Andrzej Gąszczołowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Gąszczołowski
pułkownik
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1932
Kunice
Przebieg służby
Lata służby 1950-1990
Siły zbrojne Ludowe Wojsko Polskie
Jednostki Akademia Sztabu Generalnego, Dowództwo Wojsk Lotniczych, Komitet Wojewódzki PZPR w Poznaniu

Andrzej Gąszczołowski (ur. 4 sierpnia 1932 w Kunicach koło Opatowa) – polski oficer polityczny, pułkownik ludowego Wojska Polskiego, sekretarz do spraw propagandy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Poznaniu (1982-1990).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Rudolfa i Henryki. Członek PZPR od 1950 roku. Od 1950 w ludowym Wojsku Polskim. Absolwent liceum pedagogicznego, Oficerskiej Szkoły Politycznej oraz Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego. Doktorat obronił na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Podczas 40-letniej służby wojskowej był m.in. wykładowcą w Oficerskiej Szkole Politycznej, zastępcą dowódcy do spraw politycznych 60 Lotniczego Pułku Szkolnego w Radomiu, zastępcą komendanta Wydziału Wojsk Lądowych Akademii Sztabu Generalnego oraz kierownikiem Ośrodka Pracy Ideowo-Wychowawczej Dowództwa Wojsk Lotniczych w Poznaniu. W październiku 1982 powołany na członka Egzekutywy oraz sekretarza do spraw propagandy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Poznaniu (do rozwiązania PZPR w styczniu 1990). W 1990 przeniesiony do rezerwy.[potrzebny przypis]

Współtwórca Obywatelskiego Ruchu Obrony gen. Wojciecha Jaruzelskiego - Przeciwko Bezprawiu.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej,Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL [1]
  • Spotkania z Generałem. Wspomnienia, refleksje, Wydawnictwo Polifot, Wrocław 2009, str. 370