Anioł biznesu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anioł biznesu (ang. business angel, angel investor) – inwestor prywatny, zazwyczaj posiadający doświadczenie w działalności gospodarczej, który inwestuje własne pieniądze i doświadczenie w przedsięwzięcia będące w bardzo wczesnych fazach rozwoju[1] w zamian za udziały w tych przedsięwzięciach. W przeciwieństwie do funduszy venture capital, które zarządzają pulą środków innych kapitałodawców zgromadzonych w profesjonalnym funduszu, anioł biznesu inwestuje własny kapitał.

Zaangażowanie anioła biznesu w przedsięwzięcie trwa zazwyczaj od 3 do 6 lat. Po tym okresie inwestor ten odsprzedaje swoje udziały, dlatego zależy mu na wzroście wartości przedsięwzięcia.

Anioły biznesu często skupiają się w sieciach aniołów biznesu, które umożliwiają im zachowanie dyskrecji, pomagają we wstępnej selekcji projektów, a także wspierają przedsiębiorców poszukujących finansowania w zakresie szkoleń oraz przygotowania projektów. W Polsce największą siecią aniołów biznesu jest Lewiatan Business Angels działający przy Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan. W Unii Europejskiej największą siecią aniołów biznesu jest European Business Angels Network. Istnieją również inne formy organizacyjne aniołów biznesu, jak np. kluby, fundusze i grupy. Ponieważ aniołowie biznesu inwestują swój prywatny kapitał, decyzje o wejściu kapitałowym podejmują w pełni samodzielnie, często w oparciu o czynniki subiektywne.

Środki oferowane przez anioły biznesu wypełniają lukę kapitałową pomiędzy finansowaniem pozyskiwanym od przyjaciół, rodziny i z własnych oszczędności a funduszami venture capital. Większość funduszy venture capital nie jest zainteresowana inwestycjami na kwoty poniżej 5 milionów złotych, gdyż zazwyczaj znajdują się one w zbyt wczesnej fazie rozwoju, gdzie ryzyko jest zbyt wysokie. Aniołowie biznesu inwestują w tego typu przedsięwzięcia, licząc na ponadprzeciętną stopę zwrotu.

Aniołem biznesu jest zwykle przedsiębiorca na tzw. „biznesowej emeryturze” lub emerytowany manager wysokiego szczebla, który może być zainteresowany wspieraniem młodych biznesów z innych pobudek niż czysty zysk. Mogą kierować nim również chęć nawiązania kontaktów biznesowych, możliwość przekazywania swoich doświadczeń i wiedzy, pragnienie „odwdzięczenia się” społeczeństwu, uczestniczenia w procesie rozwoju gospodarki czy też potwierdzenie nobilitacji społecznej. Dlatego też mówi się, że anioły oferują tzw. smart money, czyli pomoc menedżerską, doświadczenia, kontakty, specjalistyczną wiedzę i umiejętności oraz know-how. Często angażują się w zarządzanie przedsięwzięciem. Bezpośredni nadzór ze strony aniołów oznacza zazwyczaj, że są oni zainteresowani projektami zlokalizowanymi w ich regionie.

Przy wsparciu aniołów biznesu w początkowej fazie rozwoju powstały m.in. takie przedsiębiorstwa jak: Amazon.com, Apple, Google, Starbucks, Dell czy Cisco. Przykładami polskich przedsiębiorstw, które powstały dzięki kapitałowi aniołów biznesu są: Game Technologies (producent kostki Dice+), W Biegu Cafe, Goldenegg, Homeplex.

Często w przedsięwzięcia, które zostały uruchomione dzięki aniołom biznesu, w późniejszych fazach rozwoju inwestują fundusze venture capital.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Business Angel – Anioł biznesu. Akademicka Platforma Innowacji.

Bibliografia[edytuj]

  • Keith Arundale, Raising Venture Capital Financing in Europe, Kogan Page 2007, s. 121
  • Business Angels Lewiatan, lba.pl [dostęp 2015-12-09].