Annabergit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Annabergit
Powiększone zielone kryształy annabergitu
Powiększone zielone kryształy annabergitu
Skała pokryta annabergitem
Skała pokryta annabergitem
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy Kwiat niklowy
Skład chemiczny uwodniony arsenian niklu (Ni3[AsO4]2x 8 H2O)
Twardość w skali Mohsa 2,5[1]
Przełam nierówny
Łupliwość wyraźna[1]
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 3,07[1] g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa jasnozielona, żółtozielona, ciemnozielona, bywa też biały, szary, bezbarwny
Rysa biała lub bladozielona
Połysk szklisty, diamentowy, perłowy

Annabergit (kwiat niklowy) – bardzo rzadki minerał z gromady arsenianów. Jego nazwa pochodzi od kopalni kruszców Annaberg znajdującej się w Saksonii[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy skupienia zbite, ziarniste, ziemiste, promieniste. Rzadko tworzy naskorupienia. Dobrze wykształcone kryształy tworzą szczotki krystaliczne w kawernach i szczelinach skalnych. Jest minerałem miękkim, giętkim, przezroczystym, rozpuszcza się w kwasach, łatwo się topi.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Powstaje jako minerał wtórny w strefie wietrzenia arsenowych złóż kruszcowych zawierających nikiel. Często występuje z erytrynem, chloantytem.

Miejsca występowania:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Minerał ma znaczenie głównie dla kolekcjonerów[1], a także jako wskaźnik występowania kruszców niklu. Czasami wykorzystywany jest jako ruda niklu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck-Fornefeld: Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996, seria: Leksykon Przyrodniczy. ISBN 83-7129-194-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]