Angeleida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Angeleida – epos religijny Erasma di Valvasone (1523-1593)[1], opublikowany w 1590[2][3]. Został napisany oktawą[2][1] (ottava rima)[4], czyli strofą ośmiowersową złożoną z wersów jedenastozgłoskowych (endecasillabo)[5], rymowaną abababcc[6]. Poemat jest ukształtowany na modłę epiki Torquata Tassa[2]. Opowiada o buncie aniołów. Niewykluczone, że wywarł wpływ na Raj utracony Johna Miltona[2][1].

Io canterò del ciel l’ antica guerra,
Per cui sola il principio, e l’ uso nacque,
Onde tra il seme uman non pur in terra,
Ma sovente si pugna ancor sull’ acque:
Carcere eterno nell' abisso serra
Quel che ne fa Fautore, e vinto giacque:
E i vincitori in parte eccelsa ed alma
Godon trionfo eterno, eterna palma.
— Erasmo di Valvasone, Angeleida

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Valvasón, Erasmo da (wł.). treccani.it. [dostęp 2017-02-13].
  2. a b c d Jessica Franzoni: L’"Angeleida" di Erasmo di Valvasone e l’epica sacra in Europa fino al "Paradise Lost" di Milton (ang.). unibe.ch. [dostęp 2017-02-13].
  3. Silvia Giovanardi Byer: Celestial Crusades and Wars in Heaven: The Biblical Epics of the Late 1500s (ang.). books.google.pl, 2008. [dostęp 2017-02-13]. s. 65-86.
  4. Claudio Ciociola: Ottava rima (wł.). treccani.it. [dostęp 2017-02-13].
  5. Claudio Ciociola: Endecasillabo (wł.). treccani.it. [dostęp 2017-02-13].
  6. Jacek Baluch, Piotr Gierowski: Czesko-polski słownik terminów literackich. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016, s. 266. ISBN 978-83-233-4066-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]