Angelo Sormani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Angelo Sormani
Pełne imię i nazwisko Angelo Benedicto Sormani
Data i miejsce urodzenia 3 lipca 1939
Jaú, Brazylia
Wzrost 182 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1958–1961 Santos FC
1961–1963 Mantova 64 (29)
1963–1964 AS Roma 25 (6)
1964–1965 UC Sampdoria 30 (2)
1965–1970 A.C. Milan 137 (45)
1970–1972 SSC Napoli 53 (7)
1972–1973 ACF Fiorentina 9 (0)
1973–1976 Vicenza 57 (12)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1962–1963  Włochy 7 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub
1980 SSC Napoli
1986–1988 AS Roma

Angelo Benedicto Sormani (ur. 3 lipca 1939 w Jaú) – włoski piłkarz pochodzenia brazylijskiego grający na pozycji napastnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 182 cm wzrostu, ważył 78 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Sormani piłkarską karierę rozpoczął w klubie Santos FC. W 1958 roku zadebiutował w jego barwach w lidze brazylijskiej. Już w pierwszym sezonie wywalczył mistrzostwo stanu São Paulo, a w 1960 roku powtórzył ten sukces. W 1961 roku po raz trzeci zdobył mistrzostwo stanowe.

Latem 1961 Sormani wyjechał do Włoch. Jego pierwszym klubem w tym kraju była pierwszoligowa AC Mantova. W lidze zadebiutował 27 sierpnia w zremisowanym 1:1 wyjazdowym meczu z Juventusem Turyn. We Mantovie grał w ataku i wykazał wysoką skuteczność. W sezonie 1961/1962 zdobył 16 goli w lidze i został wicekrólem strzelców, a rok później uzyskał 13 trafień i także plasował się w czołówce strzelców. Latem 1963 za 500 milionów lirów przeszedł do silniejszej Romy. W rzymskim klubie spędził jeden sezon, ale zdołał wywalczyć Puchar Włoch. Już po roku był piłkarzem Sampdorii, ale i tu grał tylko przez 12 miesięcy.

W 1965 roku po Sormaniego zgłosił się A.C. Milan. W klubie tym stał się gwiazdą i miał pewne miejsce w ataku. W sezonie 1965/1966 strzelił 21 bramek, jednak to Luis Vinicio z Lanerossi Vicenza został królem strzelców. Swój pierwszy sukces w barwach "rosso-nerich" Sormani osiągnął w 1967 roku, gdy zdobył swój drugi Puchar Włoch. W 1968 roku natomiast sięgnął po swoje pierwsze "scudetto", a także po Puchar Zdobywców Pucharów (wystąpił przez 90 minut w wygranym 2:0 finale z Hamburger SV). W 1969 roku zdobył z Milanem Puchar Mistrzów, walnie przyczyniając się do tego bramką strzeloną w wygranym 4:1 finale z Ajaksem Amsterdam. W tym samym roku wygrał także Puchar Interkontynentalny.

W 1970 roku Sormani opuścił Mediolan i przeniósł się na południe do Neapolu. W drużynie tamtejszego SSC Napoli, gdzie także grał w wyjściowej jedenastce. W swoim pierwszym sezonie w tym klubie zajął 3. miejsce w lidze, ale w kolejnym dopiero 8. W sezonie 1972/1973 reprezentował barwy Fiorentiny (4. miejsce). Ostatnim jego klubem w karierze był Lanerossi Vicenza, w którym grał przez 3 lata, ale nie osiągnął większych sukcesów. Karierę zakończył w 1976 roku. Liczył sobie wówczas 37 lat.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1958 Santos FC Brazylia  Campeonato Brasileiro ? ?
1959 Santos FC Brazylia  Campeonato Brasileiro ? ?
1960 Santos FC Brazylia  Campeonato Brasileiro ? ?
1961 Santos FC Brazylia  Campeonato Brasileiro ? ?
1961/62 AC Mantova Włochy  Serie A 31 6
1962/63 AC Mantova Włochy  Serie A 33 13
1963/64 AS Roma Włochy  Serie A 25 6
1964/65 UC Sampdoria Włochy  Serie A 30 2
1965/66 A.C. Milan Włochy  Serie A 32 21
1966/67 A.C. Milan Włochy  Serie A 18 4
1967/68 A.C. Milan Włochy  Serie A 29 11
1968/69 A.C. Milan Włochy  Serie A 29 4
1969/70 A.C. Milan Włochy  Serie A 29 5
1970/71 SSC Napoli Włochy  Serie A 25 5
1971/72 SSC Napoli Włochy  Serie A 28 2
1972/73 AC Fiorentina Włochy  Serie A 9 0
1973/74 Lanerossi Vicenza Włochy  Serie A 24 5
1974/75 Lanerossi Vicenza Włochy  Serie A 22 4
1975/76 Lanerossi Vicenza Włochy  Serie B 11 3
Łącznie w Serie A 364 98

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Sormani nie występował nigdy w reprezentacji Brazylii. Po przyjeździe do Włoch przyjął tamtejsze obywatelstwo. W 1962 roku został powołany przez selekcjonerów Paola Mazzę i Giovanniego Ferrariego do kadry na Mistrzostwa Świata w Chile, mimo że nie zaliczył debiutu w kadrze narodowej. Swój pierwszy mecz rozegrał 7 czerwca, a Włochy pokonały w meczu grupowym Szwajcarię 3:0, ale odpadły z dalszej rywalizacji. W "Squadra Azzurra" wystąpił w 7 meczach i zdobył 2 gole (w dwóch wygranych meczach: 1:0 z Turcją i 3:0 z Brazylią).

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Sormani przez krótki okres był trenerem. W 1980 roku bez sukcesów prowadził SSC Napoli. W 1986 roku został pierwszym szkoleniowcem Romy i zajął z nią 7. miejsce w Serie A, a po sezonie został zastąpiony przez Szweda Nilsa Liedholma. Obecnie jest komentatorem dla stacji sportowej Stream TV.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]