Anthochaera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anthochaera[1]
Vigors & Horsfield, 1827[2]
Przedstawiciel rodzaju – koralicowiec kosmaty (A. chrysoptera)
Przedstawiciel rodzaju – koralicowiec kosmaty (A. chrysoptera)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina miodojady
Rodzaj Anthochaera
Typ nomenklatoryczny

Certhia mellivora Latham, 1801 = Merops chrysopterus Latham, 1801

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Anthochaerarodzaj ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii i Tasmanii[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 20–50 cm; masa ciała 27–260 g (samce są nieco większe i cięższe od samic)[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Anthochaera (Acanthochaera): gr. ανθος anthos – kwiat; χαιρω khairō – cieszyć się[9].
  • Anellobia: gr. negatywny przedrostek αν- an-; ελλοβιον ellobion – kolczyk, od λοβος lobos – małżowina uszna[10]. Gatunek typowy: Certhia mellivora Latham, 1801 = Merops chrysopterus Latham, 1801.
  • Coleia: Charles Frederick Cole (1875-1959), australijski urzędnik państwowy, ogrodnik i kolekcjoner[11]. Gatunek typowy: Merops carunculatus Shaw, 1790.
  • Dyottornis: Robert Dyott (rok 1913), australijski ornitolog i kolekcjoner; Gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak[12]. Gatunek typowy: Corvus paradoxus Daudin, 1800.
  • Colena: jak Coleia[13]. Nowa nazwa dla Coleia.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[14]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anthochaera, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. N.A. Vigors & T. Horsfield. Description of the Australian Birds in the Collection of the Linnean Society; with at Attempt at arranging them according to their natural Affinities. „Transactions of the Linnean Society of London”. 15 (1), s. 320, 1827 (ang.). 
  3. J. Cabanis: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. Cz. 1: Singvögel. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1850–1851, s. 120. (niem.)
  4. H.F. Gadow: Catalogue of the Birds in the British Museum. Cz. 9: Perching birds. London: 1884, s. 262. (ang.)
  5. a b G.M. Mathews. New generic names for Australian birds. „Austral Avian Record”. 1, s. 116, 1912–13 (ang.). 
  6. G.M. Mathews. Forwarded the descriptions of a new subspecies. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 52, s. 25, 1934 (ang.). 
  7. F. Gill & D. Donsker: Honeyeaters (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-11-21].
  8. P. Higgins, L. Christidis & H. Ford: Family Meliphagidae (Honeyeaters). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 13: Penduline-tits to Shrikes. Barcelona: Lynx Edicions, 2008, s. 620-624. ISBN 84-96553-45-0. (ang.)
  9. Jobling 2017 ↓, s. Anthochaera.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Anellobia.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Coleia.
  12. Jobling 2017 ↓, s. Dyottornis.
  13. Jobling 2017 ↓, s. Colena.
  14. Nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Meliphagidae Vigors, 1825 - miodojady - Honeyeaters (wersja: 2017-03-18). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-11-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-11-21]. (ang.)