Angelo Poliziano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Angelo Poliziano

Poliziano Angelo (właściwie Angelo Ambrogini ur. 14 lipca 1454 zm. 24 września 1494) – włoski pisarz i humanista. Jego rodzicami byli Benedetto Ambrogini i Antonia Salimbeni[1]. Był poetą, filozofem i filologiem[2]. Posługiwał się płynnie zarówno ojczystym językiem włoskim, jak i greką i łaciną[2]. Kanclerz Florencji i profesor tamtejszego uniwersytetu, związany z dworem książąt Medici. Należał do kręgu Akademii Florenckiej. Jego dzieła to m.in. nieukończony, zapewne z powodu śmierci możnego protektora[2], pisany oktawą poemat Stanze per la giostra di Giuliano de'Medici z 1494[1] i wystawiony w 1480 dramat Favola d’Orfeo[2]. Przetłumaczył na łacinę fragmenty Iliady Homera, co było początkiem jego sławy[2]. Poliziano napisał ponadto zbiór Miscellanea (1489), będący antologią glos do tekstów autorów starożytnych, czym zapoczątkował nowoczesną filologię klasyczną[2]. Jego praca o prawach Justyniana spowodowała ożywienie zainteresowania prawodawstwem rzymskim[3]. Jakkolwiek Poliziano był autorem również łacińskojęzycznym, przyczynił się on bardzo, wraz z Lorenzem de Medici, do emancypacji języka włoskiego[2].

Przypisy

  1. a b Angelo Poliziano (wł.). Letteratura Italiana. [dostęp 2016-09-08].
  2. a b c d e f g Politian (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2016-09-08].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]