Antena mikropaskowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przykład anteny mikropaskowej

Antena mikropaskowa – antena wykonana przez naniesienie odpowiednio ukształtowanych pasków przewodnika na powierzchnię izolującą, w jednej lub kilku warstwach. Obecnie w technologii mikropaskowej wykonuje się na ogół anteny fraktalne.

Paski, będące antenami dipolowymi, połączone są paskami łączącymi. Długości pasków łączących dobiera się tak, by sygnały z poszczególnych dipoli docierały do punktów wspólnych w fazie, a przez to się wzmacniały. Czas dotarcia sygnału oraz własności dipola zależą od długości fali, dobierając zatem odpowiednio długości dipoli i pasków łączących, można ukształtować zależność czułości anteny od częstotliwości.

Antena ta jest w ostatnim czasie stosowana w niemal wszystkich działach radioelektroniki do nadawania i odbioru fal o długości mniejszej od decymetra.

Zalety:

  • małe wymiary, waga i objętość
  • niskie koszty produkcji
  • łatwa integracja z układami elektronicznymi (częsty element płytek drukowanych)
  • możliwość umieszczenia nie tylko na płaskiej powierzchni, ale również na powierzchniach cylindrycznych i kulistych
  • prostota wykonania
  • możliwość tworzenia dużych układów antenowych

Anteny mikropaskowe występują w dwóch strukturach: jednowarstwowej i wielowarstwowej. Zastosowanie poszczególnych struktur zależy od przeznaczenia anteny oraz możliwości konstrukcyjnych i technicznych.