Andrzej Terlecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Terlecki
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1952
Łódź
Data śmierci 24 lipca 2012
Poseł I kadencji Sejmu
Okres od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993
Przynależność polityczna Konfederacja Polski Niepodległej
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Nagrobek Andrzeja Terleckiego na cmentarzu Doły w Łodzi

Andrzej Różan Terlecki (ur. 2 listopada 1952 w Łodzi, zm. 24 lipca 2012[1]) – polski polityk, działacz opozycji w okresie PRL, społecznik, poseł na Sejm I kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1977 studia z zakresu filologii polskiej na Uniwersytecie Łódzkim. Był sygnatariuszem apelu Komitetu Obrony Robotników po śmierci Stanisława Pyjasa w tym samym roku, został wówczas zawieszony w prawach studenta tuż przed magisterium. W latach 1977–1980 pracował jako dziennikarz terenowego wydania „Życia Warszawy” w Częstochowie. Równolegle współpracował z nielegalnym kwartalnikiem społeczno-politycznym ROPCiO – „Aspekt”. Od 1979 działał w Konfederacji Polski Niepodległej.

Od września 1980 do czasu wprowadzenia stanu wojennego był sekretarzem redakcji pisma związkowego „Solidarność Ziemi Łódzkiej”. Pismo redagował m.in. ze Stefanem Niesiołowskim. Był autorem i współautorem artykułów o tematyce historycznej (sygnowanych jako A.R.). W stanie wojennym został internowany w ośrodku w Sieradzu, zwolniono go po około siedmiu miesiącach, nadal działał w strukturach podziemnych.

Od 1990 do 1994 zasiadał w radzie miasta Łodzi. Przewodniczył Komisji Kultury Rady Miasta Łodzi i sejmikowi samorządowemu województwa łódzkiego. Z listy Konfederacji Polski Niepodległej w latach 1991–1993 sprawował mandat posła na Sejm I kadencji. W 1994 wystąpił z KPN, zajął się prowadzeniem działalności gospodarczej. Był współzałożycielem Towarzystwa Gospodarczego Polska-Ukraina, w latach 1999–2003 przewodniczył komisji rewizyjnej tej organizacji. Należał do Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Zajął się także organizacją Ogólnopolskiego Ruchu Obrony Osób Bezrobotnych.

Był później związany z Platformą Obywatelską, z ramienia której w 2006 bezskutecznie kandydował do sejmiku województwa łódzkiego[2].

W 2011 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. W 2006, za zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, Lech Kaczyński nadał mu Złoty Krzyż Zasługi[4].

Andrzej Terlecki był żonaty, miał córkę. Został pochowany w Alei Zasłużonych Cmentarza Doły w Łodzi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Z żałobnej karty. sws.org.pl, 24 lipca 2012. [dostęp 2012-07-24].
  2. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2011-09-26].
  3. Ordery dla współpracowników KOR. prezydent.pl, 26 września 2011. [dostęp 2011-09-26].
  4. M.P. z 2007 r. Nr 10, poz. 105

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]