Annibale Bugnini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Annibale Bugnini
tytularny arcybiskup Dioklei
Ilustracja
Herb Annibale Bugnini Gaudium Domini Fortitudo
Radość w Panu ostoją
Kraj działania  Iran
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1912
Civitella del Lago
Data śmierci 3 lipca 1982
Pronuncjusz apostolski w Iranie
Okres sprawowania od 1976 do 1982
Sekretarz Kongregacji Kultu Bożego
Okres sprawowania od 1972 do 1976
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zgromadzenie Misji
Prezbiterat 1936-06-2626 czerwca 1936
Nominacja biskupia 1972-02-066 lutego 1972
Sakra biskupia 1972-02-1313 lutego 1972
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 13 lutego 1972
Konsekrator Paweł VI
Współkonsekratorzy Bernardus Johannes Alfrink
William Conway

Annibale Bugnini (ur. 14 czerwca 1912, zm. 3 lipca 1982) – włoski arcybiskup, lazarysta.

Współtwórca odnowy obrządku rzymskiego w Kościele katolickim (obecnie: zwyczajnej formy rytu rzymskiego). W latach 1962–1965 przewodniczący Komisji Liturgicznej Soboru Watykańskiego II, zajmującej się przygotowaniem reformy liturgicznej. W latach 1972–1976 sekretarz kongregacji Kultu Bożego. Arcybiskup tytularny Dioklei[1]. W 1976 roku papież zwolnił go z posługi w Kurii Rzymskiej i powierzył misję nuncjusza apostolskiego w Iranie (Teheranie).

Wobec arcybiskupa Bugniniego wielokrotnie pojawiały się oskarżenia o związki z wolnomularstwem; czemu sam zainteresowany zaprzeczał[2].

Pisma[edytuj | edytuj kod]

  • La riforma liturgica 1948-1975. CLV-Ed. Liturgiche, Roma 1983.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]