Andrzej Rej (zm. 1601)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Rej
Herb
Oksza
Dziedzic Nagłowic, Ślęcina i Okszy
Rodzina Rejowie
Data urodzenia 1549
Data śmierci 29 styczeń 1601
Ojciec Mikołaj Rej
Matka Zofia Kosnówna
Żona

Katarzyna Dembińska

Dzieci

Marcin
Krystyna
Ewa

Andrzej Rej z Nagłowic (stpol. Rey[a]) herbu Oksza (ur. 1549, zm. 29 stycznia 1601) – dziedzic Nagłowic, Ślęcina i Okszy (obecnie Oksa), działacz kalwiński, syn Mikołaja Reja i Zofii Kosnównej.

Życiorys[edytuj]

Mikołaj Rej był gorliwym kalwinistą i w tym wyznaniu wychował pisarz swoich synów.

W 1587 roku, w okresie bezkrólewia, był sędzią kapturowym woj. krakowskiego na powiat ksiąski; W 1596 patronem zboru ewangelicko-reformowanego w Popkowicach, brał udział w synodach protestanckich: w 1589 roku w Wodzisławiu[2], w 1598 roku w Okszy[3], w 1600 roku we Włoszczowie[4]. Uczestniczył w zjazdach polskich protestantów: w 1587 roku w Chmielniku (skąd wybrano go na posła do króla), w 1591 roku w Radomiu, z powodu zniszczenia kościoła ewangelickiego w Krakowie (zwanego "brogiem"); w 1599 roku, wraz z bratem Krzysztofem, był na zjeździe w Wilnie, gdzie został wybrany na jednego z obrońców wyznania ewangelickiego w Rzeczypospolitej[5].

Andrzej Rej zmarł 29 stycznia 1601 roku i został pochowany w ówczesnym kościele kalwińskim w Oksie, w którym do dziś zachowało się marmurowe epitafium Reja ufundowane przez jego żonę Katarzynę[6][7][8].

Dawny kościół kalwiński w Okszy (dzisiejsza Oksa) wzniesiony przez Mikołaja i Andrzeja Rejów
Epitafium Andrzeja Reja

Rodzina[edytuj]

Około 1574 roku poślubił Katarzynę Dembińską herbu Rawicz (zm. 1628), córkę Walentego Dembińskiego - kasztelana krakowskiego, z którą miał syna Marcina (sędziego kapturowego woj. krakowskiego 1632 roku.), oraz dwie córki: Krystynę, żonę Andrzeja Miękickiego oraz Ewę, żonę Adama z Brzezia Lanckorońskiego[9][10].

Uwagi

  1. Pisownia oryginalna nazwiska: Rey. Nazwiska osób, które pojawiły się w dziejach Polski przed rokiem 1800 pisze się zgodnie ze współczesną ortografią[1].

Przypisy

  1. Pisownia nazwisk Polaków – postaci historycznych. W: Zasady pisowni i interpunkcji [on-line]. PWN. [dostęp 2016-10-21].
  2. Akta synodów różnowierczych w Polsce, tom 3 (Małopolska 1571 - 1632), oprac. Maria Sipayłło, Warszawa 1983, s. 96.
  3. Op. cit., s. 194.
  4. Op. cit., s. 209.
  5. Merczyng H., Rejowie z Nagłowic jako członkowie polskiego Kościoła ewangelickiego, Warszawa 2005, s. 26.
  6. Corpus inscriptionum Poloniae, tom 1: województwo kieleckie, pod red. Józefa Szymańskiego, zeszyt 2: Jędrzejów i region jędrzejowski, wyd., wstęp i komentarz Barbara Trelińska, Kielce 1978, s.149-150.
  7. Rawita-Witanowski M., Dawny powiat chęciński. Z ilustracjami prof. Jana Olszewskiego, opracowanie Dariusz Kalina, Kielce 2001, s. 277-290.
  8. Wiśniewski J., Historyczny opis kościołów, miast, zabytków i pamiątek w jędrzejowskim, Mariówka Opoczyńska 1930, s.321-322.
  9. Borkiewicz S., Z przeszłości ziemi jędrzejowskiej. Monografie miejscowości i osiedli, [w:] Monografia historyczna i gospodarcza powiatu jędrzejowskiego, Kielce 1937, s. 121-124.
  10. Uruski S., Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, tom 15, Warszawa 1931, s. 201-202.

Bibliografia[edytuj]

  • Akta synodów różnowierczych w Polsce, tom 3 (Małopolska 1571 - 1632), oprac. Maria Sipayłło, Warszawa 1983.
  • Corpus inscriptionum Poloniae, tom 1: województwo kieleckie, pod red. Józefa Szymańskiego, zeszyt 2: Jędrzejów i region jędrzejowski, wyd., wstęp i komentarz Barbara Trelińska, Kielce 1978.
  • Rey Mikołaj z Nagłowic, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom 31, Ossolineum 1989.
  • Borkiewicz S., Z przeszłości ziemi jędrzejowskiej. Monografie miejscowości i osiedli, [w:] Monografia historyczna i gospodarcza powiatu jędrzejowskiego, Kielce 1937.
  • Merczyng H., Rejowie z Nagłowic jako członkowie polskiego Kościoła ewangelickiego, Warszawa 2005.
  • Rawita-Witanowski M., Dawny powiat chęciński. Z ilustracjami prof. Jana Olszewskiego, opracowanie Dariusz Kalina, Kielce 2001.
  • Uruski S., Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, tom 15, Warszawa 1931.
  • Wiśniewski J., Historyczny opis kościołów, miast, zabytków i pamiątek w jędrzejowskim, Mariówka Opoczyńska 1930.