Andrzej II (książę Neapolu)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej II
książę Neapolu
Książę Neapolu
Okres panowania od 834
do 840
Poprzednik Leon
Następca Contardus
Dane biograficzne
Data śmierci 840
Dzieci Eupraksja

Andrzej II (? – zm. 840) był księciem Neapolu w latach 834840.

W czasie swych rządów był w ciągłej wojnie z Longobardami i pozwolił księstwu Gaeta, swemu wasalowi, uniezależnić się pod władzą własnych konsulów.

We wrześniu 834 Andrzej zbuntował się przeciwko księciu Leonowi i usunął go uzurpując tron. Od razu zaprzestał płacenia trybutu Sicardowi księciu Benewentu. W odpowiedzi na to, Sicard oblegał Neapol od maja do lipca 835, ale w końcu zawarł pokój z księciem. Mimo to w 836 ponownie obległ Neapol. Andrzej okrył się hańbą pierwszego, który wezwał saraceńskich najemników na półwysep. Konsekwencje tego były dalekosiężne.

Podpisał 4 lipca 836 Pactum Sicardi z Sicardem oraz księstwem Amalfi i Sorrento. Zakładano pięcioletni rozejm, podczas którego kupcy z różnych greckich miast nadmorskich mogli swobodnie podróżować poprzez księstwo Benewentu nieniepokojeni. Jednakże wojna trwała nadal, szczególnie między Andrzejem a Sicardem. W 837 Andrzej ponownie wezwał Saracenów. Między lipcem a sierpniem 839 Sicard zmarł, a Andrzej stale obawiający się Longobardów, poprosił o pomoc Lotara I króla Włoch, który przysłał do Neapolu Contardusa. Z obawy przed Contardusem, Andrzej obiecał mu za żonę córkę Eupraksję wdowę po Leonie. Jednakże Andrzej odkładał ślub aż do marca 840, gdy Contradus powstał przeciwko niemu i go zabił, a następnie zajął jego miejsce jako uzuprator, tak jak on zrobił z Leonem.


Poprzednik
Leon
Książę Neapolu
834840
Następca
Contardus