Andrzej Karweta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Karweta
Ilustracja
wiceadmirał wiceadmirał
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1958
Jeleń
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Przebieg służby
Lata służby 1982-2010
Siły zbrojne Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej
Jednostki POL dowódca dywizjonu okrętów rank flag.svg 13 dywizjon Trałowców
POL dowódca grupy okrętów rank flag.svg grupa trałowców
POL Navy Commissioning Pennant.svg ORP "Mewa"
POL Navy Commissioning Pennant.svg ORP "Czapla"
Stanowiska POL Flaga D-ca MW.svg dowódca Marynarki Wojennej RP
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Pro Memoria Wielki Oficer Orderu Zasługi (Portugalia)

Andrzej Karweta (ur. 11 czerwca 1958 w Jeleniu, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – oficer dyplomowany polskiej Marynarki Wojennej w stopniu wiceadmirała, magister inżynier nawigator, w okresie od 1986 do 2002 roku dowódca ORP "Czapla", ORP "Mewa" i 13 dywizjonu Trałowców, w latach 2005-2006 zastępca dowódcy 8 Flotylli Obrony Wybrzeża, od 11 listopada 2007 roku dowódca Marynarki Wojennej.

Wykształcenie[edytuj]

Andrzej Karweta urodził się 11 czerwca 1958 roku w Jeleniu (obecnie dzielnica miasta Jaworzno)[1]. W 1977 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Chrzanowie i został przyjęty na Wydział Dowódczy Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdyni. Po pięciu latach studiów uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera nawigatora oraz otrzymał promocję na pierwszy stopień wojskowy oficerskipodporucznika marynarki.

W 1989 roku odbył Wyższy Kurs Doskonalenia Oficerów, natomiast w 1992 i 1997 roku był słuchaczem podyplomowych studiów operacyjno-taktycznych w Instytucie Dowódczo-Sztabowym Akademii Marynarki Wojennej[2].

W 2006 roku rozpoczął Studia Polityki Obronnej na Wydziale Strategiczno-Obronnym Akademii Obrony Narodowej w Warszawie, a następnie został skierowany do Królewskiej Akademii Studiów Obronnych w Londynie (ang. Royal College of Defence Studies).

Służba wojskowa[edytuj]

Wiceadm. Andrzej Karweta (w środku) podczas konferencji prasowej Marynarki Wojennej w 2008
Tablica pamiątkowa przy Wojskowej Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej na Oksywiu, upamiętniająca kontradm. dr. med. Leona Moszczeńskiego i kmdr. por. dr. med. Zygmunta Szymkiewicza, zamordowanych w Katyniu, oraz adm. floty Andrzeja Karwetę i gen. bryg. dr. med. Wojciecha Lubińskiego, którzy zginęli w katastrofie w Smoleńsku
Pomnik pamięci adm. Andrzeja Karwety na Cmentarzu Marynarki Wojennej w Gdyni-Oksywiu
Gablota poświęcona pamięci admirała floty Andrzeja Karwety na niszczycielu ORP "Błyskawica"

Na pierwsze stanowisko wyznaczono go do 13 Dywizjonu Trałowców w Helu, który wchodził w skład 9 Flotylli Obrony Wybrzeża im. kontradm. Włodzimierza Steyera[3]. Początkowo był dowódcą działu okrętowego, a następnie zastępcą dowódcy okrętu na trałowcach.

W 1986 roku został dowódcą trałowca ORP "Czapla" projektu 206F. Trzy lata później objął dowództwo nad bliźniaczym ORP "Mewa" i jednocześnie dowodził grupą taktyczną 13 Dywizjonu Trałowców. Od 1992 do 1996 roku pełnił funkcję szefa sztabu – zastępcy dowódcy 13 Dywizjonu Trałowców, po czym w stopniu komandora był dowódcą tej jednostki wojskowej.

Podczas manewrów wojskowych US BALTOPS 2000 na Morzu Bałtyckim w 2000 roku dowodził międzynarodowym zespołem okrętów przeciwminowych.

W 2002 roku został zastępcą szefa Oddziału Broni Podwodnej w Naczelnym Dowództwie Sojuszniczych Sił Zbrojnych NATO na Oceanie Atlantyckim (ang. Supreme Allied Command Atlantic – SACLANT). Równolegle wykonywał obowiązki polskiego narodowego przedstawiciela wojskowego przy Kwaterze Głównej SACLANT w Norfolk. W związku z reorganizacją w 2003 roku objął stanowisko polskiego narodowego przedstawiciela łącznikowego w Sojuszniczym Dowództwie Transformacji NATO w Norfolk (ang. Allied Command Transformation – ACT).

