Krakowie, w którym zdał maturę w 1991[5].

W 1996 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie pracy magisterskiej pt. Wywłaszczenie nieruchomości pod budowę autostrad płatnych, obronionej w Katedrze Postępowania Administracyjnego UJ[6]. Podczas studiów startował w Akademickich Mistrzostwach Polski w narciarstwie alpejskim[7].

W lutym 1997 rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną w Katedrze Postępowania Administracyjnego UJ, a od października 2001 w Katedrze Prawa Administracyjnego UJ jako asystent. 24 stycznia 2005 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych w oparciu o rozprawę zatytułowaną Interes prawny w polskim prawie administracyjnym napisanej pod kierunkiem profesora Jana Zimmermanna i obronioną 6 grudnia 2004[6], a następnie wydaną w formie publikacji książkowej w 2008[8]. Wiosną 2005 założył własną kancelarię prawną[5]. Był także wykładowcą w Wyższej Szkole Pedagogiki i Administracji im. Mieszka I w Poznaniu[9].

Działalność polityczna do 2015[edytuj]

Na początku lat 2000. był działaczem Unii Wolności[10]. Po wyborach parlamentarnych w 2005 rozpoczął współpracę z Klubem Parlamentarnym Prawa i Sprawiedliwości. Jako doradca KP PiS uczestniczył w pracach komisji parlamentarnych (Sejmu i Senatu).

1 sierpnia 2006 na wniosek ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry został powołany przez premiera na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. W resorcie odpowiadał za legislację, współpracę międzynarodową i przebieg informatyzacji sądów i prokuratur. Kandydował bez powodzenia w wyborach do Sejmu w 2007 z ostatniego miejsca na liście PiS w okręgu tarnowskim, otrzymując 11 158 głosów[11]. W jego ówczesną kampanię zaangażował się Zbigniew Ziobro[12]. Z funkcji wiceministra został odwołany przez Jarosława Kaczyńskiego 15 listopada 2007 w związku z wyborem przez Sejm w skład Trybunału Stanu, w którym zasiadał do 2011.

16 stycznia 2008 Lech Kaczyński powołał go na stanowisko podsekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP[13]. 5 lipca 2010, po wyborze Bronisława Komorowskiego na urząd prezydenta RP, złożył dymisję z tej funkcji, a dzień później został odwołany[14]. W wyborach samorządowych w tym samym roku kandydował bez powodzenia z ramienia PiS na prezydenta Krakowa, zajmując 3. miejsce w pierwszej turze głosowania z wynikiem 22,38% głosów. Uzyskał natomiast mandat radnego miasta[15]. W 2011 wystąpił w filmie dokumentalnym o katastrofie smoleńskiej pt. Mgła[16]. Był także jednym z założycieli stowarzyszenia Ruch Społeczny im. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego[17], w którym do 2015 pełnił funkcję przewodniczącego komisji rewizyjnej[18][19].

W wyborach parlamentarnych w 2011 z listy PiS został wybrany na posła VII kadencji w okręgu krakowskim, otrzymując 79 981 głosów[20]. W związku z tym zrzekł się mandatu radnego. 27 listopada 2013 został rzecznikiem prasowym PiS[21], pełnił tę funkcję do 9 stycznia 2014. W Sejmie był m.in. członkiem Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej[17].

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 z ramienia PiS uzyskał mandat eurodeputowanego VIII kadencji[22], tym samym wygasł jego mandat posła na Sejm RP[23].

Wybory prezydenckie w 2015[edytuj]

6 grudnia 2014 rada polityczna PiS zatwierdziła jego kandydaturę jako kandydata partii w wyborach prezydenckich w 2015[24] (wystawienie Andrzeja Dudy w tych wyborach zadeklarował 11 listopada 2014 Jarosław Kaczyński[25]). 30 marca 2015 jego kandydatura została zarejestrowana przez Państwową Komisję Wyborczą[26]. Poza PiS poparcia udzieliły mu partie Stronnictwo „Piast”[27], Solidarna Polska[28], Liga Obrony Suwerenności[29] i Polska Razem[30] oraz komisja krajowa związku zawodowego „Solidarność”[31].

