Ankaran (1996)
„Ankaran” | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ |
Super Dvora Mk II |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Nazwa |
Ankaran |
| Wejście do służby |
sierpień 1996 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
58 t pełna |
| Długość |
25 m |
| Szerokość |
5,6 m |
| Zanurzenie |
1,1 m |
| Napęd | |
| 2 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 4570 KM, 2 śruby | |
| Prędkość |
45 węzłów |
| Zasięg |
700 Mm przy 30 w |
| Uzbrojenie | |
| • 2 działka plot. 20 mm (2×I) • 2 km 7,62 mm | |
| Załoga |
10 |
Ankaran – słoweński kuter patrolowy izraelskiego typu Super Dvora Mk II, w służbie marynarki wojennej Słowenii od 1996 roku. Nosi numer burtowy 21.
Budowa
[edytuj | edytuj kod]Słowenia po uzyskaniu niepodległości utrzymywała tylko niewielką marynarkę wojenną, opartą na starych małych kutrach patrolowych, która w 1995 roku została rozformowana[1]. Dopiero w 1996 roku nabyto pierwszą nowoczesną jednostkę – szybki kuter patrolowy izraelskiego typu Super Dvora Mk II, który otrzymał nazwę „Ankaran” od miasta będącego bazą marynarki Słowenii[2]. Kuter został zbudowany w izraelskiej stoczni IAI Ramta i przekazany Słowenii w sierpniu 1996 roku w Izoli[2]. Zamierzano kupić na początku XXI wieku drugą jednostkę tego typu, lecz plany te zostały anulowane[2].
Skrócony opis
[edytuj | edytuj kod]Wyporność pełna okrętu wynosi 58 ton[2]. Długość wynosi 25 m, szerokość 5,6 m, a zanurzenie 1,1 m[2]. Załoga liczy 10 osób, w tym dwóch oficerów[2].
Napęd stanowią dwa silniki wysokoprężne MTU 12V 396 TE94 o łącznej mocy 4570 KM, poruszające dwie śruby[2]. Umożliwiają one osiąganie prędkości 45 węzłów[2]. Zasięg wynosi 700 mil morskich przy prędkości 30 w[2].
Uzbrojenie stanowią dwa pojedyncze działka automatyczne 20 mm Oerlikon i dwa karabiny maszynowe kalibru 7,62 mm[2].
Okręt wyposażony jest w radar dozoru nawodnego Raytheon (pasmo I) oraz system optroniczny Elop MSIS[2].
Służba
[edytuj | edytuj kod]„Ankaran” został wcielony w sierpniu 1996 roku[2]. Otrzymał numer burtowy 21[2]. Wszedł w skład 430 dywizjonu morskiego Słowenii.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jane’s Fighting Ships 2002–2003. Stephen Saunders (red.). Jane’s Information Group Ltd, 2002. ISBN 0-7106-2432-8. (ang.).