W 2005 roku powrócił do kraju, gdzie do 2006 roku był zastępcą dowódcy 8 Flotylli Obrony Wybrzeża im. wiceadm. Kazimierza Porębskiego w Świnoujściu. Z dniem 3 maja 2007 roku został awansowany na kontradmirała[4] i wyznaczony zastępcą szefa Sztabu Marynarki Wojennej w Gdyni.

8 listopada 2007 roku prezydent Lech Kaczyński mianował go na stopień wiceadmirała[5] i powierzył z dniem 11 listopada 2007 dowodzenie Marynarką Wojenną[6][7].

Śmierć i pogrzeb[edytuj]

10 kwietnia 2010 zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[8]. 15 kwietnia 2010 został pośmiertnie awansowany do stopnia admirała floty[9]. 26 kwietnia 2010 roku odbyła się uroczystość żałobna na pokładzie okrętu-muzeum ORP "Błyskawica" w honorowej asyście marynarzy i pocztów sztandarowych wszystkich jednostek Marynarki Wojennej, a także sześciu okrętów Marynarki Wojennej (ORP "Flaming", ORP "Orkan", ORP "Metalowiec", ORP "Kaszub", ORP "Hydrograf", ORP "Piast"[10]) oraz francuskiego okrętu FS "Sagitaire", po czym adm. Andrzej Karweta został pochowany w Baninie w asyście Kompanii i Orkiestry Reprezentacyjnej Marynarki Wojennej[11]. Drugi pochówek Andrzeja Karwety odbył się 30 października 2015[12].

Upamiętnienie[edytuj]

10 maja 2010 na Oksywiu uroczyście posadzono poświęcony mu Dąb Pamięci[13], a w czerwcu 2010 roku Rada Miejska Gdyni podjęła decyzję o nadaniu jego imienia parkowi w okolicach ul. Śmidowicza na Oksywiu[14]. 3 lipca 2010 został uhonorowany tablicą pamiątkową w kształcie róży wiatrów w Ogólnopolskiej Alei Zasłużonych Ludzi Morza w Rewie[15].

27 sierpnia 2010 uchwałą rady miejskiej w Żukowie drodze we wsi Miszewo nadano nazwę ul. Admirała Andrzeja Karwety[16].

28 listopada 2010 odsłonięto pomnik adm. Andrzeja Karwety na Cmentarzu Marynarki Wojennej w Gdyni-Oksywiu oraz poświęconą mu tablicę pamiątkową na frontonie Dowództwa Marynarki Wojennej w Gdyni[17].

10 kwietnia 2011 w kaplicy Parafii Wojskowej pw. bł. ks. kmdr. ppor. Władysława Miegonia przy 8 Flotylli Obrony Wybrzeża w Świnoujściu odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą adm. Andrzejowi Karwecie i bp. Tadeuszowi Płoskiemu[18]. Tego samego dnia w Sali Tradycji Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w Lędowie koło Ustki uroczyście odsłonięto portret adm. Andrzeja Karwety[19].

10 kwietnia 2013 decyzją ministra obrony narodowej Tomasza Siemoniaka adm. floty Andrzej Karweta został patronem 13. Dywizjonu Trałowców[20]. Uroczystość nadania imienia miała miejsce 29 kwietnia 2013[21].

12 września 2015 roku w parafii Podwyższenia Krzyża Św. w Jaworznie-Jeleniu odsłonięto tablicę upamiętniającą admirała Andrzeja Karwetę. Tablicę poświęcił Ksiądz Biskup Grzegorz Kaszak

7 kwietnia 2017 w I Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Chrzanowie odsłonięto tablicę upamiętniającą admirała Andrzeja Karwetę. [22]

Andrzej Karweta został także upamiętniony w wierszach, tworzonych przez jego żonę Mariolę[23].

Generałowie Andrzej Karweta, Andrzej Błasik i Bronisław Kwiatkowski zostali upamiętnieni w filmie dokumentalnym autorstwa Anity Gargas pt. W imię honoru z 2016, w których wystąpiły ich małżonki[24][25].

