Andrzej Popiel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Popiel
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1936
Kraków
Zawód, zajęcie aktor
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Andrzej Popiel herbu Sulima (ur. 24 stycznia 1936 w Krakowie) – polski aktor teatralny, sporadycznie filmowy i telewizyjny, wieloletni członek zespołu Teatru Muzycznego w Gdyni.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Krakowie jako drugie dziecko Kazimierza Popiela (1898–1957) – inżyniera górnictwa; oraz Anny z domu Latinik (1902–1969) – późniejszej urzędniczki Sądu Metropolitalnego w Krakowie, odznaczonej krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice, córki Franciszka Latinika i Heleny z domu Stiasny-Strzelbickiej. Jego starszą siostrą była Irena „Ika” Popiel, zaś braćmi ciotecznymi – Janusz Rieger i Jerzy Vetulani.

W latach 30. Kazimierz i Anna Popielowie mieszkali w Borysławiu, a potem we Lwowie. W 1939 roku Kazimierz Popiel został zmobilizowany i wziął udział w kampanii wrześniowej, po czym dostał się do niemieckiej niewoli. Aby uniknąć wywózki na wschód, Anna Popielowa w 1940 roku przeniosła się z dziećmi na stałe do domu swoich rodziców w Krakowie[1].

Andrzej Popiel bezpośrednio po wyzwoleniu uczęszczał do Szkoły Ćwiczeń przy Państwowym Pedagogium w Krakowie. Ukończył Liceum Salezjanów w Ostrzeszowie. Po zdaniu matury studiował metalurgię na Akademii Górniczo-Hutniczej i prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, jednak żadnego z tych kierunków nie ukończył. Gościnnie występował w będącej u progu swej działalności Piwnicy pod Baranami.

Karierę teatralną rozpoczynał w Estradzie Kraków, w spektaklu Wesoły telewizor. Przez dwa lata występował w Teatrze Muzycznym w Łodzi. Od 1975 do 1997 roku był związany z Teatrem Muzycznym w Gdyni. Zazwyczaj obsadzany był w rolach drugoplanowych, m.in. jako Rabin w Skrzypku na dachu w inscenizacji Jerzego Gruzy (1984). W inscenizacji Pana Tadeusza w reżyserii Adama Hanuszkiewicza na deskach Teatru Miejskiego w Gdyni odegrał rolę Podkomorzego (1991). Występował w rolach epizodycznych w serialach telewizyjnych i filmach. W 2014 roku powrócił gościnnie na deski Teatru Muzycznego w Gdyni z rolą w Skrzypku na dachu.

Przez wiele lat amatorsko uprawiał oraz sędziował tenisa. W maju 1999 był sędzią tenisowego turnieju dla niepełnosprawnych V Petrochemia Polish Open[2].

W wydanej w 2005 roku przez Polską Akademię Umiejętności monografii Adam Vetulani (1901–1976) opublikował rozdział Adam Vetulani – mój Wuj i Profesor[3].

Spektakle[4][edytuj | edytuj kod]

