Andrzej Zaniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Zaniewski (ur. 13 kwietnia 1939 w Warszawie) – polski poeta, prozaik, autor tekstów piosenek.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim w 1964 r. Debiutował wierszami zamieszczanymi w Głosie Wybrzeża, w 1958 r. Współtworzył orientację poetycką Hybrydy. Autor wielu tomów poezji i prozy (znana powieść Szczur) przełożonych na ponad 30 języków. Wydał zbiory wierszy:

  • Przed siebie
  • Podróż
  • Twarzą w twarz
  • Poemat dzisiejszy
  • Nadzieja przychodzi o zmierzchu.

Laureat Nagrody Czerwonej Róży (1966), nagrody im. W. St. Reymonta (1995) i in.

Jako autor piosenek debiutował w latach 60. XX wieku. Piosenki, m.in.:

  • Mój warszawski dzień (wspólnie z J. Lewińskim, muz. W. Parzyński)
  • Tylko w tangu (Ryszard Siwy)
  • Impresja o zamku (Krzysztof Chromcewicz - obie wsp. z J. Lewińskim),
  • Bitwa morska (Janusz Kruk),
  • Pamięć i sen (Henryk Boskar).
  • W roku 1979 wraz z Bogdanem Loeblem i Stanisławem Cejrowskim pod wspólnym pseudonimem Piotr Trojka napisał wiele piosenek o tematyce sprtowej, które ukazały się na trzech płytach poświęconych letniej Olimpiadzie w Moskwie w 1980 roku. Były to "Żagiel Ziemi" Breakout, "Droga Ludzi" Skaldowie i "Na Brzegu Światła" Budka Suflera.[potrzebny przypis]

Według zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej od 19 kwietnia 1971 był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa ps. Witold Orłowski, pozyskany dobrowolnie do zagadnienia literackiego, do sprawy obiektowej[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Bohaterskie” postacie z bagnistego obszaru. W: Wiesław Zieliński: Bagno. Wyd. 1. Rzeszów: 2011, s. 136. ISBN 978-83-61441-35-9. (pol.)
  2. M.P. z 2002 r. Nr 18, poz. 322.
  3. Galowy Wieczór Wydawców. ksiazka.net.pl, 14 maja 2010. [dostęp 2012-12-18].