Anna-Lena Friedsam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna-Lena Friedsam
Ilustracja
Państwo  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1994
Neuwied
Nadrenia-Palatynat
Wzrost 174 cm
Masa ciała 68 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2011
Zakończenie kariery aktywna
Trener Bijan Wardjawand
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 12 ITF
Najwyżej w rankingu 45 (15 sierpnia 2016)
Australian Open 4R (2016)
Roland Garros 2R (2015)
Wimbledon 3R (2016)
US Open 1R (2015, 2016)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 45 (9 września 2019)
Australian Open 1R (2018)
Roland Garros 3R (2016, 2019)
Wimbledon 3R (2019)
US Open 3R (2019)

Anna-Lena Friedsam (ur. 1 lutego 1994 w Neuwied) – niemiecka tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W zawodowych meczach zadebiutowała w kwietniu 2011 roku, na turnieju ITF w Bol, do którego dostała się dzięki przejściu kwalifikacji. W fazie głównej rozgrywek dotarła do finału, w którym przegrała z Ewelyn Mayr. Pierwszy sukces odniosła w marcu 2012 roku, wygrywając w Astanie. W sumie wygrała dwanaście turniejów w grze pojedynczej i trzy w grze podwójnej rangi ITF.

W kwietniu 2012 roku otrzymała dziką kartę do udziału w kwalifikacjach turnieju WTA w Stuttgarcie, ale odpadła w drugiej rundzie, po przegranej z Kateryną Bondarenko.

We wrześniu 2012 roku osiągnęła drugą setkę światowego rankingu WTA, plasując się na 196 miejscu.

W sezonie 2013 osiągnęła finał deblowych zawodów kategorii WTA Challenger Tour w Tajpej, w którym razem z Alison Van Uytvanck uległy parze Caroline GarciaJarosława Szwiedowa 3:6, 3:6.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series

Gra pojedyncza 3 (1–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 6 września 2014 Suzhou Twarda Chińska Republika Ludowa Duan Yingying 6:1, 6:3
Finalistka 1. 18 października 2015 Linz Twarda (hala) Rosja Anastasija Pawluczenkowa 4:6, 3:6
Finalistka 2. 19 marca 2016 San Antonio Twarda Japonia Misaki Doi 4:6, 2:6

Gra podwójna 3 (1–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 10 listopada 2013 Tajpej Dywanowa (hala) Belgia Alison Van Uytvanck Francja Caroline Garcia
Kazachstan Jarosława Szwiedowa
3:6, 3:6
Finalistka 2. 19 czerwca 2016 Santa Ponça Trawiasta Niemcy Laura Siegemund Kanada Gabriela Dabrowski
Hiszpania María José Martínez Sánchez
4:6, 2:6
Zwyciężczyni 1. 28 kwietnia 2019 Stuttgart Ceglana (hala) Niemcy Mona Barthel Rosja Anastasija Pawluczenkowa
Czechy Lucie Šafářová
2:6, 6:3, 10–6

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $
Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 17/03/2012 Kazachstan Astana ITF 10 000 twarda Rosja Jekatierina Jaszyna 6:4, 6:3
2. 26/05/2012 Słowenia Velenje ITF 10 000 ziemna Włochy Agnese Zucchini 6:1, 6:3
3. 03/06/2012 Słowenia Maribor ITF 25 000 ziemna Brazylia Teliana Pereira 2:6, 7:6(1), 6:2
4. 17/06/2012 Włochy Padwa ITF 25 000 ziemna Włochy Corinna Dentoni 6:2, 6:2
5. 15/07/2012 Niemcy Aschaffenburg ITF 25 000 ziemna Niemcy Kathrin Wörle 6:4, 2:6, 6:4
6. 26/08/2012 Belgia Charleroi ITF 25 000 ziemna Holandia Angelique Van Der Meet 6:4, 7:6(5)
7. 24/03/2013 Wielka Brytania Sunderland ITF 15 000 twarda Belgia Alison Van Uytvanck 6:2, 7:6(4)
8. 01/09/2013 Rosja Kazań ITF 50 000 twarda Rosja Marta Sirotkina 6:2, 6:3
9. 15/09/2013 Turcja Trabzon ITF 50 000 twarda Ukraina Julija Bejhelzimer 4:6, 6:3, 6:3
10. 29/09/2013 Wielka Brytania Loughborough ITF 25 000 twarda Belgia Alison Van Uytvanck 6:3, 6:0
11. 21/06/2015 Wielka Brytania Ilkley ITF 50 000 trawiasta Polska Magda Linette 5:7, 6:3, 6:1
12. 29/09/2019 Wielka Brytania Roehampton ITF 25 000 twarda Holandia Indy de Vroome 6:3, 6:3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]