Andrzej Korczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Konstanty Korczyński
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1935
Łódź
Data i miejsce śmierci 2004
Łódź
Doktor habilitowany
Specjalność: chemia nieorganiczna, krystalochemia, materiały reprograficzne, rentgenografia strukturalna
Alma Mater Politechnika Łódzka
Doktorat 1960
Politechnika Łódzka
Habilitacja 1970
Politechnika Łódzka
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Politechnika Łódzka
Okres zatrudn. 1954–2004
Dyrektor
Instytut Celulozowo-Papierniczy w Łodzi
Okres spraw. 1978–1986

Andrzej Korczyński (ur. 1935 w Łodzi, zm. 2004 tamże) – polski chemik, profesor Politechniki Łódzkiej.

Dyplom magistra inżyniera uzyskał po ukończeniu studiów na Wydziale Chemicznym Politechniki Łódzkiej w 1956 roku. W trakcie studiów rozpoczął w 1954 roku pracę w Katedrze Chemii Nieorganicznej. W 1960 roku uzyskał stopień naukowy doktora, stopień doktora habilitowanego w 1970 roku, a stanowisko profesora nadzwyczajnego w 1991 roku.

Specjalizował się w rentgenografii strukturalnej i fizykochemii ciała stałego. Po habilitacji rozpoczął badania w zakresie materiałów fotopółprzewodzących do zastosowań w elektrofotografii. Jest autorem dwóch monografii i trzech patentów. Wypromował trzech doktorów.

W latach 1978–1986 był dyrektorem resortowego Instytutu Celulozowo-Papierniczego w Łodzi. Kierował zespołem dydaktyki Chemii Nieorganicznej na Wydziale Chemicznym Politechniki Łódzkiej. Prowadził badania proekologiczne nad utylizacją wielkotonażowego odpadu przemysłowego, jakim jest fosfogips poapatytowy.

Bibliografia[edytuj]

  • Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.): Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 114.

Linki zewnętrzne[edytuj]