Andrzej Maciejewski (szachista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Maciejewski
Andrzej Maciejewski 2014.JPG
Andrzej Maciejewski, Trzcianka 2014
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 9 lipca 1951
Bydgoszcz
Tytuł szachowy mistrz międzynarodowy (1987)
Ranking FIDE 2334 (01.04.2014)
Miejsce w kraju niesklasyfikowany na liście aktywnych

Andrzej Maciejewski (ur. 9 lipca 1951 w Bydgoszczy) – polski szachista, mistrz międzynarodowy od 1987 roku.

Kariera szachowa[edytuj]

W roku 1970 w Wiśle zdobył srebrny medal mistrzostw Polski juniorów do lat 20. W finale mistrzostw Polski seniorów zadebiutował w 1973 r. w Gdyni, osiągając największy sukces w karierze w postaci srebrnego medalu i tytułu wicemistrza kraju (do roku 1993 w mistrzostwach Polski wystąpił łącznie 10 razy). W roku 1973 wystąpił również w narodowej drużynie na rozegranych w Bath drużynowych mistrzostwach Europy.

W kolejnych latach wystąpił na wielu międzynarodowych turniejach kołowych, najlepsze rezultaty uzyskując w Lublinie (1974 – dzielone II miejsce), Rostocku (1983 – I), Gdyni (1985 – dzielone III), Łodzi (1987 – dzielone III), Legnicy (1988 – III oraz 1989 – dzielone I) oraz w Tuzli (1989 – III). Wielokrotnie startował także w ogólnopolskich turniejach otwartych, w wielu z nich zajmując czołowe lokaty, m.in.: w Iwoniczu-Zdroju (1976 – dzielone II miejsce za Dawidem Bronsteinem), Janowie Podlaskim (1976 – dzielone II oraz 1977 – dzielone I), Świnoujściu (1977 – I), Rybniku (1977 – II), Warszawie (1978 – II), Wieżycy (1980 – I), Świeradowie-Zdroju (1983 – dzielone I), Nałęczowie (1986 – II) oraz w Bielsku-Białej (1990 – dzielone II).

W roku 1989 osiągnął duży sukces, zdobywając w Katowicach tytuł mistrza Polski w szachach szybkich[1]. Od 1994 r. w turniejach klasyfikowanych przez Międzynarodową Federację Szachową występuje bardzo rzadko[2]. Cały czas pozostaje jednak aktywnym szachistą, często biorąc udział w turniejach szachów błyskawicznych oraz szybkich.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1973 r., z wynikiem 2470 punktów zajmował wówczas 1. miejsce wśród polskich szachistów, a na liście światowej dzielił 116-127. miejsce[3].

Przypisy

  1. „Szachy” nr 5/1989, s. 125-127.
  2. benoni.de/schach/elo: Maciejewski, Andrzej. [dostęp 2009-11-09].
  3. Lista rankingowa FIDE 01.07.1973 r.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]