Andrzej Gronczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Gronczewski (ur. 1940[1]) – prof. dr hab., eseista, historyk literatury, edytor.

Urodził się w 1940 roku w Warszawie. Studia polonistyczne ukończył na Uniwersytecie Warszawskim w 1963 roku. Debiutował w 1960 roku we "Współczesności" jako prozaik.

Od 1963 roku jest pracownikiem naukowym Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1972-1976 pracował w Uniwersytecie im. J.W. Goethego we Frankfurcie nad Menem jako lektor języka i wykładowca literatury polskiej.

Był członkiem wielu redakcji czasopism literackich i naukowych. Współpracował przez długi czas z programami literackimi Polskiego Radia.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Iwaszkiewicz 1972, 1974.
  • Inicjały i testamenty 1984.
  • " Wojna bez końca" 1992.
  • Obiad na ruinach, 1992.
  • Bardzo straszny dwór, 1999.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane z Katalogu Biblioteki Narodowej (pol.). [dostęp 2011-03-22].