Anna Piotrowna (1757–1759)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Anna Romanowa (1757–1759))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Piotrowna
ilustracja
wielka księżna
Data urodzenia 20 grudnia 1757
Data śmierci 16 marca 1759
Matka Katarzyna
Odznaczenia
Order Świętej Katarzyny Męczennicy – I klasa

Anna Piotrowna (ur. 20 grudnia 1757, zm. 16 marca 1759[1][a]) – wielka księżna, córka cara Piotra III i wielkiej księżnej Katarzyny Aleksiejewny[b]. Domniemanym ojcem miał być późniejszy król Polski, a wówczas poseł saski Stanisław Poniatowski.

Narodziny Anny Piotrowny były owocem romansu księżnej z dyplomatą polskim w służbie saskiej. Poniatowski przybył do Petersburga w 1755, dzięki staraniom Familii, jako prywatny sekretarz brytyjskiego ambasadora, Charlesa Hanbury Williamsa, którego poznał wcześniej w Berlinie. W czerwcu 1755 został przedstawiony przez ambasadora Sophie Friederike Auguste księżnej von Anhalt-Zerbst, przyszłej cesarzowej Rosji Katarzynie II, zaś w grudniu tego samego roku nawiązał z nią niebezpieczny romans. Williams, chcąc ochronić swego sekretarza, odesłał go w sierpniu 1756 do Polski, skąd miał wrócić do Petersburga chroniony immunitetem dyplomatycznym jako reprezentant Saksonii[2]. W końcu 1756 rzeczywiście został posłem saskim w Petersburgu, gdzie kontynuował romans z przyszłą carycą, którego owocem była ich córka Anna Piotrowna. Została ona formalnie uznana za córkę przez następcę tronu, pomimo że zarówno on, jak i cały dwór powątpiewał w jego ojcostwo.

Przy chrzcie 28 grudnia 1757 roku i mianowaniu na wielką księżną została odznaczona Orderem Świętej Katarzyny 1 stopnia[1].

Michaił Łomonosow z okazji narodzin Anny Piotrowny skomponował odę dedykowaną cesarzowej Elżbiecie[3].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Według kalendarza juliańskiego ur. 9 grudnia 1757, zm. 9 marca 1759.
  2. Żony następcy tronu rosyjskiego Piotra Fiodorowicza, późniejszej cesarzowej Rosji Katarzyny II Wielkiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]