Anna Knysok
| Data i miejsce urodzenia |
19 lipca 1951 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
polityk, urzędnik państwowy, psycholog |
| Alma Mater | |
| Stanowisko |
posłanka na Sejm X i I kadencji (1989–1993), wiceminister zdrowia (1997–2001) |
| Partia | |
| Odznaczenia | |
Anna Maria Knysok (ur. 19 lipca 1951 w Chorzowie) – polska polityczka, urzędniczka państwowy, psycholożka, posłanka na Sejm X i I kadencji (1989–1993), wiceminister zdrowia (1997–2001).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończyła w 1970 liceum medyczne, a 1980 studia na Wydziale Psychologii i Pedagogiki Uniwersytetu Śląskiego. W latach 1970–1990 pracowała w szpitalu miejskim w Chorzowie jako psycholog i pielęgniarka. We wrześniu 1980 przystąpiła do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, po wprowadzeniu stanu wojennego kolportowała podziemne wydawnictwa. Od kwietnia do lipca 1983 przebywała w areszcie, zwolniona na mocy amnestii. W latach 1982–1988 współorganizowała msze za ojczyznę w parafii św. Jadwigi Śląskiej w Chorzowie.
Była posłanką na Sejm X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego i I kadencji z ramienia Partii Chrześcijańskich Demokratów (1989–1993). Bez powodzenia ubiegała się o ponowny wybór w 1993 z listy Katolickiego Komitetu Wyborczego „Ojczyzna”[1] i w 1997 z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność[2]. W rządzie Jerzego Buzka zajmowała stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia (1997–2001[3]). Była m.in. współautorką reformy służby zdrowia wprowadzającej kasy chorych. Należała do PChD, następnie do Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów i Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego – Ruch Nowej Polski.
Po odejściu z rządu była dyrektorem szpitala miejskiego w Chorzowie, a od 2004 zastępczynią dyrektora Zespołu Szpitali Miejskich w Chorzowie[3]. Członkini Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego, Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Klubu Inteligencji Katolickiej, Stowarzyszenia Wolnego Słowa, a także organizacji charytatywnych.
W 2011 otrzymała Krzyż Wolności i Solidarności[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wybory do Sejmu w 1993 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-11-08].
- ↑ Wybory do Sejmu w 1997 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-11-08].
- ↑ a b Krystian Lurka: Knysok odchodzi na emeryturę, ale ma pilnować w szpitalu realizacji kontraktów. termedia.pl, 15 kwietnia 2019. [dostęp 2025-04-29].
- ↑ M.P. z 2012 r. poz. 142.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Strona sejmowa posła I kadencji. [dostęp 2022-08-16].
- Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2022-08-16].
- Profil na stronie Biblioteki Sejmowej. [dostęp 2022-08-16].
- Absolwenci Uniwersytetu Śląskiego
- Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989)
- Członkowie Stowarzyszenia Wolnego Słowa
- Działacze KIK
- Działacze Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego
- Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności
- Politycy Akcji Wyborczej Solidarność
- Politycy Partii Chrześcijańskich Demokratów
- Politycy Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów
- Politycy Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego
- Posłowie na Sejm kontraktowy
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993)
- Posłowie z okręgu Chorzów (PRL)
- Wiceministrowie zdrowia III Rzeczypospolitej
- Ludzie urodzeni w Chorzowie
- Urodzeni w 1951