W przeprowadzonej 10 maja 2015 pierwszej turze głosowania zajął pierwsze miejsce, zdobywając 5 179 092 głosy, co stanowiło 34,76% głosów ważnych. Ponieważ żaden z kandydatów nie przekroczył progu 50% głosów ważnych, Andrzej Duda wszedł do drugiej tury głosowania wraz z Bronisławem Komorowskim, który otrzymał 33,77% głosów ważnych[32]. Spośród kandydatów, którzy przegrali w pierwszej turze, oddanie na niego głosu zadeklarował Grzegorz Braun[33]. Przed drugą turą otrzymał także poparcie Prawicy Rzeczypospolitej[34], Unii Polityki Realnej[35] i Samoobrony Odrodzenie[36].

W drugiej turze wyborów z 24 maja 2015 został wybrany na urząd prezydenta RP, pokonując w głosowaniu ubiegającego się o reelekcję Bronisława Komorowskiego. Andrzej Duda uzyskał 51,55% głosów ważnych (8 630 627 głosów)[37]. Dwa dni później zrezygnował z członkostwa w PiS[38]. 25 maja 2015 w związku z ogłoszeniem oficjalnych wyników doszło do wygaśnięcia jego mandatu w Parlamencie Europejskim[39].

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej[edytuj]

Andrzej Duda składający przysięgę przed Zgromadzeniem Narodowym (6 sierpnia 2015)
Podczas 1. posiedzenia Senatu IX kadencji (12 listopada 2015)
Na konferencji prasowej z Barackiem Obamą podczas szczytu NATO w Warszawie (8 lipca 2016)

Pięcioletnia kadencja prezydencka Andrzeja Dudy rozpoczęła się 6 sierpnia 2015 z chwilą złożenia przysięgi przed Zgromadzeniem Narodowym[40]. Tego samego dnia Andrzej Duda przyjął zwierzchnictwo nad Siłami Zbrojnymi RP[41].

16 listopada 2015, na podstawie art. 139 Konstytucji RP, ułaskawił byłego szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego Mariusza Kamińskiego i trzech funkcjonariuszy CBA skazanych przez sąd I instancji w tzw. aferze gruntowej[42]. Było to pierwsze w historii ułaskawienie przez prezydenta osób, wobec których nie zapadł jeszcze prawomocny wyrok[43]. W opinii części prawników (w tym profesorów Jana Zimmermanna – promotora doktoratu Andrzeja Dudy, Leszka Kubickiego – byłego ministra sprawiedliwości, Andrzeja Zolla – byłego prezesa Trybunału Konstytucyjnego) prezydent tym ułaskawieniem naruszył Konstytucję RP[44][45][46]. Za dopuszczalnością podjęcia takiej decyzji opowiedział się natomiast m.in. Ryszard Piotrowski, uznając jednocześnie, że ułaskawienie to nie powinno wstrzymywać rozpoznania sprawy oskarżonych w postępowaniu odwoławczym[45].

Andrzej Duda nie odebrał ślubowania od żadnej z pięciu osób wybranych przez Sejm VII kadencji na sędziów Trybunału Konstytucyjnego. Nie dokonał tego również w odniesieniu do trzech spośród tych osób wybranych na kadencje od 7 listopada 2015, co do których Trybunał Konstytucyjny 3 grudnia 2015 orzekł, że przepis ustawy stanowiący podstawę ich wyboru był zgodny z Konstytucją RP[47]. Natomiast 3 i 9 grudnia 2015 prezydent odebrał ślubowanie od łącznie pięciu osób, co do których Sejm VIII kadencji podjął uchwały o ich wyborze do Trybunału Konstytucyjnego na te same stanowiska[48][49]. 28 grudnia 2015 podpisał ustawę z dnia 22 grudnia 2015 o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym[50], która w opinii m.in. Krajowej Rady Sądownictwa[51], Prokuratora Generalnego[52] i Rzecznika Praw Obywatelskich[53] w sposób istotny narusza Konstytucję RP.

W czerwcu 2016 odmówił bez uzasadnienia powołania 10 sędziów sądów powszechnych zawnioskowanych przez Krajową Radę Sądownictwa[54].

W lipcu 2016 był gospodarzem szczytu NATO w Warszawie, którego organizację przyznano Polsce w 2014, oraz przewodniczył części spotkań formalnych szczytu[55].

