Antioch i Stratonike

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antioch i Stratonike
Ilustracja
Autor Jean-Auguste-Dominique Ingres
Rok wykonania 1840
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 57 × 98 cm
Muzeum Musée Condé
Jacques-Louis David, Erasistratus odkrywa przyczynę choroby Antiocha, 1774

Antioch i Stratonike (oryg. fr. La Maladie d'Antiochius lub Antiochius et Stratonyce) – obraz olejny Jean-Auguste-Dominique’a Ingres’a z 1806, obecnie przechowywany w Musée Condé w Chantilly.

Opis obrazu[edytuj | edytuj kod]

Artysta zilustrował historię opowiedzianą w Żywotach Plutarcha z Cheronei o nieszczęśliwej miłości Antiocha I Sotera syna króla Seleukosa I Nikatora do młodej i pięknej macochy Stratonike. Zakochany Antioch był bliski śmierci z miłości, przyczynę jego słabości odkrył lekarz i ojciec ostatecznie odstąpił synowi swoją żonę[1].

Dzieło Ingresa utrzymane jest w duchu klasycyzmu i przedstawia sypialnię Antiocha. Młody syn króla leży złożony niemocą w łożu z baldachimem, obok niego stoi lekarz starający się zmierzyć puls. Do sypialni właśnie weszła Stratonike i stanęła ze schyloną głową w silnie oświetlonym miejscu. Jej wyidealizowana, przypominająca klasyczny posąg postać ściąga na siebie wzrok lekarza, który zdaje się rozumieć przyczynę choroby Antiocha.

Obraz wydaje się być próbą poszukiwania idealnego piękna, w której element narracyjny schodzi na dalszy plan. Wszelkie detale fresków, mebli i wyposażenia sypialni zostały namalowane z pedantyczną dokładnością. Tło obrazu powstało na podstawie fresków z Pompei i wykonał je na zlecenie Ingresa stypendysta Wiktor Baltard. Meble i draperie malowali Hippolyte Flandrin i bracia Paul i Raymond Balze. Według świadków Ingres był tak wzruszony podczas malowania, że po prostu płakał.

Nawiązania[edytuj | edytuj kod]

W zbiorach Luwru znajduje się szkic malarza pochodzący z 1804 roku i poświęcony tej samej scenie. Pozwoliło to wysunąć przypuszczenie, że artysta nosił się z zamiarem namalowana obrazu od ponad trzydziestu lat.

Motyw Antiocha i Stratonike był wykorzystywany również przez innych twórców, malowali go m.in. Johann Heiss (1640-1704), Antonio Bellucci (1654-1726) i młody Jacques-Louis David, z polskich artystów Józef Oleszkiewicz[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jean-Auguste-Dominique Ingres, „Wielcy Malarze. Ich życie, inspiracje i dzieło”. Nr 23, s. 22-23, ISSN 1505-9464.
  • Andrzej. Dulewicz: Słownik sztuki francuskiej. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 195. ISBN 83-214-0048-5.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Por. Appian z Aleksandrii, Wojny syryjskie 59 - 61; 65.
  2. Antiochos i Stratonika, 1810.