Andrzej Oberc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Oberc
Data i miejsce urodzenia 7 października 1920
Jasło
Data i miejsce śmierci 24 sierpnia 1981
Wisła
Zawód, zajęcie geolog, profesor Politechniki Krakowskiej
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Andrzej Oberc (ur. 7 października 1920 w Jaśle; zm. 24 sierpnia 1981 w Wiśle) – polski geolog, profesor.

Szkołę średnią ukończył w Jaśle w 1937, w tym samym roku podjął studia geologiczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, ukończył je już w czasie okupacji w 1941. W latach 1942-1944 pracował jako geolog kolejno w firmach Beskiden Erdoll Gewinnungs Geselschaft i Karpathen Oll. W 1944 został aresztowany, przebywał w obozach pracy w Grybowie i w Stróżach. Po ucieczce pod koniec tego roku, ukrywał się aż do zakończenia wojny.

Po wojnie pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim do 1947, broniąc tam magisterium w 1945 i doktorat w 1947. Od 1947 do 1961 był pracownikiem krakowskiej Akademii Górniczo – Hutniczej, gdzie habilitował się, a od 1961 Politechniki Krakowskiej. Od 1955 do 1959 był prorektorem AGH. W 1975 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego[1].

Jednym z ważnych zagadnień badawczych A. Oberca było gruntoznawstwo i gleboznawstwo. Opracowywał liczne mapy gruntowe. Zajmował się także geologią inżynierską (zwłaszcza w zakresie hydrologii), mineralogią oraz geologią złożową. Terytorialnie zajmował się głównie obszarem Karpat oraz okolicami Krakowa.

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1967).

Brat księdza Aleksandra Oberca, odznaczonego medalem Sprawiedliwy wśród narodów świata oraz profesora geologii Józefa Oberca. Żona Maria była pisarką, a córka Anna Oberc była dyrektorką Filharmonii Krakowskiej. Jego bratankiem był Paweł Oberc, polski geofizyk.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]