  • 1961: Wesoły telewizor (Estrada Kraków)
  • 1973: Kariera Nikodema Dyzmy (Teatr Muzyczny w Łodzi, reż. Jan Perz) jako Litwinek
  • 1975: Madame Sans-Gene (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Ryszard Ronczewski) jako Canouville
  • 1976: Promises, promises (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Danuta Baduszkowa, Zbigniew Bogdański) jako Kirkeby
  • 1979: Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Andrzej Ziębiński, Zofia Kuleszanka) jako Wawrzyniec
  • 1980: Słowik (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Wojsław Brydak) jako rybak
  • 1980: Kolęda-Nocka (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Krzysztof Bukowski) jako jeden z jedenastu
  • 1981: Wielki świat (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Stefan Wenta) jako Przewodniczący Wielkiej Organizacji
  • 1982: Uciechy staropolskie lepsze i pożyteczniejsze aniżeli z Bacchusem i Wenerą (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Kazimierz Łastawiecki) jako Lewiatan, Pan, Piekarz, Szlachcic
  • 1982: Rozkwit i upadek miasta (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Kari Vilenius) jako Mojżesz
  • 1983: Janosik czyli na szkle malowane (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Jan Uryga) jako żandarm
  • 1983: Madame Sans-Gene (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Jerzy Gruza) jako Canouville (równocześnie pełnił funkcję asystenta reżysera)
  • 1983: Fachowcy czyli po prostu robota (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Jerzy Gruza) jako Tektura
  • 1983: Perichola (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Jerzy Gruza)
  • 1984: Drugie Wejście Smoka czyli Franek Kimono Story (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Jerzy Gruza) jako Mohamed i muszkieter
  • 1984: Skrzypek na dachu (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Jerzy Gruza) jako rabin
  • 1984: Czarna dziura, czyli Gwiezdne Love Story (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Jerzy Gruza) jako robot Humbug
  • 1988: Me and My Girl (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Jerzy Gruza) jako Tomasz; Perłowy Król
  • 1989: Piaf (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Andrzej Pieczyński) jako Louis Leplee – Papa
  • 1989: Les Misérables (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Jerzy Gruza)
  • 1990: Ja kocham Rózię (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Jerzy Gruza) jako arcybiskup
  • 1991: Pan Tadeusz (Teatr Miejski w Gdyni, reż. Adam Hanuszkiewicz) jako podkomorzy
  • 1992: West Side Story (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Tomasz Dutkiewicz) jako wujek
  • 1993: Skrzypek na dachu (Teatr Wielki — Opera Narodowa w Warszawie, reż. Jerzy Gruza) jako rabin
  • 1996: Me and... mój teatr (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Jerzy Gruza)
  • 1997: Evita (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Maciej Korwin)
  • 2014: Skrzypek na dachu (Teatr Muzyczny w Gdyni, reż. Jerzy Gruza) jako rabin

Filmografia[5][edytuj | edytuj kod]

  • 1975: Jej powrót jako gość na przyjęciu (niewymieniony w czołówce)
  • 1980: Spotkanie na Atlantyku jako pasażer (niewymieniony w czołówce)
  • 1984: Smażalnia story jako kelner
  • 1985: Lubię nietoperze jako Maks, wampir leczony przez Junga (niewymieniony w czołówce)
  • 1986: Na kłopoty... Bednarski (odcinek Złote Runo)
  • 2002: Lokatorzy (odcinek Dezerter) jako starszy sierżant sztabowy Ginda z Wojskowej Komendy Uzupełnień
  • 2003: Lokatorzy (odcinek Zakazany owoc) jako ojciec Ani
  • 2004: Sąsiedzi (odcinek Zalety pogodnego charakteru) jako Mariusz Kielecki
  • 2006: Outlanders jako Tomasz
  • 2007: Sąsiedzi (odcinek Dobra żona) jako widz na meczu hokejowym

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Irena Maria Popiel: Życiorys (pol.). Konferencja Przełożonych Żeńskich Klasztorów Kontemplacyjnych w Polsce. [dostęp 26 stycznia 2013].
  2. V POLISH OPEN 1999 (ang.). orlenpolishopen.pl. [dostęp 5 stycznia 2014].
  3. Cykl W służbie nauki (pol.). Archiwum Nauki PAN i PAU w Krakowie. [dostęp 12 października 2012].
  4. Andrzej Popiel (pol.). E-teatr.pl. [dostęp 19 lutego 2012].
  5. Andrzej Popiel (pol.). Filmpolski.pl. [dostęp 19 lutego 2012].
  6. Andrzej Popiel – Nagrody (pol.). E-teatr.pl. [dostęp 17 października 2012].
  7. Wyróżnienia ZASP z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru. Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej w Gdyni, 20 marca 2018. [dostęp 5 maja 2018].