Anna Michalska (prawnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Michalska
Data i miejsce urodzenia

3 czerwca 1940
Warszawa

Data i miejsce śmierci

6 grudnia 2001
Poznań

Profesor nauk prawnych
Specjalność: prawa człowieka, prawo międzynarodowe
Alma Mater

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Doktorat

1967 – prawo
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Habilitacja

1974 – prawo
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Profesura

1986 – nadzwyczajna
1992 – zwyczajna

Profesor zwyczajny
Wydział

Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Anna Michalska (ur. 3 czerwca 1940 w Warszawie, zm. 6 grudnia 2001 w Poznaniu[1]) – polska prawniczka, profesor prawa międzynarodowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Warszawie, ale po zakończeniu II wojny światowej jej rodzina przeniosła się do Poznania. Tam ukończyła studia na Wydziale w Prawa i Administracji UAM. Pracę magisterską napisała pod kierunkiem Józefa Górskiego w 1962. Następnie znalazła zatrudnienie jako pracownik naukowy w Katedrze Teorii Pastwa i Prawa WPiA UAM[2]. W 1967 uzyskała stopień doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy Normy prawa a normy techniczne w Polsce Ludowej, której promotorem był Adam Łopatka[1].

W 1970 odbyła studia w Międzynarodowym Instytucie Praw Człowieka w Strasburgu. Od tej pory problematyka ochrony praw człowieka była jej głównym polem badawczym. Uzyskała stopień doktora habilitowanego w 1974 na podstawie pracy Podstawowe prawa człowieka w prawie wewnętrznym a Pakty Praw Człowieka. Od 1983 była zatrudniona w Katedrze Prawa Międzynarodowego Publicznego. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskała w 1986, a profesora zwyczajnego w 1992[1].

Była zaangażowana w obronę praw człowieka w Polsce. Współpracowała z Komitetem Helsińskim, którego członkiem została w 1989[3].

Była sekretarzem redakcji Ruchu Prawniczego, Ekonomicznego i Socjologicznego w latach 1964–1992. Od 1966 była poważnie chora. Zmarła w 2001[1].

W 1996 została wydana książka O prawach człowieka – w podwójną rocznicę paktów: księga pamiątkowa w hołdzie profesor Annie Michalskiej (red. Tadeusz Jasudowicz i Cezary Mik), a w 2001 ukazała się praca poświęcona jej działalności naukowej: Katarzyna Hulisz Interpretacja praw człowieka w publikacjach Anny Michalskiej.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Książki:

  • Podstawowe prawa człowieka w prawie wewnętrznym a Pakty Praw Człowieka (1974)
  • Prawa Człowieka w systemie norm międzynarodowych (1982)
  • Komitet Praw Człowieka. Kompetencje, funkcjonowanie, orzecznictwo (1994)
  • Dylematy współczesnej biotechnologii : z perspektywy biotechnologa i prawnika (z Tomaszem Twardowskim, 2000)

Artykuły:

  • Prawo do życia w traktatach międzynarodowych (RPEiS 1984)
  • Interpretacja Międzynarodowego Paktu Praw Cywilnych i Politycznych w świetle raportów Komitetu Praw Człowieka (RPEiS 1986)
  • Skarga indywidualna przed Komitetem Praw Człowieka: warunki dopuszczalności (1992)
  • O retroaktywności Protokołu Fakultatywnego do Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (1993)
  • Właściwość skargi "ratione temporis" w świetle orzecznictwa Komitetu Praw Człowieka (1996)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Jan Sandorski. Profesor Anna Michalska (1940–2001). „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny”. LXIV (1), s. 351–353, 2002. Wydział Prawa i Administracji UAM. ISSN 0035-9629. (pol.). 
  2. Zakład Teorii i Filozofii Prawa WPiA UAM, amu.edu.pl [dostęp 2021-03-29] (pol.).
  3. Patryk Pleskot: Prawo i bezprawie. Komitet Helsiński w Polsce (1983–1990). Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2017, s. 471, seria: Warszawa Nie?pokonana. ISBN 978-83-8098-167-6.
  4. BazHum