Życie prywatne[edytuj]

Andrzej Karweta był żonaty z Marią (Mariolą[26]) Jolantą. Zostawił troje dorosłych dzieci (dwie córki i syna). Interesował się historią i modelarstwem okrętowym. Uprawiał turystykę rowerową i pieszą.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Przypisy

  1. W 1977 roku Jeleń został południową dzielnicą Jaworzna.
  2. W 1987 roku Wyższą Szkołę Marynarki Wojennej w Gdyni przekształcono w Akademię Marynarki Wojennej, zachowując zbiorowego patrona.
  3. 9 Flotyllę Obrony Wybrzeża rozformowano w 2006 roku, a 13 Dywizjon Trałowców podporządkowano 8 Flotylli Obrony Wybrzeża.
  4. M.P. z 2007 r. Nr 31, poz. 358
  5. M.P. z 2007 r. Nr 85, poz. 899
  6. M.P. z 2007 r. Nr 85, poz. 901
  7. Departament Prasowo-Informacyjny, Nominacje generalskie w dniu Święta Niepodległości – Ministerstwo Obrony Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej, 2007-11-11 [dostęp: 2007-11-11]
  8. Lista pasażerów i załogi samolotu TU-154. mswia.gov.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-07-18].
  9. Komunikat Nr 161/VI kad.. sejm.gov.pl, 2004-04-16. [dostęp 2010-04-17].
  10. Pożegnanie admirała floty Andrzeja Karwety. mw.mil.pl, 2004-04-24. [dostęp 2010-07-18].
  11. Msza pożegnalna admirała Andrzeja Karwety. interia.pl, 2004-04-26. [dostęp 2010-04-18].
  12. Anna Rębas: "Panie admirale. Pokazałeś, jak trzeba pełnić służbę". Drugi pogrzeb Andrzeja Karwety. radiogdansk.pl, 2015-10-30. [dostęp 2016-08-20].
  13. Smoleński epilog. polska-zbrojna.pl, 2010-05-10. [dostęp 2010-07-18].
  14. Gdynia: Park i sala admirała Karwety. dziennikbaltycki.pl, 2010-06-28. [dostęp 2010-08-17].
  15. Zasłużony człowiek morza Andrzej Karweta. jaw.pl, 2010-07-09. [dostęp 2010-08-17].
  16. http://www.prawomiejscowe.pl/institution/18949/legalact/160691/18949
  17. 92. rocznica odtworzenia Marynarki Wojennej RP. mw.mil.pl, 2010-11-25. [dostęp 2011-05-03].
  18. Odsłonięcie tablicy. parafiawojskowa.swi.pl. [dostęp 2011-05-04].
  19. Tablica pamiątkowa ofiar katastrofy smoleńskiej i portret admirała Karwety w Ustce. slupsk.naszemiasto.pl. [dostęp 2011-05-04].
  20. Decyzja Nr 85/MON z dnia 10 kwietnia 2013 r. w sprawie nadania imienia patrona 13. Dywizjonowi Trałowców (Dz.Urz.MON 2013 poz. 90). dz.urz.mon.gov.pl. [dostęp 2012-05-01].
  21. 13 Dywizjon Trałowców imienia admirała floty Andrzeja Karwety. mw.mil.pl, 2013-04-29. [dostęp 2012-05-01].
  22. Poświęcenie tablicy. Diecezja sosnowiecka. [dostęp 2015-10-31].
  23. Anna Rębas: "Bóg dał mi Ciebie wiosną i wiosną odebrał". Żona zmarłego w katastrofie smoleńskiej admirała czyta wiersze do niego. radiogdansk.pl, 2016-04-06. [dostęp 2016-08-20].
  24. W imię honoru. tvp.pl. [dostęp 2016-08-20].
  25. Anna Sarzyńska: Trzy wdowy, trzy historie, jedna tragedia. "W imię honoru" - nowy film Anity Gargas to poruszający obraz o emocjach kobiet dotkniętych piętnem Smoleńska. wpolityce.pl, 2016-06-14. [dostęp 2016-08-20].
  26. Irena Łaszyn: Mariola Karweta: Bardzo lubiłam być Twoją żoną. dziennikbaltycki.pl, 2011-04-08. [dostęp 2016-08-20].
  27. Komunikat Nr 163/VI kad. [dostęp 2010-04-16]
  28. M.P. z 2006 r. Nr 1, poz. 8 – pkt 113.
  29. M.P. z 2001 r. Nr 39, poz. 636 – pkt 790.
  30. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 2020-09-12].
  31. Honory dla admirała w Jaworznie. portalsamorzadowy.pl, 2011-06-14. [dostęp 2011-06-16].
  32. Uchwała Rady Miejskiej w Jaworznie. jaworzno.pl. [dostęp 2011-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-12)].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]