Andrzej Kopiczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Kopiczyński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

15 kwietnia 1934
Międzyrzec Podlaski

Data i miejsce śmierci

12 października 2016
Warszawa

Zawód

aktor

Współmałżonek

1. Kalina Pieńkiewicz
2. Maria Chwalibóg
3. Ewa Żukowska
4. Monika Dzienisiewicz

Lata aktywności

1955–2013

Zespół artystyczny
Teatr Kwadrat w Warszawie
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Faksymile

Andrzej Kopiczyński (ur. 15 kwietnia 1934 w Międzyrzecu Podlaskim, zm. 12 października 2016 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i prezenter telewizyjny. Występował m.in. jako tytułowy bohater w serialach Czterdziestolatek i Czterdziestolatek. 20 lat później.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Heleny i Konstantego Kopiczyńskich. Przed rozpoczęciem studiów mieszkał we Wrocławiu. Wykształcenie zdobył na Wydziale Aktorskim łódzkiej PWST, którą ukończył w 1958[1].

Andrzej Kopiczyński (2011)

Zadebiutował na ekranie w pełnym metrażu w 1957, w filmie Jerzego Kawalerowicza Prawdziwy koniec wielkiej wojny[1]. W latach 1958–1960 występował w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie. W latach 1960–1961 był aktorem Teatru Współczesnego w Bydgoszczy, 1961–1962 Teatru Dramatycznego, 1962–1963 Teatru Bałtyckiego w Koszalinie, a od 1963 do 1970 Teatru Dramatycznego w Szczecinie. Od 1970 aktor występował na scenach teatrów warszawskich. W latach 1970–1979 był aktorem Teatru Narodowego, 1979–1982 Teatru Rozmaitości, 1982–1986 Teatru Na Woli, a od 1986 występował w Teatrze Kwadrat.

Początkowe zamiary aktora skłaniające się ku sztuce dramatycznej radykalnie zmieniły się po roli inż. Stefana Karwowskiego w serialu Jerzego Gruzy Czterdziestolatek (1974–1977). Od tamtego czasu Kopiczyński, wcześniej znany z roli Mikołaja Kopernika w serialu Kopernik, wyprodukowanym dla uczczenia pięćsetlecia urodzin astronoma, był kojarzony wyłącznie z postacią inż. Karwowskiego. Do dziś pozostał on dla wielbicieli właśnie inż. Stefanem Karwowskim. Wielką popularność serialu i ogólny aplauz publiczności po latach nakłonił realizatorów do przypomnienia go widzom. Nowy inż. Karwowski ujawnił się w 1993 w serialu 40-latek. 20 lat później. Na fali popularności obu serii Czterdziestolatka zaangażowano aktorów serialu do różnych produkcji pochodnych, takich jak reklamy. Aktor zagrał w reklamie grzejników, proszku do prania Pollena 2000 oraz Kas Oszczędnościowo Kredytowych. Również za role w Czterdziestolatku i filmie będącym nieodłączną częścią serialu – Motylem jestem czyli romans 40-latka – aktor został obsypany nagrodami, m.in. Nagrodą Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji (zespołowo, 1976), Nagrodą „Srebrny Gwóźdź Sezonu” (w plebiscycie popularności „Kuriera Polskiego"; 1976), Nagrodą za pierwszoplanową rolę męską na gdyńskim (do 1986 gdańskim) Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych (1976), Nagrodą Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji indywidualną I stopnia za II część filmu (1978).

W 1995 przez krótki okres prowadził teleturniej Koło Fortuny nadawany w TVP2. W 2000 r. jego wizerunek wykorzystano w kampanii reklamowej firmy OknoRes. Podkarpacka Fabryka Okien[2].

Podczas kariery wcielił się w ponad 160 postaci teatralnych i filmowych[3].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Grób Andrzeja Kopiczyńskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie po pojawieniu się pomnika nagrobnego
Grób Andrzeja Kopiczyńskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (2016)

Czterokrotnie żonaty z aktorkami: Kaliną Pieńkiewicz[4], Marią Chwalibóg, następnie Ewą Żukowską (córka Katarzyna), a później z Moniką Dzienisiewicz-Olbrychską[5].

W 2014 r. zdiagnozowano u aktora chorobę Alzheimera[6]. Zmarł 12 października 2016 r. w Warszawie[1][7][8]. Został pochowany 19 października 2016 r. na warszawskich Powązkach[9].

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1961: Nagroda (Toruń – III FTPP – nagroda WRN w Bydgoszczy za rolę Henryka w sztuce Beckett, czyli honor Boga).
  • 1962: Nagroda (Toruń – IV FTPP – za rolę tytułową w Kordianie).
  • 1963: Nagroda (Katowice – FSRiR – nagroda Polskiego Radia dla młodego aktora za rolę Maksimowa w Kolegach).
  • 1964: Nagroda (WRN w Szczecinie).
  • 1966: Nagroda (Toruń – VIII FTPP).
  • 1967: Nagroda (Bursztynowy Pierścień).
  • 1969: Nagroda (Toruń – XI FTPP – wyróżnienie za rolę Konrada w Wyzwoleniu).
  • 1975: Odznaczenie (Złoty Krzyż Zasługi).
  • 1976: Nagroda („Srebrny Gwóźdź Sezonu 1975” przyznawany przez redakcję „Kuriera Polskiego”).
  • 1977: Odznaczenie (Odzn. Za zasługi dla Warszawy).
  • 1978: Nagroda (Komitetu ds. PRiTV I stopnia).
  • 2015: Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
  • 2016: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie)[10]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Andrzej Kopiczyński nie żyje, film.interia.pl, 13 października 2016 [dostęp 2016-10-13].
  2. Reklama. „Tygodnik Sanocki”. Nr 40 (465), s. 1, 6 października 2000. 
  3. Andrzej Kopiczyński nie żyje, wiadomosci.tvp.pl [dostęp 2020-06-21].
  4. https://viva.pl/ludzie/newsy/andrzej-kopiczynski-jakie-tajemnice-skrywa-nie-mial-trzech-zon-tylko-cztery-zycie-prywatne-140557-r1/
  5. nr 37, „Życie na Gorąco”, 11 września 2014, s. 35.
  6. nr 27, „Życie na Gorąco”, 7 lipca 2016, s. 6-7.
  7. Nie żyje Andrzej Kopiczyński, inżynier Karwowski z „Czterdziestolatka”, www.tvp.info, 13 października 2016 [dostęp 2016-10-13].
  8. Paweł Piotrowicz, Andrzej Kopiczyński nie żyje, film.onet.pl, 13 października 2016 [dostęp 2016-10-13].
  9. Rodzina i przyjaciele pożegnali Andrzeja Kopiczyńskiego. Aktor został pochowany na warszawskich Powązkach. w Polityce.pl. [dostęp 2016-10-19].
  10. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski dla Andrzeja Kopiczyńskiego. prezydent.pl, 19 października 2016. [dostęp 2016-10-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]