Andrzej Terlecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Terlecki
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1952
Łódź
Data śmierci 24 lipca 2012
Poseł I kadencji Sejmu
Okres od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993
Przynależność polityczna Konfederacja Polski Niepodległej
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Złoty Krzyż Zasługi
Nagrobek Andrzeja Terleckiego na cmentarzu Doły w Łodzi

Andrzej Różan Terlecki (ur. 2 listopada 1952 w Łodzi, zm. 24 lipca 2012[1]) – polski polityk, działacz opozycji w okresie PRL, społecznik, poseł na Sejm I kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1977 studia z zakresu filologii polskiej na Uniwersytecie Łódzkim. Był sygnatariuszem apelu Komitetu Obrony Robotników po śmierci Stanisława Pyjasa w tym samym roku, został wówczas zawieszony w prawach studenta tuż przed magisterium. W latach 1977–1980 pracował jako dziennikarz terenowego wydania „Życia Warszawy” w Częstochowie. Równolegle współpracował z nielegalnym kwartalnikiem społeczno-politycznym ROPCiO – „Aspekt”. Od 1979 działał w Konfederacji Polski Niepodległej.

Od września 1980 do czasu wprowadzenia stanu wojennego był sekretarzem redakcji pisma związkowego „Solidarność Ziemi Łódzkiej”. Pismo redagował m.in. ze Stefanem Niesiołowskim. Był autorem i współautorem artykułów o tematyce historycznej (sygnowanych jako A.R.). W stanie wojennym został internowany w ośrodku w Sieradzu, zwolniono go po około siedmiu miesiącach, nadal działał w strukturach podziemnych.

Od 1990 do 1994 zasiadał w radzie miasta Łodzi. Przewodniczył Komisji Kultury Rady Miasta Łodzi i sejmikowi samorządowemu województwa łódzkiego. Z listy Konfederacji Polski Niepodległej w latach 1991–1993 sprawował mandat posła na Sejm I kadencji. W 1994 wystąpił z KPN, zajął się prowadzeniem działalności gospodarczej. Był współzałożycielem Towarzystwa Gospodarczego Polska-Ukraina, w latach 1999–2003 przewodniczył komisji rewizyjnej tej organizacji. Należał do Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Zajął się także organizacją Ogólnopolskiego Ruchu Obrony Osób Bezrobotnych.

Był później związany z Platformą Obywatelską, z ramienia której w 2006 bezskutecznie kandydował do sejmiku województwa łódzkiego[2].

W 2011 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. W 2006, za zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, Lech Kaczyński nadał mu Złoty Krzyż Zasługi[4]. W 2017 pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności[5].

Andrzej Terlecki był żonaty, miał córkę. Został pochowany w Alei Zasłużonych Cmentarza Doły w Łodzi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Z żałobnej karty. sws.org.pl, 24 lipca 2012. [dostęp 2012-07-24].
  2. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2011-09-26].
  3. Ordery dla współpracowników KOR. prezydent.pl, 26 września 2011. [dostęp 2011-09-26].
  4. M.P. z 2007 r. nr 10, poz. 105
  5. M.P. z 2018 r. poz. 35

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]