Andrzej Dziuba (duchowny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Dziuba
Ilustracja
Andrzej Dziuba (2018)
Herb duchownego Soli Deo
Samemu Bogu
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

10 października 1950
Pleszew

Biskup diecezjalny łowicki
Okres sprawowania

od 2004

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

21 czerwca 1975

Nominacja biskupia

27 marca 2004

Sakra biskupia

22 maja 2004

Odznaczenia
Krzyż Wielki „Pro Piis Meritis” Melitensi
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

22 maja 2004

Miejscowość

Łowicz

Miejsce

bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja

Konsekrator

Józef Glemp

Współkonsekratorzy

Henryk Muszyński
Alojzy Orszulik

Andrzej Franciszek Dziuba[1] (ur. 10 października 1950 w Pleszewie) – polski duchowny rzymskokatolicki, profesor nauk teologicznych, biskup diecezjalny łowicki od 2004.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 10 października 1950 w Pleszewie. W 1968 ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Pleszewie i złożył egzamin dojrzałości. W latach 1969–1975 studiował w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. Studia uwieńczył magisterium w zakresie teologii dogmatycznej uzyskanym na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu. Święceń prezbiteratu udzielił mu 21 czerwca 1975 w bazylice prymasowskiej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gnieźnie kardynał Stefan Wyszyński, prymas Polski. Studia doktoranckie w zakresie teologii moralnej odbył na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w Lublinie. Stopień doktora uzyskał w 1979 na podstawie dysertacji Mikołaj z Mościsk, teolog moralista XVII wieku[1]. Studia kontynuował w Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie i w Uniwersita Italiana per Stranieri w Perugii[2].

Po przyjęciu święceń był wikariuszem w parafii Trójcy Świętej w Łobżenicy. W latach 1981–1988 był duszpasterzem przy kościele św. Marcina w Warszawie, a w latach 1998–2004 przy kościele św. Barbary na Koszykach w Warszawie. W latach 1981–1984 był referentem w Sekretariacie Prymasa Polski w Warszawie oraz sekretarzem i kapelanem Prymasa Polski dla archidiecezji gnieźnieńskiej. W latach 1984–1998 pełnił funkcje kierownika Sekretariatu Prymasa Polski i sekretarza osobistego kardynała Józefa Glempa, prymasa Polski. W latach 1998–2004 był radcą teologicznym Sekretariatu Prymasa Polski[1].

W 1990 habilitował się na podstawie rozprawy Jan Azor – teolog moralista[1]. W 1997 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk teologicznych[3]. W latach 1989–2004 był zatrudniony na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, a w 1995 został pracownikiem Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Na obu uczelniach pełnił funkcję kierownika Katedry Historii Teologii Moralnej. W 2005 został dyrektorem Ośrodka Dokumentacji i Studiów nad Osobą i Nauczaniem Kardynała Stefana Wyszyńskiego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie[1].

27 marca 2004 papież Jan Paweł II mianował go biskupem diecezjalnym diecezji łowickiej[4]. 22 maja 2004 przyjął święcenia biskupie i odbył ingres do bazyliki katedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja w Łowiczu[5]. Głównym konsekratorem był kardynał Józef Glemp, prymas Polski, a współkonsekratorami Henryk Muszyński, arcybiskup metropolita gnieźnieński, i Alojzy Orszulik, pierwszy biskup diecezjalny łowicki[1]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Soli Deo” (Samemu Bogu)[6].

W strukturach Konferencji Episkopatu Polski objął funkcje przewodniczącego Rady Naukowej oraz Zespołu ds. Stypendiów Naukowych i Językowych. Ponadto został członkiem Zespołu ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Francji oraz Kościelnej Komisji Konkordatowej, w ramach której objął funkcję przewodniczącego Zespołu ds. Szkolnictwa Wyższego. Został również delegatem na Międzynarodowe Kongresy Eucharystyczne[1].

W 2016 konsekrował biskupa pomocniczego łowickiego Wojciecha Osiala, a w 2017 asystował w sakrze nuncjusza apostolskiego w Rwandzie Andrzeja Józwowicza[7].

Został naczelnym kapelanem Związku Polskich Kawalerów Maltańskich[8].

Do Stolicy Apostolskiej złożono skargi, w których zarzucano mu dopuszczenie się zaniedbań w prowadzeniu spraw o nadużycia seksualne na szkodę osób małoletnich ze strony niektóych (według doniesień medialnych pięciu[9]) duchownych diecezji łowickiej[10]. Dochodzenie na szczeblu diecezjalnym, zgodnie z założeniami motu proprio Vos estis lux mundi, przeprowadził arcybiskup metropolita łódzki Grzegorz Ryś[10] i w 2020 zebrane dokumenty zostały przekazane do Stolicy Apostolskiej[11]. W 2022 państwowa komisja ds. pedofilii złożyła do prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przez niego przestępstwa niezawiadomienia organów ścigania o nadużyciach seksualnych na szkodę małoletniego, których w 2016 dopuścił się podległy mu duchowny pełniący funkcję kapelana ziemian[12].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2012 został odznaczony Wielkim Krzyżem Pro Piis Meritis Zakonu Kawalerów Maltańskich[13].

W 2009 został honorowym obywatelem Łowicza[14]. W tym samym roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Nota biograficzna Andrzeja Dziuby na stronie diecezji łowickiej. diecezja.lowicz.pl. [dostęp 2018-04-24].
  2. Ks. Andrzej Dziuba nowym biskupem łowickim. ekai.pl (arch.), 2004-03-27. [dostęp 2018-04-24].
  3. Andrzej Dziuba, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2018-08-31].
  4. Rinuncia del Vescovo di Łowicz (Polonia) e nomina del successore. vatican.va, 2004-03-27. [dostęp 2014-05-10]. (wł.).
  5. Łowicz: sakra biskupia i ingres bp. Andrzeja Dziuby (krótka 2). ekai.pl (arch.), 2004-05-22. [dostęp 2018-04-24].
  6. P. Staniszewski. Soli Deo. „Niedziela”. 24/2004. ISSN 0208-872X. [dostęp 2018-04-24]. 
  7. Andrzej Dziuba. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2017-05-28]. (ang.).
  8. Kapelan ZPKM. zakonmaltanski.pl. [dostęp 2019-03-10].
  9. D. Flis, S. Klauziński: Watykan zlecił dochodzenie ws. tuszowania pedofilii przez bp. Dziubę. Chodzi o pięciu księży. oko.press, 2020-10-28. [dostęp 2022-10-02].
  10. a b Komunikat metropolity łódzkiego w sprawie biskupa Andrzeja Dziuby. archidiecezja.lodz.pl, 2020-10-23. [dostęp 2020-10-25].
  11. R. Klepczarek: Biskup łowicki Andrzej Dziuba ukrywał przypadki pedofilii? Decyzję podejmie Watykan. Abp Grzegorz Ryś przekazał sprawę. dzienniklodzki.pl, 2020-10-24. [dostęp 2020-10-25].
  12. D. Flis: Komisja ds. pedofilii zawiadomiła prokuraturę, że biskup potraktował księdza „po ojcowsku”. oko.press, 2022-09-18. [dostęp 2022-10-02].
  13. A. Napiórkowska: Odznaczenie dla biskupa łowickiego. gosc.pl, 2012-10-26. [dostęp 2013-07-03].
  14. Bp Andrzej F. Dziuba – honorowym obywatelem miasta Łowicza. ekai.pl (arch.), 2009-03-27. [dostęp 2018-04-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]