Andrzej Pruszyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Pruszyński (60520).jpg
Grób rzeźbiarza Andrzeja Pruszyńskiego na Starych Powązkach w Warszawie

Andrzej Pruszyński (ur. 24 listopada 1836 w Warszawie, zm. 7 marca 1895 tamże) – polski rzeźbiarz.

Rzeźby uczył się u Jakuba Tatarkiewicza, następnie uczęszczał do Szkoły Sztuk Pięknych, później zaś, do roku 1867, uczył się w Akademii św. Łukasza w Rzymie. W latach 1867-1875 prowadził z Leonardem Marconim pracownię rzeźbiarską.

Pruszyński jest twórcą dekoracji rzeźbiarskich w kościołach i pałacach Warszawy, m.in. pałacyku Wilhelma Ellisa Raua, pałacyku Bogusławskiego. Jego najbardziej znanym dziełem jest Chrystus niosący krzyż przed kościołem św. Krzyża. Pruszyński jest też autorem odlanej w brązie figury Matki Boskiej Łaskawej przed kościołem św. Karola Boromeusza, licznych rzeźb architektonicznych, portretowych i sakralnych; tworzył także nagrobki cmentarne na Powązkach, cmentarzu żydowskim i Ewangelicko-Augsburskim.

Jedna z jego kompozycji rzeźbiarskich umieszczona jest na cmentarzu w Goszczanowie koło Sieradza[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Spotkania z zabytkami", nr 3/4 (277/278)/