Andrzej Nils Uggla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Nils Uggla
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1940
Polska Warszawa
Data i miejsce śmierci 27 stycznia 2011
Szwecja Uppsala
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: literaturoznawstwo
Alma Mater Uniwersytet Gdański
Doktorat 1977 – filozofia
Uniwersytet Uppsalski
Habilitacja 1988 – polonistyka
Pracownik naukowy
uczelnia Uniwersytet Uppsalski
Okres zatrudn. 1977 – 2011
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP Złoty Krzyż Zasługi

Andrzej Nils Uggla (ur. 30 marca 1940 w Warszawie[1], zm. 27 stycznia 2011 w Uppsali[2]) – literaturoznawca, badacz relacji szwedzko-polskich oraz historii emigracji polskiej w Szwecji, profesor Uniwersytetu Uppsalskiego[3].

Syn Hjalmara i Zofii Zbrodzińskiej, wychował się w Olsztynie[4]. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Gdańskim (1966)[5][6]. W wieku dwudziestu sześciu lat wyjechał do Szwecji, gdzie od 1977 roku pracował w Instytucie Slawistyki, a później Instytucie Badań nad Wielokulturowością Uniwersytetu w Uppsali. W ramach tego drugiego współtworzył Seminarium Historii Polski oraz dwujęzyczne wydawnictwo Acta Sueco Polonica[7]. Publikował prace z pogranicza literatury, kulturoznawstwa i socjologii. Przełożył na szwedzki m.in. dramaty Witkacego i Stanisława Wyspiańskiego. Był autorem ponad 150 artykułów naukowych, szkiców i monografii[8]. Utrzymywał kontakty z wieloma wybitnymi ludźmi polskiej kultury, między innymi z reżyserem Jerzym Kreczmarem, przy okazji jego ostatniej realizacji reżyserskiej jaką był Mistrz Olof Augusta Strindberga[9][10].

Uggla był członkiem Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (Londyn), Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (Warszawa) oraz Związku Pisarzy Szwedzkich[10]. W 1989 roku prezydent Ryszard Kaczorowski odznaczył go Złotym Krzyżem Zasługi[5]. W 1995 prezydent Lech Wałęsa odznaczył go Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[5]. W 1999 roku Polski Ośrodek Międzynarodowego Instytutu Teatralnego przyznał mu Nagrodę im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w uznaniu zasług w popularyzacji polskiego teatru na świecie. W 2001 roku Polonia szwedzka przyznała mu tytuł Polaka Roku[8][5][6].

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Strindberg a teatr polski w latach 1890-1970 (1977, wyd. polskie 2000)[8]
  • Polen i svensk press under andra världskriget (1986; obraz Polaków w prasie szwedzkiej podczas II wojny światowej)
  • Polacy w Szwecji w latach II wojny światowej (1996; w języku polskim)

Przypisy

  1. Miguel Benito: Andrzej Nils Uggla (szw.). immi.se, 1998-02. [dostęp 2016-09-05].
  2. Administrator, Andrzej Nils Uggla, www.svensk-polska.se [dostęp 2016-09-04].
  3. Andrzej Nils Uggla : Nekrologi [dostęp 2016-09-04] (pol.).
  4. Arnold Kłonczyński. Polak szwedzkiego pochodzenia i Szwed w jednej czwartej Andrzej Nils Uggla (1940–2011). „Archiwum Emigracji”. 1-2/2011, s. 391–393, 2011. Biblioteka Uniwersytecka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. ISSN 2084-3550 (pol.).  (cały numer)
  5. a b c d l, Zmarł zasłużony badacz szwedzkiej Polonii [dostęp 2016-09-04].
  6. a b Anna Andersson Jasiulewicz: Andrzej Nils Uggla - Polak Roku (pol.). poloniainfo.se, 2001-03-06. [dostęp 2016-09-05].
  7. Zmarł Andrzej Nils Uggla - PoloniaInfo, www.poloniainfo.se [dostęp 2016-09-04].
  8. a b c Uggla Andrzej Nils - WIEM, darmowa encyklopedia, portalwiedzy.onet.pl [dostęp 2016-09-04].
  9. https://repozytorium.amu.edu.pl/bitstream/10593/1738/1/345-358.pdf
  10. a b Andrzej Nils Uggla, Folia Scandinavica vol. 12, Poznań, 2011.