Anikita Repnin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anikita Iwanowicz Repnin
Anikita Iwanowicz Repnin
Obolensky v2 p3.png
Data urodzenia 1668
Data śmierci lipiec 1726
Miejsce śmierci Ryga
Rodzina Repninowie
Rodzice Iwan Borysowicz Repnin
Eudoksja Nikiforowna Pleszczejewa
Małżeństwo 1.ż.: Praskowja Łykowowa
2.ż.: Praskowja Galicyna
Dzieci z Praskowją Łykowową:
Anna z Repninów Chowańska
Iwan Repnin
z Praskowją Galicyną:
Wasilij Repnin
Iwan Repnin
Jurij Repnin
Siergiej Repnin
Odznaczenia
Order Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order Orła Białego Order Słonia (Dania)

Książę Anikita Iwanowicz Repnin (ur. 1668, zm. lipiec 1726 w Rydze), wódz z czasów III wojny północnej, gubernator Inflant.

Pochodzący z potężnej rodziny Repninów Anikita był jednym ze współpracowników Piotra Wielkiego, co było głównym czynnikiem wspomagającym jego karierę. Podczas buntu Zofii w 1689 roku ochraniał Piotra znajdującego się w monasterze troickim, następnie wziął udział w wyprawie na Azow, podczas której został awansowany do stopnia generała. Brał udział we wszystkich kluczowych wydarzeniach Wielkiej Wojny Północnej. Gdy Karol XII pobił go pod Hołowczynem, został zdegradowany i pozbawiony tytułów. Za dzielność okazaną w bitwie pod Leśną przywrócono mu zarówno rangę jak i tytuły. W bitwie pod Połtawą dowodził w centrum szyków armii rosyjskiej. Z Ukrainy przerzucony został nad Bałtyk, gdzie w 1710 roku kierował oblężeniem Rygi, a po jej zdobyciu został gubernatorem Inflant. W 1724 roku zastąpił tymczasowo znajdującego się w niełasce Mienszykowa na stanowisku ministra wojny. Caryca Katarzyna I uczyniła go feldmarszałkiem.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 140-141.