Andrzej Ekiert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Ekiert
Ilustracja
Andrzej Ekiert (2005)
generał broni generał broni
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1946
Chrzanów
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal za Zasługi dla Obronności Kraju

Andrzej Ekiert (ur. 10 sierpnia 1946 w Chrzanowie) – polski oficer, generał broni Wojska Polskiego.

W latach 1960-1964 był uczniem Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Chrzanowie, a w latach 1964-1967 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu. Po ukończeniu szkoły oficerskiej pełnił służbę w 1 Pułku Zabezpieczenia na stanowiskach: dowódcy plutonu regulacji, starszego pomocnika szefa sztabu batalionu i szefa sztabu batalionu. W latach 1973-1976 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie. Jest żonaty, ma dwoje dzieci.

Przebieg służby[edytuj | edytuj kod]

W latach 1986-1988 był słuchaczem Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. J. Woroszyłowa w Moskwie.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dariusz Faszcza: 12 Szczecińska Dywizja Zmechanizowana. 70 lat służby na Pomorzu Zachodnim (1945-2015). Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2015. ISBN 978-83-63755-75-1.