Pełniąc funkcję prezydenta, pozostał aktywnym użytkownikiem mediów społecznościowych, prowadząc osobiście swoje konto na Twitterze, zamieszczając na nim informacje dotyczące swojej prezydentury, jak również luźne komentarze oraz zdjęcia typu selfie, a także wdając się w polemikę z internautami[56][57].

Wybrane nominacje i powołania

Życie prywatne[edytuj]

21 grudnia 1994 Andrzej Duda poślubił germanistkę Agatę Kornhauser[60], z którą ma córkę Kingę (ur. 1995)[5]. Jego teściem jest poeta Julian Kornhauser[60], a szwagrem Jakub Kornhauser. Jest katolikiem[61].

Wyniki wyborcze[edytuj]

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2007 Prawo i Sprawiedliwość Sejm VI kadencji nr 15 11 158 (3,97%)N[11]
2010 Prawo i Sprawiedliwość Prezydent miasta Krakowa 56 302 (22,38%)N[15]
Rada Miasta Krakowa VI kadencji nr 2 6887 (16,77%)T[15]
2011 Prawo i Sprawiedliwość Sejm VII kadencji nr 13 79 981 (15,79%)T[20]
2014 Prawo i Sprawiedliwość Parlament Europejski VIII kadencji nr 10 97 996 (10,71%)T[22]
2015 KW Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej Andrzeja Dudy
Prezydent RP 5 179 092 (34,76%)[32]
8 630 627 (51,55%)T[37]

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Otrzymane z urzędu

Z tytułu objęcia urzędu prezydenta RP Andrzej Duda został kawalerem Orderu Orła Białego, Wielkim Mistrzem Orderu i przewodniczącym jego Kapituły, a także kawalerem Orderu Odrodzenia Polski I Klasy, Wielkim Mistrzem Orderu i przewodniczącym jego Kapituły.

Ordery i odznaczenia państw obcych
Wyróżnienia

Przypisy[edytuj]

