Anna Maria Anders

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Maria Anders
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1950
Londyn
Zawód, zajęcie polityk
Stanowisko przewodnicząca Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (2016), sekretarz stanu w KPRM (2016–2019), senator IX kadencji (2016–2019), ambasador RP we Włoszech i San Marino (od 2019)
podpis
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal 100-lecia ustanowienia Sztabu Generalnego Wojska Polskiego
Anna Maria Anders, Irena Anders i Ryszard Kaczorowski podczas obchodów rocznicy bitwy pod Monte Cassino (2007)

Anna Maria Anders (ur. 22 listopada 1950 w Londynie) – polska polityk i działaczka polonijna. W latach 2016–2019 sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i pełnomocnik prezesa Rady Ministrów do spraw dialogu międzynarodowego, senator IX kadencji, w 2016 przewodnicząca Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, od 2019 ambasador RP we Włoszech z akredytacją także w San Marino.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest córką generała Władysława Andersa i Ireny Anders[1][2]. W 1986[3] jej mężem został amerykański oficer Robert Costa (1934–2007)[4], z którym ma syna Roberta Władysława Costę (ur. 1993), żołnierza United States Army Rangers[5]. Posiada obywatelstwo brytyjskie, amerykańskie oraz polskie[6][7].

Ukończyła filologię romańską na University of Bristol, a także studia typu MBA z ekonomii na Uniwersytecie Bostońskim. Była zatrudniona w Biurze Prasowym UNESCO w Paryżu oraz w przedsiębiorstwach branży naftowej i obrotu nieruchomościami[8].

Po śmierci matki została prezesem zarządu Fundacji im. gen. Władysława Andersa, zajmującej się m.in. udzielaniem stypendiów dla studentów pochodzenia polskiego z państw dawnego ZSRR[9].

W wyborach parlamentarnych w Polsce w 2015 kandydowała bezskutecznie na senatora w okręgu wyborczym nr 44 z ramienia Prawa i Sprawiedliwości, uzyskując 154 746 głosów (40,76%)[10].

15 stycznia 2016 została przewodniczącą Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz sekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i pełnomocnikiem premiera do spraw dialogu międzynarodowego[11]. W marcu tego samego roku przestała pełnić funkcję przewodniczącej ROPWiM, pozostając na pozostałych funkcjach w KPRM.

W 2016 została kandydatką PiS w wyborach uzupełniających do Senatu w okręgu nr 59[12]. W wyniku głosowania z 6 marca 2016 uzyskała mandat senatora IX kadencji, otrzymując 30 661 głosów (47,26%) i pokonując m.in. Mieczysława Bagińskiego, którego poparło 41,03% głosujących[13]. Ślubowanie złożyła 9 marca 2016, w tym samym dniu przystąpiła do klubu parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości[14][8], pozostając osobą bezpartyjną[8]. W czerwcu 2019 została odwołana ze stanowisk sekretarza stanu w KPRM i pełnomocnika premiera w związku z planami objęcia funkcji ambasadora RP we Włoszech[15]. Pod koniec sierpnia tegoż roku zrezygnowała z mandatu senatora[16].

W tym samym miesiącu otrzymała nominację na ambasadora RP we Włoszech[17], została także akredytowana w San Marino[18].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. O generale. anders.org.pl. [dostęp 2018-02-06].
  2. Trzeci wynik w Polsce, ale w Senacie nie zasiądzie. Córka generała Andersa bez mandatu. tvn24.pl, 2015-10-28. [dostęp 2016-01-15].
  3. Ewa Czertak: Można być arystokratą, mieć stanowisko i nie mieć klasy – rozmowa z klasą z Anną Marią Anders. akademiamarkizklasa.pl. [dostęp 2016-01-16].
  4. Robert Costa (ang.). ancientfaces.com. [dostęp 2016-01-16].
  5. Wnuk gen. Andersa – Robert został Rangers'em. Wspólnota Andersa, 2016-08-26. [dostęp 2018-03-17].
  6. Małgorzata P. Bronikowska: Córka wielkiego ojca – Anna Maria Anders. gazetagazeta.com, 2014-11-19. [dostęp 2016-01-16].
  7. Odznaczenia z okazji Dnia Polonii i Polaków Za Granicą. prezydent.pl, 2014-05-14. [dostęp 2016-01-15].
  8. a b c Anna Maria Anders. senat.gov.pl. [dostęp 2018-06-15].
  9. O Fundacji. wladyslawanders.org. [dostęp 2016-01-15].
  10. Wyniki wyborów do Senatu RP. Okręg nr 44. parlament2015.pkw.gov.pl. [dostęp 2016-01-16].
  11. Anna Maria Anders sekretarzem stanu w rządzie Szydło. Pokieruje też Radą Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. onet.pl, 2016-01-26. [dostęp 2016-01-15].
  12. Komitety wyborcze, które dokonały zgłoszenia kandydata na senatora w wyborach uzupełniających do Senatu w okręgu wyborczym nr 59, zarządzonych na dzień 6 marca 2016 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2016-01-30].
  13. Anna Maria Anders (PiS) z mandatem senatora. tvn24.pl, 7 marca 2016. [dostęp 2016-03-07].
  14. 12. posiedzenie Senatu. senat.gov.pl, 9 marca 2016. [dostęp 2016-03-09].
  15. Jest następczyni Anny Marii Anders. Anna Schmidt-Rodziewicz nową pełnomocniczką ds. międzynarodowych. gazeta.pl, 18 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-21].
  16. Anna Maria Anders zrezygnowała z mandatu senatora. „Dziękuję za współpracę”. wprost.pl, 26 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-26].
  17. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 sierpnia 2019 r. nr 110.22.2019 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2019 r. poz. 845).
  18. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 sierpnia 2019 r. nr 110.23.2019 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2019 r. poz. 841).
  19. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 kwietnia 2014 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2014 r. poz. 725 – pkt 20.) w brzmieniu nadanym postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 marca 2015 r. o zmianie postanowienia o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2015 r. poz. 438).
  20. Uroczyste spotkanie w Sztabie Generalnym WP. sgwp.wp.mil.pl, 8 listopada 2018. [dostęp 2018-11-27].
  21. Beata Żyłkowska: XV Międzynarodowy Marsz Żywej Pamięci Polskiego Sybiru w Białymstoku. sybiracyzg.pl/, 2015-09-11. [dostęp 2016-01-15].
  22. Spotkanie wigilijne. Anna Maria Anders Członkiem Honorowym Związku Oficerów Rezerwy RP. zorrp.org, 2015-12-13. [dostęp 2016-01-16].
  23. Nagrodzeni za zasługi dla Rzeczypospolitej Polskiej. nowodworski.info, 2016-01-11. [dostęp 2016-01-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]