Anton Hanak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anton Hanak (ur. 22 marca 1875 w Brnie, zm. 7 stycznia 1934 w Wiedniu) − austriacki rzeźbiarz czeskiego pochodzenia.

Życie[edytuj | edytuj kod]

W 1889 przeniósł się z Brna do Wiednia, gdzie od 1898 uczestniczył w wieczorowych kursach rzeźby (profesorowie Camillo Sitte i Anton Brenek). W tym czasie wiele podróżował po centralnej Europie. U profesora Edmunda Hellmera rozpoczął studia na wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1904 odbył stypendialną podróż po Włoszech. Od 1906 został członkiem secesji wiedeńskiej. W tym samym roku zaczyna tworzyć pierwsze dzieła dla bogatej rodziny bankierów z Ołomuńca - Primavesich (Willa Primavesi). W tym okresie współpracował z malarzem Gustavem Klimtem i architektem Josefem Hoffmannem. Projektował także drobne przedmioty codziennego użytku w pracowniach Wiener Werkstätte. W 1913 został profesorem w Szkole Rzemiosła w Wiedniu, a w 1932 profesorem na tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych. Zmarł w 1934 na niewydolność serca. Pochowany na cmentarzu w wiedeńskiej dzielnicy Hietzing.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Wiele drobnych dzieł artysty oglądać można w Muzeum Sztuki w Ołomuńcu, Muzeum w Prościejówě, Opawie i w Galerii Narodowej w Pradze. Muzeum poświęcone w całości Hanakowi znajduje się w Langenzersdorfie koło Wiednia.

Do najważniejszych dzieł należą:

  • 1902: Na skraju rozpaczy - Muzeum Prostějovska
  • 1904: Złożenie do grobu - Muzeum Prostějovska (za tę rzeźbę artysta uzyskał stypendium na podróż do Włoch)
  • 1905: Zakonnica/Ojczenasz - Muzeum Prostějovska
  • od 1906: Vila Primavesi w Ołomuńcu, Venkovský Dom rodziny Primavesich w Koutach nad Desnou, Willa Primavesich w Wiedniu
  • 1907: Żywa woda - ozdoby rzeźbiarskie fonatnny w Willi Primavesi w Ołomuńcu (użyte potem do nagrobka rodziny Ottahalów na cmentarzu w Ołomuńcu)
  • 1908: projekt (niezrealizowany) fontanny Schillera w Ołomuńcu
  • 1909: Wieczność - wystrój rzeźbiarski grobowca Primavesich w Ołomuńcu
  • 1912: Dzieci codzienności - rzeźba pierwotnie do ogrodów Primavesich, w Muzeum Sztuki w Ołomuńcu
  • 1925: Pomnik wojenny na Centralnym Cmentarzu w Wiedniu
  • 1936: Pomnik zaufania w Ankarze - dokończony pośmiertnie przez Clemensa Holzmeistera.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Perůtka, Anton Hanak. Sochařské dílo z moravských a slezských sbírek (1900-1915), Prościejów, 2003, ISBN 80-86276-13-9
  2. Pavel Zatloukal, Příběhy z dlouhého století, Ołomuniec, 2002, s.507-519, ISBN 80-85227-49-5
  3. Pavel Zatloukal, Vila Primavesi v Olomouci, Ołomuniec, 1990, ISBN 80-85034-03-4
  4. http://members.aon.at/lemu/Homepage/Hanak.htm - podwiedeńskie muzeum Hanaka