  1. Strona sejmowa posła VII kadencji. [dostęp 2015-05-22].
  2. Magdalena Rubaj, Piotr Bugajski: Andrzej Duda. Prawdziwa historia. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2015, s. 14. ISBN 978-83-7813-924-9.
  3. Magdalena Rubaj, Piotr Bugajski: Andrzej Duda. Prawdziwa historia. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2015, s. 19. ISBN 978-83-7813-924-9.
  4. Nasz prezydent elekt Andrzej Duda to mój bratanek. nto.pl, 7 czerwca 2015. [dostęp 2015-11-18].
  5. a b c d Andrzej Duda. Kalendarium. andrzejduda.pl. [dostęp 2015-05-25]. s. 8.
  6. a b Andrzej Duda. prezydent.pl. [dostęp 2015-06-08].
  7. Piotr Lisiewicz: Duda story – historia miłości, podboju gór i niespodziewanego wejścia w politykę. niezalezna.pl, 15 lutego 2015. [dostęp 2015-05-25].
  8. Andrzej Duda, Interes prawny w polskim prawie administracyjnym, C.H. Beck, Warszawa 2008, ISBN 978-83-7483-883-2.
  9. Andrzej Duda w czasie urlopu na UJ pracował na prywatnej uczelni w Poznaniu. wp.pl, 19 maja 2015. [dostęp 2015-05-29].
  10. Michał Krzymowski, Anna Szulc: Andrzej Duda był działaczem Unii Wolności. newsweek.pl, 14 marca 2015. [dostęp 2015-03-14].
  11. a b Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2015-06-19].
  12. Magdalena Rubaj, Piotr Bugajski: Andrzej Duda. Prawdziwa historia. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2015, s. 66. ISBN 978-83-7813-924-9.
  13. Andrzej Duda powołany na Podsekretarza Stanu w Kancelarii Prezydenta RP. prezydent.pl, 16 stycznia 2008. [dostęp 2015-06-08].
  14. Bronisław Komorowski przyjął rezygnację ministrów. prezydent.pl, 6 lipca 2010. [dostęp 2010-09-12].
  15. a b c Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2010-11-24].
  16. Posłowie obejrzą „Mgłę”. wprost.pl, 18 stycznia 2011. [dostęp 2015-12-03].
  17. a b Biografia Andrzeja Dudy. mamprawowiedziec.pl. [dostęp 2015-04-29].
  18. a b Duda honorowym prezesem Ruchu Społecznego im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego. telewizjarepublika.pl, 5 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-05].
  19. Ruch Społeczny im. Prezydenta Rzeczypospolitej Lecha Kaczyńskiego. monitorfirm.pl. [dostęp 2015-08-06].
  20. a b Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-10-28].
  21. Andrzej Duda nowym rzecznikiem prasowym PiS. pis.org.pl, 27 listopada 2013. [dostęp 2013-11-27].
  22. a b Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-05-27].
  23. Postanowienie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2014 r. w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu posła Andrzeja Sebastiana Dudy (M.P. z 2014 r. poz. 399).
  24. Duda oficjalnym kandydatem na prezydenta. Kaczyński: Polska potrzebuje zmian. tvn24.pl, 6 grudnia 2014. [dostęp 2014-12-06].
  25. Magdalena Rubaj, Piotr Bugajski: Andrzej Duda. Prawdziwa historia. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2015, s. 80. ISBN 978-83-7813-924-9.
  26. Wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej 2015: Informacje o Komitecie Wyborczym. prezydent2015.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-05-01].
  27. PIAST nie wystawi kandydata. moje.radio.lublin.pl, 8 lutego 2015. [dostęp 2015-03-30].
  28. Rada Główna SP udzieliła poparcia dla Andrzeja Dudy w wyborach prezydenckich. solidarna.org.pl, 21 marca 2015. [dostęp 2015-03-30].
  29. Oświadczenie w sprawie wyborów prezydenckich. lospolski.pl, 22 kwietnia 2015. [dostęp 2015-04-26].
  30. I Kongres Polski Razem Zjednoczonej Prawicy. polskarazem.pl, 27 kwietnia 2015. [dostęp 2015-04-27].
  31. „Solidarność” poparła Andrzeja Dudę na prezydenta. newsweek.pl, 5 maja 2015. [dostęp 2015-05-08].
  32. a b Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 maja 2015 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 10 maja 2015 r.. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-05-12].
  33. Grzegorz Braun: nie walczymy o procenty, ale o duszę narodu. Reżyser zapowiedział na kogo zagłosuje w drugiej turze. pch24.pl, 13 maja 2015. [dostęp 2015-05-13].
  34. Jeszcze jeden wysiłek! (oświadczenie Prawicy Rzeczypospolitej). prawicarzeczypospolitej.org, 16 maja 2015. [dostęp 2015-05-18].
  35. Oświadczenie w sprawie udzielenia poparcia w drugiej turze wyborów na Prezydenta Rzeczpospolitej Polski Panu dr Andrzejowi Dudzie. uniapolitykirealnej.org.pl, 17 maja 2015. [dostęp 2015-05-19].
  36. Popieramy. samoobrona.mazowsze.pl. [dostęp 2015-05-20].
  37. a b Ponowne głosowanie. pkw.gov.pl, 25 maja 2015. [dostęp 2015-05-25].
  38. Andrzej Duda zrzekł się członkostwa w PiS. rp.pl, 26 maja 2015. [dostęp 2015-05-26].
