Antoine du Prat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoine du Prat
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1463
Issoire
Data i miejsce śmierci 9 lipca 1535
Nantouillet
arcybiskup Sens
Okres sprawowania 1525–1535
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1517
Kreacja kardynalska 21 listopada 1521
Klemens VII
Kościół tytularny Sant’Anastasia

Antoine du Prat (ur. 17 stycznia 1463 w Issoire, zm. 9 lipca 1535 w Nantouillet) – francuski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 17 stycznia 1463 roku w Issoire, jako syn Antoine’a du Prata seniora i Jaqueline Bohier[1]. W 1493 roku ożenił się z Françoise Veiny D’Abrouze i miał z nią córkę i dwóch synów (jeden z nich, Guillaume, został później biskupem Clermont)[1]. W 1495 roku został prokuratorem generalnym Parlamentu Tuluzy, a dziewięć lat później Ludwik XII mianował go maître des requêtes na swoim dworze[1]. Następnie pełnił urzędu przewodniczącego Parlamentu Paryskiego, kanclerza Francji i szambelana królewskiego[1]. Towarzyszył Franciszkowi I w jego wyprawie do Italii, gdzie odniósł zwycięstwo pod Marignano[1]. W 1516 roku, w imieniu Franciszka I negocjował z Leonem X konkordat, w którym zawarł klauzulę przyznającą królowi prawo do mianowania członków kościelnej hierarchii[1]. Po spotkaniu na Polu Złotogłowia, du Prat miał negocjować z Thomasem Wolseyem, by zarządzić mediację między Henrykiem VIII a Franciszkiem I, jednak nie doszło to do skutku[1]. Po śmierci żony du Prat postanowił obrać karierę kościelną i w 1517 roku przyjął święcenia kapłańskie[1]. 20 marca 1525 roku został wybrany arcybiskupem Sens[2]. 21 listopada 1527 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Sant’Anastasia[2]. Od 1528 roku pełnił także funkcję administratora apostolskiego Albi, a od 1534 – Meaux[2]. W 1529 roku przebywał w Cambrai, gdzie podpisano pokój pomiędzy Ludwiką Sabaudzką a Małgorzatą z Nawarry[1]. Publicznie sprzeciwiał się papieżowi, który odmówił unieważnienia małżeństwa Henryka VIII z Katarzyną Aragońską, uznając że odmowa może być zbyt ryzykowna[1]. Mimo tego, nie zgadzał się z królem w jego decyzji ponownego małżeństwa bez uznania nieważności poprzedniego związku przez Stolicę Piotrową[1]. Stanowczo sprzeciwiał się także rozszerzaniu protestantyzmu, uznając stosowanie tortur i kar śmierci[1]. Zmarł 9 lipca 1535 roku w Nantouillet[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m Antoine du Prat (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-02-01].
  2. a b c Antoine du Prat (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-02-01].