Annopol (Warszawa)
52°18′04″N 21°01′20″E/52,301111 21,022222| Osiedle | |
 Pętla tramwajowa „Annopol” | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Aglomeracja | |
| Miasto | |
| Dzielnica | |
| W granicach Warszawy |
27 września 1938[1] |
| Strefa numeracyjna |
22 |
| Tablice rejestracyjne |
WA |
| SIMC |
0919312 |
Położenie na mapie Warszawy  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego  | |
| 52°18′04″N 21°01′20″E/52,301111 21,022222[2]
| |
Annopol[3] – osiedle w północno-wschodniej części Warszawy, w dzielnicy Białołęka.
Opis
[edytuj | edytuj kod]
Na terenie folwarku Marywil w 2 poł. XIX wieku wzniesiono tu fort XIV Twierdzy Warszawa. Zadaniem tego fortu była m.in. osłona trasy Kolei Nadwiślańskiej. W związku z decyzją władz rosyjskich o likwidacji Twierdzy Warszawa z 1909 roku fort został w 1913 roku rozebrany.
W 1919 na terenie na północ od dawnego fortu przystąpiono do budowy Kanału Obwodowego, dokończonego po II wojnie światowej pod nazwą Kanał Żerański. Przy rozbiórce resztek fortu zatrudniano głównie bezrobotnych.
Na terenie pofortecznym należącym do Skarbu Państwa wzniesiono osiedle dla bezrobotnych i bezdomnych o nazwie Annopol. Był to największy tego typu obiekt w Warszawie[4]. Powstało w latach 1927–1933. W 41 barakach o różnej konstrukcji osiedlono 810 rodzin, razem 3329 osób. Na terenie osiedla znajdował się wodociąg, kilka latarni gazowych, powstał tu także drewniany kościółek św. Marii Magdaleny. W jednym z 16 murowanych baraków znajdowało się 20 mieszkań jednoizbowych o powierzchni 17,25 m kwadratowych i o sionce o powierzchni 1,02 m kw każde. Środek osiedla stanowił plac Annopolski, a jedną z głównych ulic była ulica Inowłodzka. W 1938 w 113 barakach mieszkało ok. 11–12 tys. osób[5].
W 1938 Annopol został włączony do Warszawy[6].
Osiedle dla bezrobotnych i bezdomnych częściowo uległo zniszczeniu w 1944 w czasie walk o Pragę. Zostało rozebrane w latach 50. XX wieku; ostatnie baraki rozebrano w 1968 w czasie budowy osiedla na Bródnie[7].
Po wojnie zlokalizowano tutaj przemysł – działała tu m.in. Okręgowe Przedsiębiorstwo Przemysłu Mięsnego na Żeraniu (Zakłady Mięsne Annopol), Warszawskie Przedsiębiorstwo Budowy Mostów i Warszawska Fabryka Pomp. Współcześnie znajdują się tam kompleksy magazynowo-biurowe Żerań Park i Żerań Park II. W 2024 spółka Tramwaje Warszawskie uruchomiła na Annopolu swoją piątą zajezdnię tramwajową[8].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dz. U. z 1938 r. Nr 72, poz. 518
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 745.
- ↑ Główny Urząd Statystyczny – Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju. [dostęp 2009-06-18].
- ↑ Marian Marek Drozdowski: Warszawiacy i ich miasto w latach Drugiej Rzeczypospolitej. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1973, s. 170.
- ↑ Jerzy Kasprzycki, Marian Stępień: Pożegania warszawskie. Warszawa: Arkady, 1971, s. 168.
- ↑ Rozwój terytorialny Warszawy
- ↑ Jerzy Kasprzycki: Warszawa-Praga. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1980, s. 43.
- ↑ Zajezdnia Annopol na Białołęce już działa. To pierwsza od lat 60. nowa zajezdnia w Warszawie. muratorplus.pl, 30 października 2024. [dostęp 2024-11-01].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jarosław Zieliński, Annopol, Stolica, nr 1 (2190) styczeń 2008
- Jerzy Kasprzycki: Warszawa-Praga. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1980.
- Lech Królikowski: Twierdza Warszawa. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2002. ISBN 83-11-09356-3.