  39. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2015-06-06].
  40. Uroczystości inauguracji Prezydenta RP Andrzeja Dudy. prezydent.pl, 6 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-06].
  41. Prezydent do żołnierzy: Jedno jest polskie wojsko i jedna jest Polska. prezydent.pl, 5 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-06].
  42. Prezydent ułaskawił m.in. b. szefa CBA Mariusza Kamińskiego. W: Polska Agensja Prasowa [on-line]. pap.pl, 17 listopada 2015. [dostęp 2015-12-14].
  43. Marek Domagalski. Prezydencka łaska dzieli prawników. „Rzeczpospolita”, s. C2, 19 listopada 2015. 
  44. „Prezydent złamał konstytucję przynajmniej trzykrotnie”. Promotor Andrzeja Dudy krytykuje swojego doktoranta. dziennik.pl, 3 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-20].
  45. a b Ewa Siedlecka: Czy prezydent złamał konstytucję? Prawnicy podzieleni. wyborcza.pl, 18 listopada 2015. [dostęp 2015-12-20].
  46. Prof. Andrzej Zoll: Prezydent Duda złamał prawo. polskatimes.pl, 19 listopada 2015. [dostęp 2015-12-20].
  47. Dz. U. z 2015 r. poz. 2129
  48. Prezydent odebrał ślubowanie od sędziów Trybunału Konstytucyjnego. prezydent.pl, 3 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-24].
  49. Prezydent przyjął ślubowanie od sędzi Julii Przyłębskiej. prezydent.pl, 9 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-24].
  50. Andrzej Duda podpisał nowelizację ustawy o TK, komentarze po wystąpieniu prezydenta. onet.pl, 28 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-28].
  51. Stanowisko Prezydium Krajowej Rady Sądownictwa w sprawie uchwalonej 22 grudnia 2015 r. zmiany ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. poz. 1064 ze zm.). krs.pl, 23 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-28].
  52. Nowelizacja ustawy o TK. Prokurator Generalny straszy paraliżem prac. dziennik.pl, 23 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-28].
  53. RPO i HFPC apelują do prezydenta ws. noweli ustawy o TK. rp.pl, 24 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-28].
  54. Ewa Siedlecka. Prezydent sądzi sędziów. „Gazeta Wyborcza”, s. 1, 29 czerwca 2016. 
  55. tvn24.pl: Sześć spotkań Dudy w czasie szczytu NATO. 5 lipca 2016. [dostęp 2016-09-07].
  56. radiozet.pl: Andrzej Duda tweetuje i zawstydza internautów. Co takiego napisał prezydent?. 25 stycznia 2016. [dostęp 2016-05-23].
  57. polityka.pl: Foczka, Karolina Wazelina, Pimpuś Sadełko. Czyli kogo śledzi na Twitterze Andrzej Duda. 14 marca 2016. [dostęp 2016-05-23].
  58. Prezydent RP przyjął dymisję Rady Ministrów. prezydent.pl, 12 listopada 2015. [dostęp 2015-11-12].
  59. Prezydent powołał rząd. prezydent.pl, 16 listopada 2015. [dostęp 2015-11-16].
  60. a b Marek Bartosik: Andrzej Duda: spóźniony pociąg do polityki. gazetakrakowska.pl, 19 listopada 2010. [dostęp 2014-12-04].
  61. Agata Kondzińska: Kościół i Bóg Andrzeja Dudy. Jak kandydat PiS podpiera się wiarą i przywiązaniem do Kościoła. wyborcza.pl, 23 kwietnia 2015. [dostęp 2015-05-22].
  62. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 2010-09-12].
  63. Belgijska Para Królewska z oficjalną wizytą w Polsce. prezydent.pl. [dostęp 2015-10-25]. s. 13 października 2015.
  64. Drugi dzień wizyty Prezydenta RP w Czechach. prezydent.pl, 15 marca 2016. [dostęp 2016-03-15].
  65. Udělení státních vyznamenání při oficiální návštěvě polského prezidenta v ČR (cz.). hrad.cz, 15 marca 2016. [dostęp 2016-03-18].
  66. „Rozmawiając z Rosją, NATO powinno pokazywać charakter”. prezydent.pl, 18 kwietnia 2016. [dostęp 2016-04-18].
  67. Spotkanie Prezydentów Polski i Rumunii. prezydent.pl, 10 lipca 2016. [dostęp 2016-07-11].
  68. Janina Paradowska, Anna Dąbrowska: Posłowie na medal i posłowie z naganą. polityka.pl, 26 września 2013. [dostęp 2015-06-01].
  69. Ewa Barczyk: Prezydent Andrzej Duda Honorowym Obywatelem Wolbromia. przeglad.olkuski.pl, 29 maja 2015. [dostęp 2015-06-01].
  70. Prezydent Andrzej Duda Honorowym Obywatelem Starego Sącza. sadeczanin.info, 26 września 2016. [dostęp 2016-09-26].
  71. Andrzej Duda Człowiekiem Wolności 2015. wsieci.pl, 7 stycznia 2016. [dostęp 2016-01-07].
  72. Andrzej Duda – Człowiek Roku Klubów „Gazety Polskiej” za rok 2015. prezydent.pl, 29 stycznia 2016. [dostęp 2016-01-30].
  73. Prezydent Andrzej Duda z nagrodą im. Lecha Kaczyńskiego. prezydent.pl, 7 marca 2016. [dostęp 2016-03-08].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Andrzej Duda w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2011-10-28].