Andrzej Szczerski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Andrzej Szczerski (ur. 26 listopada 1971 w Krakowie) – historyk sztuki, krytyk sztuki, wykładowca i kierownik muzealniczych studiów kuratorskich (2005-2011) w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Życiorys[edytuj]

Studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 2000 uzyskał stopień doktora, a w 2010 doktora habilitowanego. Ukończył także m.in. kurs Royal Collection Studies w Londynie, organizowany przez The Attingham Trust (2001), Summer University Course na Central European University w Budapeszcie (2002) oraz The Stone Summer Theory Institute w School of the Art Institute w Chicago (2007).

Wykładał także na Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie nad Menem (2003) i na Uniwersytecie St Andrews w Wielkiej Brytanii (2004). Stypendysta zagranicznych uczelni i instytutów badawczych, m.in. Uniwersytetu Oksfordzkiego, Zentralinstitut für Kunstgeschichte w Monachium, Universita per Stanieri w Perugii. Uzyskał także stypendia Fundacji Lanckorońskich i Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej oraz granty Narodowego Centrum Nauki i Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. Laureat Nagrody Miasta Krakowa (1996) i Nagród Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego (2009, 2011)

W 2009 roku został Prezesem Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki (AICA), w 2012 i 2015 roku został wybrany ponownie na to stanowisko. W 2013 roku wybrany na vice-prezesa AICA International. Od 2005 roku członek Kapituły Eksperckiej przy Małopolskiej Fundacji Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie. W latach 2002-2005 był kuratorem cyklu wykładów "Projektowanie nowoczesności" w Instytucie Goethego i British Council w Krakowie. W latach 2011-2013 członek Zespołu Sterującego powołanego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Kolekcje priorytet "Kolekcje narodowe sztuki współczesnej", w 2012 także w ramach Programu Kolekcje priorytet "Regionalne kolekcje sztuki współczesnej". W czerwcu 2013 roku powołany w skład Rady Powierniczej Muzeum Narodowego w Warszawie na kadencję w latach 2013-2018. Od 1 stycznia 2016 roku pełni funkcję wicedyrektora ds. naukowych w Muzeum Narodowym w Krakowie.

Członek Rady Programowej Narodowej Galerii Sztuki "Zachęta" w Warszawie i Rady Muzeum Miasta Gdyni. Jest także członkiem Komisji Historii Sztuki Polskiej Akademii Umiejętności, Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Historians of German and Central European Art & Architecture (USA), należy do Rady Naukowej rocznika "Muzealnictwo" wydawanego przez Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów w Warszawie.

Juror w licznych konkursach poświęconych sztuce współczesnej, m.in. w konkursie na wystawę w Pawilonie Polskim na XII Biennale Architektury w Wenecji (2010) i LVI Biennale Sztuki w Wenecji (2014), członek jury selekcyjnego Międzynarodowego Triennale Grafiki w Krakowie (2012), od 2012 roku członek jury Konkursu o Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Wydarzenie Muzealne Roku "Sybilla".

Autor wielu publikacji poświęconych sztuce XX wieku i sztuce współczesnej wydanych w Polsce i zagranicą, w tym książek: Wzorce tożsamości. Recepcja sztuki brytyjskiej w Europie Środkowej około roku 1900 (Kraków 2002) wyróżnionej Nagrodą Honorową im. Felczaka i Wereszyckiego (2004) oraz Nagrodą Stowarzyszenia Historyków Sztuki im. Szczęsnego Dettloffa (2003), Modernizacje. Sztuka i architektura w nowych państwach Europy Środkowo-Wschodniej 1918-1939 (Łódź 2010) nominowanej do Nagrody im. Jana Długosza (2011), Sztuka projektowania. Z historii Wydziału Form Przemysłowych ASP w Krakowie (2014), Cztery nowoczesności. Teksty o sztuce i architekturze polskiej XX wieku (2015) oraz artykułów w katalogach i czasopismach m.in. w "Apollo", "Springerin", "Third Text", "Centropa", "Ikonotheka". Redaktor książki Modernizm na peryferiach. Architektura Skoczowa, Śląska i Pomorza 1918-1939 (Warszawa 2011) oraz serii wydawniczej Modernizmy. Architektura nowoczesności w II Rzeczypospolitej (od 2013 roku). Współredaktor książek Sztuka w okresie PRL-u. Metody i przedmiot badań (Kraków 1999) i The Mousetrap Book. On dealing with art institutions in contemporary curatorial practice (Gdańsk-Frankfurt 2007).

Członek Rady Naukowej wystawy Der neue Staat. Polnische Kunst zwischen Experiment und Repraesentation 1918-1939 w Leopold Museum w Wiedniu w 2002 roku. Współautor wystaw Śladami prerafaelitów. Artyści polscy i sztuka brytyjska na przełomie XIX i XX wieku w Pałacu w Wilanowie w 2006 roku, Symbolism in Poland and Britain w Tate Britain w Londynie w 2009 roku, The Power of Fantasy. Modern and Contemporary Art from Poland w Centre for Fine Arts BOZAR w Brukseli w 2011 roku i Narodziny miasta. Gdyński modernizm w dwudziestoleciu międzywojennym w Muzeum Miasta Gdyni w 2014 roku. Kurator wystawy Modernizacje 1918-1939. Czas przyszły dokonany w Muzeum Sztuki w Łodzi w 2010 roku i wystawy Unia słowacko-polska w Kasárne Kulturpark w Koszycach w 2014 roku.

Linki zewnętrzne[edytuj]