Antena izotropowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Antena izotropowa – teoretyczna antena o następujących cechach:

  • emituje sygnał równomiernie (izotropowo) we wszystkich kierunkach,
  • cały sygnał, którym zasilana jest antena, jest wysyłany bez strat i odbić,
  • ma zerowe wymiary fizyczne.

Zysk energetyczny anteny izotropowej wynosi 0 dBi. Pojęcie anteny izotropowej jest stosowane przy określaniu EIRP i jest modelem teoretycznym, gdyż antena taka w rzeczywistości nie istnieje.

Antena ta jest szczególnym przypadkiem anteny dookolnej, jej charakterystyka promieniowania jest idealnie sferyczna.

Moc wypromieniowywana przez antenę jest definiowana przez zależność:

gdzie:

kąt charakterystyki promieniowania w płaszczyźnie poziomej
kąt charakterystyki promieniowania w płaszczyźnie pionowej
średnia gęstość promieniowania (która może być interpretowana jako gęstość promieniowania anteny izotropowej, wypromieniowującej moc równą mocy badanej anteny rzeczywistej), definiowana jako:
gęstość promieniowania anteny

Bibliografia[edytuj]

  • J. Szóstka "Fale i anteny"