Andrzej Witos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Witos
Andrzej Witos.jpg
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1878
Wierzchosławice, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 9 marca 1973
Łódź, Polska
Wiceprzewodniczący PKWN
Okres od 21 lipca 1944
do 9 października 1944
Przynależność polityczna Stronnictwo Ludowe „Wola Ludu”, Stronnictwo Ludowe
Kierownik resortu rolnictwa i reform rolnych PKWN
Okres od 21 lipca 1944
do 9 października 1944
Przynależność polityczna Stronnictwo Ludowe „Wola Ludu”, Stronnictwo Ludowe
Następca Edward Osóbka-Morawski
Andrzej Witos - signature.png
Grób Andrzeja Witosa na cmentarzu na Radogoszczu w Łodzi; przy ul. Zgierskiej 145

Andrzej Witos (ur. 8 listopada 1878 w Wierzchosławicach, zm. 9 marca 1973 w Łodzi) – polski działacz ruchu ludowego, rolnik, młodszy brat Wincentego Witosa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1902 mieszkał w Jasionowie (z przerwą na lata 1905–1907, gdy przebywał w USA), od 1928 w Krasnem w powiecie złoczowskim, prowadził gospodarstwo rolne. Należał do PSL, PSL „Piast” i SL. W latach 1922–1927 był posłem na Sejm I kadencji. Był prezesem kółka rolniczego w Jasionowie i Krasnem, w latach 1934–1939 wójtem gminy Krasne. W latach 1928–1931 członek Rady Naczelnej PSL „Piast”.

Po agresji ZSRR na Polskę, w 1940 został deportowany na Syberię, w 1941 uwięziony w łagrze jako prezes Związku Osadników województwa tarnopolskiego. Po uwolnieniu w wyniku układu Sikorski-Majski w latach 1942–1943 był pracownikiem ambasady RP w ZSRR, organizował opiekę nad ludnością polską w Azerbejdżanie. Od maja 1943 był członkiem ZPP. Ponadto był członkiem PKWN, gdzie krótko (do 9 października 1944) kierował resortem rolnictwa i reform rolnych; był też posłem do KRN.

Był działaczem SL „Wola Ludu”. W latach 1944–1945 był członkiem władz naczelnych Stronnictwa Ludowego, a po rozłamie w SL należał do grupy większości działaczy, która wraz ze Stanisławem Bańczykiem przystąpiła po sierpniu 1945 do Polskiego Stronnictwa Ludowego pod kierownictwem Stanisława Mikołajczyka (nominalnym prezesem PSL był do swej śmierci w październiku 1945 Wincenty Witos). Od 1945 do 1949 był członkiem Rady Naczelnej PSL. Od 1949 krótko należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Jednocześnie, w latach 1945–1950, był szefem Oddziału Wojewódzkiego Państwowego Urzędu Repatriacyjnego w Łodzi[1]. W latach 1947–1950 był posłem na Sejm Ustawodawczy (w 1950 złożył mandat poselski). Od 1956 do 1973 ponownie należał do ZSL.

Pochowany został na cmentarzu pw. św. Rocha na Radogoszczu (przy ul. Zgierskiej 145) w Łodzi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Książka telefoniczna Łodzi na 1946 r., s. nlb 22.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]