Angelika Kuźniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Angelika Kuźniak (ur. 1974 w Słubicach[1]) – polska reporterka, pisarka, z wykształcenia kulturoznawczyni (studiowała także lingwistykę na Universita degli Studi di Macerata we Włoszech). Od 2000 roku współpracuje z Gazetą Wyborczą, publikuje głównie w magazynie reporterów Duży Format. Jej reportaże ukazywały się także poza granicami kraju, w Niemczech, Rumunii, na Węgrzech, na Słowacji. Na podstawie m.in. jej reportaży Marcin Liber przygotował spektakl ID.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Angelika Kuźniak trzykrotnie została uhonorowana nagrodą Grand Press (w 2004 za Mój warszawski szał z Włodzimierzem Nowakiem, w 2008 za Zabijali we mnie Heidi, w 2009 za Przećwiczyłam śmierć). W latach 1999, 2000, 2007, 2010, 2011 była nominowana do tej nagrody. Dwa reportaże, które współtworzyła: Noc w Wildenhagen i Mój warszawski szał, zostały zamieszczone w nominowanym do Nagrody literackiej Nike 2008 tomie Włodzimierza Nowaka Obwód głowy. Kilkakrotnie nominowano ją do Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej.

Jej wywiad z Hertą Müller, opublikowany w Dużym Formacie[potrzebny przypis], przyniósł jej nagrodę im. Barbary Łopieńskiej za najlepszy wywiad 2009 roku[2].

W 2013 roku ukazała się jej książka o "Papuszy" (wyd. Czarne), cygańskiej poetce. Za reportaże o powinności artysty, o obowiązku, jaki ma się wobec własnego talentu, wobec świata, wobec Tego, kto nam ten talent podarował” otrzymała nagrodę w kategorii Inspiracja Roku w Ogólnopolskim Konkursie Reportażystów Melchiory 2014.

W 2016 nominowana do Nagrody Literackiej „Nike” za biografię Stryjeńska. Diabli nadali[3].

Dorobek twórczy[edytuj | edytuj kod]

Książki
  • Krótka historia o długiej miłości, Wydawnictwo Znak, 2018
  • Stryjeńska. Diabli nadali, Wydawnictwo Czarne, 2015
  • Czarny anioł. Opowieść o Ewie Demarczyk, Znak, 2015
  • Papusza, Wydawnictwo Czarne, 2013
  • Marlene, Wydawnictwo Czarne, 2009
  • Obwód głowy, Włodzimierz Nowak, Wydawnictwo Czarne, 2007 – współautorka
  • Zły dotyk. Reportaże roku 2000, Warszawa 2001
  • Cała Polska trzaska. Reportaże Gazety Wyborczej 2001–2004, Warszawa 2005
Wybrane teksty w internecie
  • Zabijali we mnie Heidi – o ofiarach dopingu w NRD
  • Trzeba tresować mnie jak psa – portret Elfriede Jelinek
  • Elwira i Fortunat
  • Ja tam ze śmiercią oswojona
  • Mój warszawski szał – o powstaniu warszawskim
  • Przećwiczyłam śmierć – wywiad z Hertą Muller
  • Polacy nie zasługują na poezję Tuwima
  • Pornograf – wywiad z austriackim reżyserem Ulrichem Seidlem

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Magazin - Kultur - Goethe-Institut Polen, www.goethe.de [dostęp 2017-11-21] (niem.).
  2. X edycja Nagrody im. Barbary N. Łopieńskiej (pol.). Stowarzyszenie Dziennikarzy RP - Oddział Katowice, 2014-01-17. [dostęp 2015-04-29].
  3. Nominacje do Nagrody Literackiej Nike 2016, wyborcza.pl [dostęp 2016-05-19].