Andrzej Marek (prawnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Marek
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1940
Brzozów
Data i miejsce śmierci 13 lutego 2012
Toruń
Zawód prawnik
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Andrzej Edward Marek (ur. 9 maja 1940 w Brzozowie, zm. 13 lutego 2012 w Toruniu) – prawnik polski, specjalizujący się w kryminologii, prawie karnym oraz wiktymologii.

Wykształcenie i kariera naukowa[edytuj]

W 1958 roku ukończył liceum ogólnokształcące w Szczecinie. Studiował prawo karne na Wydziale Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Studia ukończył w 1964 roku pod opieką Jerzego Śliwowskiego i podjął pracę asystenta w Katedrze Prawa Karnego. Równocześnie podjął aplikację sądową i w 1966 roku zdał egzamin sędziowski. W 1968 roku na UMK uzyskał stopień doktora nauk prawnych. Tematem jego rozprawy był Stopień społecznego niebezpieczeństwa czynu jako podstawa umorzenia postępowania karnego, a promotorem Wiesław Daszkiewicz. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1972 roku na Uniwersytecie Łódzkim na podstawie rozprawy Warunkowe umorzenie postępowania w polskim ustawodawstwie karnym. Tytuł profesora zwyczajnego nauk prawnych otrzymał w 1985 roku. Stypendysta American Council of Learned Societies, z afiliacją w University of Pennsylvania w Filadelfii i University of Southern California w Los Angeles, Instytutu Maxa Plancka Międzynarodowego i Porównawczego Prawa Karnego we Fryburgu, Uniwersytetu w Kolonii. Profesor wizytujący Uniwersytetu w Münster i Uniwersytetu w Oldenburgu. Uczestnik seminariów, kongresów i sympozjów prawa karnego, kryminologii i wiktymologii (m.in. w Budapeszcie, Dubrowniku, Frankfurcie nad Odrą, Hamburgu, Lizbonie, Wiedniu, Sztokholmie, Syrakuzach i Zagrzebiu).

Działalność publiczna[edytuj]

W latach 1973-1975 był prodziekanem, a od 1978 do 1981 dziekanem Wydziału Prawa i Administracji UMK, od 1977 roku był kierownikiem Katedry Prawa Karnego i Kryminologii tej uczelni, a także, przez wiele kadencji, członkiem Senatu UMK. W latach 1979-­1990 dyrektor Instytutu Prawa Karnego. Członek międzynarodowych i krajowych organizacji naukowych takich, jak: International Association of Penal Law, International Society of Criminology, World Society of Victimology, Towarzystwo Naukowe Prawa Karnego z siedzibą w Warszawie oraz Polskie Towarzystwo Kryminologiczne im. St. Batawii w Warszawie i Towarzystwo Naukowe w Toruniu. Był członkiem rządowej, a następnie prezydenckiej Komisji ds. Reformy Prawa Karnego, przewodniczył zespołowi prawa karnego materialnego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego. Za zasługi dla rozwoju nauki, zaangażowanie w procesy legislacyjne oraz pracę na rzecz środowiska akademickiego został uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, a także licznymi nagrodami ministra nauki i szkolnictwa wyższego. Jest autorem licznych publikacji z zakresu prawa karnego, prawa wykroczeń, kryminologii i wiktymologii. Był m.in. redaktorem naczelnym 11-tomowego Systemu Prawa Karnego.

Wybrane publikacje[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom III: M-R (pod redakcją Janusza Kapuścika, redaktor tomu Marek Halawa), Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2000, s. 97
  • Sławomir Kalembka (red.): Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-2004. Materiały do biografii. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2006, s. 447. ISBN 83-231-1988-0.
  • Andrzej Marek (prawnik) w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).